Godsticks - Emergence (2015)

Ik kan hier maar weinig goeds over zeggen. Sommige websites delen dit in bij de progrock, maar vanwege de grove riffs en de constante herrie vind ik dit veel meer metal dan prog. De arrangementen en de sound zijn tamelijk eenvormig (zelfs de verrassende blazers op het slotnummer moeten meteen weer het veld ruimen wanneer de cirkelzaaggitaar terugkeert), en de nummers zijn werkelijk vólgepropt met zangpartijen die ook nog eens elke vorm van pakkende melodie missen. Iedere link met The Pineapple Thief is afwezig, en het enige dat dit album af en toe de moeite waard maakt zijn de solo's van Darren Charles. En die zijn hard nodig, want hij heeft echt een ongelooflijk vervelende zangstem, een beetje à la Chris Cornell wanneer diens afstandelijkheid ingeruild zou worden voor desinteresse, en de teksten die hij daarbij voordraagt vormen meestal een onbegrijpelijke woordenbrij : "You wanna test my eagerness / But will you tame my inhibitions / Won't you take my lack of ambition / I'm bold enough to die if I'm not me" (Ruin), "You should never turn a blind eye in search of renaissance" (Much sinister), "The claim that we're no good for you / Is only true if I'm a liar / Not gonna bend the truth / We'll continue to perspire" (One percent), "That's why whenever it takes you / It always makes you the limited / Murdering your ruined pride" (titelnummer). Te monotoon en donker, te weinig melodie en lucht.