Mercury Rev - The Light in You (2015)

Ik ben benieuwd! Mooie hoes alvast!

Dat is lang geleden.

The Queen Of Swans is supermooi!

Een van de bands op mijn beperkte lijstje van onvoorwaardelijke favorieten komt na lange tijd met wat nieuws op de proppen. Dat maakt een mens gelukkig. En heel opmerkelijk... ik herken het label van Robin Guthrie en Simon Raymonde. Benieuwd of deze jongens ook wat als producers hebben gedaan met dit album.

single: Are You Ready? klinker heel erg lekker. Wordt weer een contender voor mijn favorieten albums van 2015, en daar staan er al bijna 20!

Mercury Rev heeft wat goed te maken na het tien jaar geleden uitgebrachte album The Secret Migration want wat daarna kwam beviel me niet bepaald.

Waar bleef de venijnige haast sprookjesachtige muziek die ons werd voorgeschoteld op Deserter's Songs, All Is Dream en The Secret Migration?

Het is terug op The Light in You. Dat ietwat zeikerige, ijle stemgeluid van Jonathan Donahue, die sprankelende, bubbelende muzikale begeleiding.... ja hoor. De glazen kunnen geheven worden. Cheers!

Het bubbelt weer fijn op dit nieuwe album. Soms wat zoet wellicht, maar ik ben niet vies van dit sprankelende geluid. Mercury Rev toont aan het kunstje nog niet verleerd te zijn.
Misschien is dat het enige puntje van kritiek: is dit niet te veel een kunstje dat geflikt wordt? Misschien. Maar liever dit dan het gedreutel op Snowflake Midnight.

Sprookjespop pur sang met af en toe een zwart randje en een opvallend buitenbeentje in de vorm van Sunflower die de sfeer wat ruw komt verstoren. Heerlijk! Ze zijn terug!

Zo na twee luisterbeurten valt deze iets tegen. Het kunstje lijkt nu toch wel uitgemolken. Eigenlijk vind ik Are You Ready? het beste nummer op dit album, ook de eerste twee nummers, The Queen of Swans en Amelie, zijn okay, plus de afsluiter Rainy Day Record.

Sunflower is iets wat ik eerder zou verwachten bij The Flaming Lips. Central Park East klinkt geïnspireerd door een Simon & Garfunkel nummer The Only Living Boy in New York. De rest komt over als een oude formule. Jammer, na de single Are You Ready? had ik hoge verwachtingen.

Verrast dat Mercury Rev sowieso op de proppen komt met een nieuw album. Maar ik ben wel aangenaam verrast van het niveau dat Donahue en Grashopper op ons hebben losgelaten. Het lijkt of ze nooit zijn weg geweest. Het album begint supersterk met 3 uitstekende nummers The Queen of Swans, Amélie en you've gone with so little for so long. Had Mercury Rev dit niveau van het openingstrio blijven aanhouden zou dit één van de albums van het jaar geworden zijn. Naar het einde van de plaat staan er jammer genoeg ook enkele mindere goeie songs op zoals Sunflower (wat een irritante trompetten!), moth light en Rainy day records met een uptempo soulfunk die we van Mercury Rev niet gewend zijn en waar ze voor mij persoonlijk niet goed mee weg komen.

Na het matige album Snowflake Midnight had ik het eerlijk gezegd wel gehad met Mercury Rev, maar na het horen van de single Are You Ready begon het toch weer te kriebelen. The Light In You is een album waarop de grandeur en pathos van weleer in oude glorie is hersteld en Donahue zoekt gelukkig nergens de randen van zijn beperkte stemgeluid op. Een aangename comeback.

Een album waar ik naar uit heb gekeken en gelukkig valt hij niet tegen. De muziek brengt me gemakkelijk in andere sferen. Sunflower haalt met zijn uptempo weer terug op aarde.

De band probeert het geluid van "All is Dream" geforceerd terug te halen. Waar "All is Dream" bij vlagen duister klonk en behoorlijk de diepte in ging, komt dit album als hol en leeg over. Het sprookjesbos is er nog wel maar het is leeg en verlaten en de verhalen zijn op. Wat overblijft is een verzameling zwakke nummers, gedrenkt in fairy dust, en een band die zoekende is, maar zelf ook weet dat het beter kan. Nog steeds leuk om te beluisteren, maar niet betoverend. Een nipte voldoende.

All Is Dream evenaren zullen ze niet doen maar deze is de beste die ze sindsdien gemaakt hebben. Persoonlijk werden hun albums wat te vaag en zweverig voor mij en dat zanger Jonathan Donahue nog altijd graag in een andere dimensie verblijft is geen geheim maar hier raken ze toch vaker de juiste plek. Central Park East is wat dat betreft een goed voorbeeld, uiteindelijk komt het er gewoon op neer dat Donahue zich gewoon wat alleen voelt en zich afvraagt of hij de enige is die zich zo voelt. Dit nummer kwam binnen tijdens een nachtelijke eenzame autorit en ook tijdens een herfstwandeling wandel je in gedachten met hem mee. Nu en dan slaan ze de bal ook compleet mis met bijv. Moth Light. In nummers als Queen of Swans en Autumn’s in the Air doet Mercury Rev wat ze zo goed kunnen; met catchy deuntjes je meenemen naar een andere wereld maar toch genoeg met de voeten op de grond. Escapisme in muziek; altijd een win-win voor mij.

Nu voor maar 5,25 euro bij dodax. Dat wil ik er wel aan geven zonder vooraf te beluisteren.