de inmiddels 78-jarige "Belfast Cowboy" Van Morrison schreef de onstuimige, garage-rock klassieker "Gloria" toen hij 18 jaar oud was. dit nummer verscheen in 1964 als b-side van de tweede single "Baby, Please Don't Go" van de groep Them, die hij in 1966 verliet voor een solo carrière en succesvol begon met de hitsingle "Brown Eyed Girl" (1967), waarna hij in de seventies een reeks geweldige solo albums maakte, waarvan vele (o.a. "Astral Weeks", "Veedon Fleece" en "Moondance") klassiekers werden.
de man bleef zich al die jaren door ontwikkelen. dit album "A Sense of Wonder" wordt wel beschouwd als de afsluiter van een spiritueel vijfluik dat hij eind 70's/ begin 80's eighties begon met "Into the Music", gevolgd door "Common One", "Beautiful Vision" en "Inarticulate Speech of the Heart".
de kwaliteit van die albums is nogal wisselend en dat is ook af te lezen aan het stemgedrag hier op MuMe.
mijn persoonlijke lijstje van deze 5 zou als volgt zijn:
1. Into The Music 5
2. Common One 5
3. Beautiful Vision 4,5
4. Inarticulate Speech of the Heart 4
5. A Sense of Wonder 3,5
de laatste is zeker geen hoogtepunt uit 's mans oeuvre. favoriete tracks zijn, althans voor mij, de up-tempo nummers "Tore Down a la Rimbaud" (een soort van eerbetoon aan de Franse dichter Arthur Rimbaud) en "Ancient of Days", de prachtige gospel ballad "The Master's Eyes" en het spirituele titelnummer "A Sense of Wonder".
de Celtic folk van "Bollyflow and Spike" en "Let the Slave" (tekst van de Engelse dichter/schrijver William Blake, muziek Mike Westbrook) bevallen mij iets minder, waar de laatste track wat mij betreft wat minder "spoken word" had mogen bevatten. wellicht hadden de op zich mooie koortjes die op vele tracks te horen zijn, ook wat minder prominent aanwezig mogen zijn.
mindere tracks zijn het instrumentale niemendalletje "Evening Meditation" en de covers "If You Only Knew" (Mose Allison) en "What Would I Do" (Ray Charles). ook de doorsnee r&b van de afsluiter "A New Kind of Man" wil niet overtuigen. na dit licht teleurstellende album volgde het geweldige "No Guru, No Method, No Teacher", wederom een 5 sterren album.
de Ierse folkband Moving Hearts is met name goed te horen op "Bollyflow and Spike".
Album werd geproduceerd door Van Morrison
All songs written by Van Morrison, except tracks 5, 8 & 9
Van Morrison: vocal, guitar & piano
Pee Wee Ellis: tenor, sax and horn arrangements
Bob Doll: trumpets
Chris Michie: guitar
David Hayes: bass
John Allair: organ
Tom Donlinger: drums
Bianca Thornton, Pauline Lazano: back up vocals
except tracks 6, 7 & 8 Moving Hearts