America - Hideaway (1976)
mijn stem
24 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Warner Bros.
-
Lovely Night (2:34)
-
Amber Cascades (2:51)
-
Don't Let It Get You Down (2:58)
-
Can't You See (2:22)
-
Watership Down (4:59)
-
She's Beside You (2:59)
-
Hideaway Part I (1:32)
-
She's a Liar (3:30)
-
Letter (3:07)
-
Today's the Day (3:16)
-
Jet Boy Blue (3:24)
-
Who Love's You (4:30)
-
Hideaway Part II (2:02)
0
geplaatst: 20 maart 2017, 13:25 uur
Na het uiterst succesvolle verzamelalbum History (1975) volgden nog twee albums voor de band bij Warner, nog steeds met een titel beginnend met de letter H.
Producer George Martin nam de drie bandleden in de winter van 1976 mee naar de Caribou Ranch Studios, bij het dorpje Nederland in Colorado om dit album op te nemen..
Martin maakte er een rijke productie van, vol met strijkers en blazers, zoals duidelijk te horen is in Watership Down. Het instrumentale titelnummer, dat uit twee delen bestaat, is eveneens van vol orkest voorzien. Daar staat dan een nummer als Lovely Night tegenover, dat in reggae-stijl is gevat.
Fraaie songs vinden we in Today’s the Day van Dan Peek en Bunnell’s Amber Cascades. Maar voor het overige is het een weinig opwindend album. Een zekere matheid en gemakzucht lijkt te zijn toegeslagen. Het klinkt voortreffelijk, maar behalve die paar aardige songs krijg je de indruk dat er speeltijd volgemaakt moet worden. Het vuur van die eerste jaren werd ingeruild voor een behaaglijk kampvuurtje.
Veel bands kampten in die jaren met dat probleem. Als ik het goed zie, dan was de druk van het creatief presteren en intensief touren te zwaar. Getalenteerde artiesten, die rond 1970-73 creatief kwamen bovendrijven en kansen kregen van platenmaatschappijen voelden nu de druk om de investering voor hun maatschappij dubbel terug te verdienen. Wie kon dat volhouden?
Nog iets om te noteren. De Verenigde Staten van Amerika vierden in 1976 hun 200-jarig bestaan. Gezien hun bandnaam was het makkelijk geweest hier publicitair iets mee te doen. Maar de band besloot op geen enkele manier hiernaar te verwijzen. Geen patriotisme, geen vlaggetje op de hoes, niets van dat alles. Dat sierde ook deze bescheiden jongens.
Ondanks alles, een prettig feelgood album. How I Love The Seventies!
Producer George Martin nam de drie bandleden in de winter van 1976 mee naar de Caribou Ranch Studios, bij het dorpje Nederland in Colorado om dit album op te nemen..
Martin maakte er een rijke productie van, vol met strijkers en blazers, zoals duidelijk te horen is in Watership Down. Het instrumentale titelnummer, dat uit twee delen bestaat, is eveneens van vol orkest voorzien. Daar staat dan een nummer als Lovely Night tegenover, dat in reggae-stijl is gevat.
Fraaie songs vinden we in Today’s the Day van Dan Peek en Bunnell’s Amber Cascades. Maar voor het overige is het een weinig opwindend album. Een zekere matheid en gemakzucht lijkt te zijn toegeslagen. Het klinkt voortreffelijk, maar behalve die paar aardige songs krijg je de indruk dat er speeltijd volgemaakt moet worden. Het vuur van die eerste jaren werd ingeruild voor een behaaglijk kampvuurtje.
Veel bands kampten in die jaren met dat probleem. Als ik het goed zie, dan was de druk van het creatief presteren en intensief touren te zwaar. Getalenteerde artiesten, die rond 1970-73 creatief kwamen bovendrijven en kansen kregen van platenmaatschappijen voelden nu de druk om de investering voor hun maatschappij dubbel terug te verdienen. Wie kon dat volhouden?
Nog iets om te noteren. De Verenigde Staten van Amerika vierden in 1976 hun 200-jarig bestaan. Gezien hun bandnaam was het makkelijk geweest hier publicitair iets mee te doen. Maar de band besloot op geen enkele manier hiernaar te verwijzen. Geen patriotisme, geen vlaggetje op de hoes, niets van dat alles. Dat sierde ook deze bescheiden jongens.
Ondanks alles, een prettig feelgood album. How I Love The Seventies!
* denotes required fields.
* denotes required fields.