The Devin Townsend Band - Accelerated Evolution (2003)

Als opvolger van het machtige Terria heb je het niet makkelijk. Zeker omdat dit zijn eerste bandgerichte soloplaat is. Oftewel rockende Devin nummers met kop en staart, wat het een stuk toegankelijker maakt dan de eerstgenoemde plaat. Het resultaat: gedetailleerde nummers die soms als slappe SYl afdankertjes klinken maar meestal als krachtig en catchy industrial. Het immer door merg en been gaande 'Deadhead' is de kroon op het werk,perfect envan begin tot einde.

Een welverdiende 3,5*

Zopas aangeschaft en juist een eerste keer beluisterd.
Nog iets te vroeg om een oordeel te vellen, maar de uitschieter was voor mij Random Analysis. De latere nummers zijn waarschijnlijk sfeervol bedoeld, maar mij komen ze vooral langdradig en soms zelfs saai over...

Meer later, maar ik weet nu al dat SYL me veel meer kan bekoren dan Devin solo...

Na meerdere luisterbeurten moet ik toch vaststellen dat dit nergens het niveau haalt van eender welk SYL-album.
Het Is eigenlijk niet eerlijk om de 2 met elkaar te vergelijken, want wat Devin brengt op Accelerated Evolution is toch iets anders dan wat hij brengt met SYL.
OK, het blijft metal, er zijn volop synths te horen, de productie klinkt weer erg helder en breed, maar verder houden de overeenkomsten daar zowat op.

Er wordt erg goed geopend met Depth Charge, maar bij Random Analysis zijn we al bij het hoogtepunt gekomen en de rest (buiten misschien Suicide) is toch van een minder niveau. Away en Sunday Afternoon zijn mooie voorbeelden van nummers waarvoor de skip-knop is uitgevonden.

Devin klinkt weer erg goed, de productie is topklasse, maar de nummers blijven achter.

Een 3 kan er nog net af...

"Wo oh oh oh oooowh" heeft nooit zo goed geklonken als in Random Analysis. Wat een verslavend nummer!!!

Ondertussen heeft deze plaat nog kunnen rijpen en ik zie me verplicht om mijn score te verhogen naar 3,5...
De platen van Devin Townsend geven zich nu eenmaal niet van de eerste keer bloot en dit is dan nog de man zijn meest toegankelijke...

Wat was ik nog onwetend toen ik zei dat SYL me veel meer kon bekoren dan Devin Townsend...

Ondertussen is SYL wat naar de achtergrond gezakt en luister ik bijna uitsluitend nog naar DTB.

Middelmatig album voor Devin Townsend's doen. Suicide, Slow Me Down, Away, Storm en Traveller zijn de toppers, de rest is minder of ken ik nog niet goed genoeg voor een goed oordeel.

Dan raad ik je toch aan om het prachtige 'Deadhead' nog eens een extra keertje door het laadje te schuiven. Dat is wat mij betreft Devin zoals ik hem het liefst hoor. Verliefd, angstig, wanhopig. Een heel scala aan emoties komt er voorbij.


You are áááááh so vicious.. HURT ME, I CAN TAKE IT!!!

Wat mij betreft een sterk en afwisselend album. Inderdaad meer songgericht, dus met kop en staart, maar dat bevalt mij sowieso beter. Depth Charge en Suicide zijn mijn absolute favoriete tracks. Het valt me nu overigens pas op dat het begin van Depth Charge best wel lijkt op dat van Strapping Young Lad's All Hail The New Flesh. Meesterlijk geproduceerd weer, warm en vol.

Heel aardig album dat sterk begint, maar dat me na het geweldige Deadhead met moeite kan boeien. Het opgefokte Depth Charge lijkt inderdaad wat op All Hail the New Flesh. Storm is weer zo'n typisch Townsend-nummer dat in hetzelfde rijtje past als een Life, The Fluke of Stagnant. En Deadhead is fantastisch (check ook de live-versie op de Synchestra-bonus dvd.)

De rest is zeer degelijk, typisch Townsend, maar wil (nog) niet blijven hangen. Alleen van de minutendurende gitaarsolo op Away kan ik blijven genieten.

Random Analysis en Deadhead blijven echt goede songs van deze CD. De muur van geluid komt prima binnenzetten en de maniakale zang past er perfect bij. Qua sound geen bewaren, alleen het songmateriaal is niet even constant.

Ik ken nog niet erg veel van Devin's materiaal, maar dit is echt een geweldig album. Vooral nummers als Deadhead en Away doen het hier erg goed!

Dit is lang geleden dat ik deze nog gehoord heb. Blijft een schitterende plaat. Echt 1 van de beste platen die Devin uitbracht. Het songmateriaal vind ik wel constant. Maar dat zijn persoonlijke meningen natuurlijk. Away is echt zo'n Van Halen song om U tegen te zeggen

Hier staan echte toppers op. Een sterk vervolg op Terria.

Prachtige plaat van Devin. Over het geheel gezien vind ik er eigenlijk geen zwakke nummers op staan. Vanaf nummer 1 tot en met 9 is het genieten. Heerlijke plaat en 1 van mijn Devin favorieten.

Dit is een machtig mooi album dat recht in je gezicht wordt geschoven. Zeer energieke nummers waarop de gitaar prominent aanwezig is. Heavy metal in een progressief jasje.

Ik was in eerste instantie niet helemaal weg van dit album, maar de afgelopen paar jaar is dit album alleen maar bij mij gaan groeien. Het zit complexer in elkaar dan ik eerst dacht. Er is van alles te ontdekken in Devin's wall of sound. Denk je dit album te kennen? Ga er dan nog eens goed aandachtig naar luisteren.

Dit blijft toch een heerlijke plaat van Devin.

DEADHEAD wat een kippenvel nummer is dat!!!! Vooral met hoofdtelefoon op

Al lange tijd doe ik zo nu en dan een poging de muziek van Devin Townsend te doorgronden, met keer op keer dezelfde conclusie: het klinkt allemaal prima, maar echt goede nummers die blijven hangen hoor ik niet. Bovendien gaat na een tijdje de altijd aanwezige muur van geluid me tegenstaan. Ik heb ooit de eerste Ziltoid cd aangeschaft, voornamelijk omdat het concept me aanstond, en die plaat kan ik van al zijn muziek nog het beste waarderen.

Met een nieuwe Devin Townsend cd in aantocht waag ik toch weer een poging 's mans muziek te doorgronden en aangekomen bij dit Accelerated Evolution lijkt het kwartje eindelijk te vallen. De nummers zijn goed, hebben melodieën die blijven hangen en uitnodigingen tot herbeluistering. Bovendien lijkt de muur van geluid wat minder prominent aanwezig te zijn, waardoor het geluid wat openen is. Ja, dit kan ik zeer waarderen.

Deadhead is werkelijk fenomenaal, hoewel de live versie in the Royal Albert Hall zo niet nog weergalozer is. Andere sterke songs, de loodzware groove van Suicide en de felle opener Depth Charge. Desalniettemin behoort het album zeker niet tot mijn favorieten van Devin's oeuvre, de bekende wall of sound die Townsend optrekt trek ik vaak maar enkele songs. Zoals zo vaak laat Devin weinig ruimte voor subtiele details, wat rustmomenten of een adempauze. De productie helpt hierin ook al niet mee, alles is dichtgesmeerd. Het muzikale elan en de compositorische kwaliteiten van Townsend zijn echter van een dermate hoog niveau dat ook dit plaatje gewoon weer een dikke voldoende scoort.

Accelerated Evolution ligt in het verlengde van voorganger Terria en beide albums ontlopen elkaar maar bitter weinig. Wat echter jammer is, de bekende Wall of Sound van Townsend begint mij wat tegen te staan, hoewel de productie prima te noemen is, is er maar weinig ruimte voor details, of wat subtiele elementen die een song een extra dimensie kan meegeven. Uiteindelijk scoort ook deze worp weer een dikke voldoende, dat heeft met name te maken met het loodzware Suicide en het weergaloze Deadhead, wederom zo'n welbekend epos waarbij Townsend eindelijk wat gas terugneemt, sfeervolle elementen toevoegt, en waarbij de song fraai gearrangeerd is.

Tussenstand:

1. Ocean Machine
2. Physicist
3. Accelerated Evolution
4. Terria
5. Infinity
6. Cooked on Phonics

Naar aanleiding van de Progladder deze (en nog enkele andere) opgepakt om eens verder in te duiken. het nummer Deadhead was de aanleiding en blijft ook na meerdere luisterbeurten nog een favoriet. Het geheel klinkt prima en heeft een heerlijk stevig geluid. Maar de wall of sound, die hiervoor al als typerend wordt benoemd, heeft als gevolg dat veel nummers eenzelfde geluid krijgen en een luisterbeurt wat vermoeiend wordt. Gelukkig weet hij de nummers wel boeiend en interessant genoeg te houden om door al het geweld toch nog een pakkend geheel neer te zetten.

Via Spotify kwam 'Deadhead' in een willekeurige playlist voorbij. SYL had ik ervoor ontdekt en beviel goed. Echter, de impact van Deadhead is van een ander niveau. Prachtig, krachtig nummer dat gaat door merg en been. Vooralsnog heb ik geen soortgelijk materiaal van Townsend kunnen vinden. Tips anyone?

Ocean Machine: Biomech mag niet ontbreken in je collectie. Hier staat The Death of Music op. Een song die zijn gelijke niet kent en Deadhead overtreft.
In principe kun je heel wat albums van Devin Townsend aanschaffen, de beste man is een muzikale kunstenaar.

Dank! Ik ben benieuwd.