Type O Negative - Slow, Deep and Hard (1991)

Het summum van een tijd, gevoel, belevenis van begin jaren 90.
Ik op bezoek in A.dam, geheid terecht komende in Korzakoff.
Gozer naast me:"Hee Type O Negative"
Ik WAH,...?
De week daarop de CD gekocht en sindsdien een klassieker!!

Zware metalklassieker, zonder meer! Boordevol met veelzeggende teksten: The only things that last forever are memories and sorrow! of You! You make me hate myself!. Ultieme zwartgalligheid in duister jasje, zonder al te veel pretenties, maar toch bijzonder origineel. I like it! Hikt tegen de 4,5/5 aan.

Het mooir van deze plaat is, en eigenlijk geld dat met alle Type o platen dat ze niet te vergelijken zijn met welke andere plaat dan ook, OK er zitten in deze plaat redelijk veel NY hardcore elementen in, maar dat was destijds nog nooit overgoten met een doom/gothic sausje, en dat zou op Bloody Kisses alleen maar beter worden

Judgepaddy

In 1991 kwamen ze inderdaad naar maar drie plaatsen in Nederland ,en Enschede was een van die plaatsen.
Attack de tent, maar Enschede stond op zn kop.

De gemeente ging zich ermee bemoeien, er werden flyers uitgedeeld:attack zou racisme en vrouwonvriendelijkheid promoten!

De gemeente stelde Attack voor de keus: of concert afblazen en susidie behouden ,of concert door laten gaan,en bloeden.

Natuurlijk is dat voor een tent als Attack geen keus.

Na een uur vertraging door een stomme springer,kwam ik doodmoe uit Deventer, net een minuut voor sluitingstijd de Plato binnen gehold.

Kaartjes waren er wel, maar werden niet verkocht.

Achja, Steele na een paar nachten Jack Daniels en een verbroken relatie waarin ontrouw blijkbaar een leidend motief was.. Het resultaat mag er zijn, klopboren, cirkelzagen en erratische agressie-uitspattingen. Allesbehalve correct, des te beter dus! Al dat wantrouwen vanuit linkse hoek maakte alleen maar dat ik deze band beter kon waarderen destijds Heb ze ook vanaf het eerste concert in de Melkweg live goed gevolgd! Geweldig concert in Paradiso destijds met toiletrollen-oorlog tussen band en publiek

De laatste zin van dit album is echt geniaal trouwens: "Suicide is self expression".

Degelijke brug tussen Peter Steele's gewezen Carnivore project en zijn huidige soft-core doommetal act Type O Negative. De woede is er nog steeds, gelukkig maar. We willen immers bij de keel gegrepen worden, alle hoeken van de kamer willen we voelen. En het laatste wat we willen zien is verpletterende hak van de zwarte laars van Peter Steele op onze strot. Niet toch?

One! Two! Three! Four! I don't wanna live no more...!

Zeven, nou ja zes lange ontoegankelijke muziekstukken die van een hoop dynamiek niet vies zijn. Tel hierbij op de dubieuze en eveneens hilarische teksten en instrumenten en je hebt een bijzonder zwartgallige luisterervaring, maar met een glimlach. De haunting keyboards maken deze wraakplaat af.

You went to L'Amour
Saturday night
Red nails and lipstick
Dress two sizes too tight
His tongue down your throat
His hand up your skirt
Yeah, I'm a man, but it still hurts

Het debuut van Type O Negative sloeg in als een bom. De plaat en band deed zoveel stof opwaaien dat de nodige publiciteit er aan gespendeerd werd hetgeen ervoor zorgde dat Type O Negative een bekende band werd. Muzikaal stelde het mijns insziens ook wel wat voor destijds.
Alle frustraties van een stukgelopen relatie alsmede enkele rabiate politieke standpunten vormen de basis van het schuimbekkende Slow Deep and Hard.
Op de keper beschouwd is het een logische voortzetting van Carnivore. Typische NY hardcore wordt gelardeerd met een behoorlijke scheut metal en links en rechts zijn er wat gothische elementen door middel van het ijle toetsenspel van Josh Silver. Het een en ander klinkt wel een stuk verfijnder dan de nogal lompe voorlopers. Dat verfijnde resulteert in een klein handjevol nummers dat bolstaat van de sonische horror. Men valt met opener Unsuccessfully Coping With The Natural Beauty Of Infidelity direct met de deur in huis. Alle registers worden opengetrokken. Hardcore, doom, een akoestische passage en natuurlijk de verwrongen teksten, uitgespuwd door een briesende Peter Steele. Eigenlijk steekt ieder nummer op deze wijze in elkaar, maar het blijft gedurende het hele album boeien. Het klapstuk hier is het machtige Prelude To Agony. Een sinistere baslijn opent deze morbide moordaanslag op Steele's ex. Agressie en wanhoop voeren de boventoon en worden op fenomenale wijze in het nummer ingepast. Twee uiterst merkwaardige doch originele instrumentaaltjes maken het feest compleet.
Hierna werd de muzikale koers vrij drastisch gewijzigd en hoewel dat ook een wel handvol aardige albums opleverde, heb ik daar nooit zoveel plezier aan beleefd als aan Slow Deep And Hard.

Destijds ik met mijn hoofd nog zwaar in de jaren 80....ik begin jaren 90 mee naar het concert van Type-O-Negative; kijken wat mijn held Peter Steele anno 1991te zeggen had met zijn nieuwe band Type-O...inderdaad, we kwamen bij Atak in Enschede. Afgelast! Kut, kut...en nog eens kut. Ik herinner me nog dat de heren van Pungent Stench daar ook rondliepen waarmee ik nog gedronken heb. Volgens mij hebben zij wél gespeeld die avond als ik 't me nog goed herinner, en ze speelden....jawel: een nummer van Carnivore! Muziek van Typ-O...werd wel gedraaid binnen in Atak...dus dat was voor mij ook de eerste keer dat ik dus kennis maakte met Peter Steele's nieuwe band. Ik was nog zwaar jaren 80 Thrasher toen, (nu nog trouwens), en dus kwam Type-O toen via de speakers op cd als heel vernieuwend en uiterst intrigerend over op mijn vastgeroeste oortjes. Niet lang daarna ik de cd gekocht bij Plato, of was het toen nog LP, in Enschede...ik woonde daar toen nog in die regio. De cd destijds vond ik wel aardig, de teksten uitnodigend incorrect en zo lekker schoppen. Misschien conform de benepen morele opvattingen niet netjes, maar heel menselijk! Maar inderdaad, aan zijn kant soms net zo goed benepen met de wat ongenuanceerde opvattingen van God Peter...hahaha. Ik was en ben het ook niet altijd met hem eens, maar om nou shows te gaan verbieden?!?! Er moet mijn inziens ongelooflijk veel ruimte zijn voor persoonlijke expressie! Individualisme is toch het mooiste en waardevolste wat we kunnen bezitten...en als nou van die moraalridders, zelf een soort van fascisten, niet tegen alle facetten van het echte leven kunnen is dat hun probleem dacht ik toch! Als je er niet tegen kunt, moet je wegblijven bij bijv. zo'n concert. Ik vond het ook ijzersterk van de VPRO destijds dat ze aan de kwestie aandacht schonken, en het allemaal nuanceerden zodat er eens wat fatsoenlijker conclusies getrokken konden worden aan alle kanten. Maar goed, nu naar de plaat. Kort maar krachtig: destijds vond ik het een aardige cd, tegenwoordig staat ie, mede door de enorme sfeer en grootse expressie en vindingrijkheid in het rijtje klassiekers! Alles was zowat nieuw aan dit album destijds, of in iedergeval naar een heel ander level getild, met toch die gevaarlijke oer-woede van wolf Peter Steele...heel knap gedaan allemaal! De cd blijft gevaarlijk...'s nachts om 3 uur draaien zonder licht in de kamer...en er zit meer dan meer in dit kunstwerk. Geweldig!

Ja, dat ken ik me nog goed herinneren, een mooi stukje tv-geschiedenis. Hier terug te zien: YouTube - Type O Negative boycot Netherlands 1991

Dit album trekt je gigantisch hard naar binnen toe...ken maar weinig albums die dat zó heftig presteren; de hele avond blijf je in DIE mood hangen! Knap kunstwerk!

Wow, inderdaad mooi klein stukje tv geschiedenis. Nooit gezien ondanks dat ik in die periode bijna nooit een aflevering Onrust/Lola da musica oversloeg.

dit album is hard,origineel en vol haat. prachtig!

Een heerlijke plaat! Als minpunt kan ik eigenlijk alleen maar zeggen dat het jammer is dat het album begint met het beste nummer. Top!

Dit stuk geweld is gewoon uniek. De zeer botte teksten bloeien helemaal op tegen de muur van verderf en haat. De pijn van Pete Steele wordt zo wel heel erg tastbaar en presenteert zich in een walm vol drugs en alcohol. De hardcore van Carnivore verschuift hier al duidelijk naar een wat meer gothic stijl, maar de sound is nog verre van verfijnd. Dat is maar goed ook want de teksten vragen niet om een subtiele aanpak, maar juist om lomp gebeuk.

Deze plaat iets iets meer punk- metal dan goth- metal en daar is niets mis mee ondanks dat ik Type O Negative sterker vind op de volgende albums.
Nog steeds is dit ook geen slecht album, integendeel!
De teksten zijn zeer diepgaand en hebben ook een controversie over zich heen, kijk alleen al naar der untermensch.
Minste album van Type en toch geef ik nog 3,5 sterren, dat geeft de kwaliteit wel aan denk ik!

Eigenlijk was dit ook een naadloos vervolg op Carnivore...

'Slow, Deep and Hard' van Type O Negative was de vijfde CD die ik kocht, mede op basis van de jubelende recensies in zowel Aardschok als OOR. Onno 'Cro-Mag' van Ravesteijn (RIP) gaf de CD in Aardschok een 10, terwijl Swie Tio in OOR schreef: 'Als een vleesgeworden Travis Bickle (Robert De Niro in Taxi Driver) neemt hij (Peter Steele) zich voor 'to get the fuck rid of you subhuman scum', waarbij plastische geluidseffecten zoals een zijn overspelige ex in mootjes hakkende bijl of een ander slachtoffer penetrerende drilboor niet geschuwd worden. En dat alles gepaard met Wagneriaanse doemmuziek, die zich nog het best laat omschrijven als 'Earth & Fire goes hardcore', met 'Danzig meet ELP' als goede tweede. De gemiddeld 10 minuten durende nummers zijn ook complete mini-symphoniën, waarbij de toetsenist tekeer gaat als Keith Emerson in zijn wildste dagen en de kettingzagende speedcoregitaren bizar contrasteren met plechtig georgelde stukken Bach, gotische kerkgezangen of Steeles gigantisch razende rouwdouwstrot.' Amen!

Als 17-jarige kende ik de film Taxi Driver niet, van Earth & Fire kende ik alleen 'Weekend' en Danzig, ELP en Keith Emerson moest ik nog ontdekken. Dat maakte echter niks uit, mijn fantasie deed zijn werk! Dus kocht ik bij White Noise in Utrecht met hoge verwachtingen de CD van Type O Negative. Thuis hoorde ik muziek zoals ik die nog niet eerder had gehoord. Geweldig! De afwisseling, de koorzang van The Bensonhoist Lesbian Choir, de kettingzagen, de stem van Peter Steele, de emotie, de minuut stilte (grapje?) en die vreemde hoes (de staart van een walvis?). Het ging er bij mij in als koek.

En toen waren er opeens berichten over het aflasten van concerten en vermeende rechtsextremische van Peter Steele. Ik was even van slag, want met rechtsextremisme wilde ik uiteraard niks te maken hebben. In het VPRO programma Onrust werd zowel Peter Steele als één van de protesterende jongeren geïnterviewd. Het was vooral de demasqué van een activistische jongeman met een mening waar hij hoe dan ook aan leek willen vasthouden. Dat is prima. Iedereen heeft recht op zijn eigen mening. Maar het gaat mis wanneer mensen op basis van hun eigen mening anderen gaan verbieden om (bijvoorbeeld) naar een concert van Type O Negative te gaan. En dat is precies wat hier gebeurde.

In 2026 staat 'Slow, Deep and Hard' nog steeds als een huis. Een tijdloos meesterwerk!
Volgens mij heeft Type O Negative dit niveau op geen enkel ander album weten te benaderen.
Mijn favoriet was en is nog steeds "Gravitational Constant: G = 6.67 × 10−8 cm−3 gm−1 sec−2".
Ook 'Unsuccesfully coping with the Natural Beauty of Infidelity', Prelude to Agony' en het heerlijk trieste 'Glass Walls of Limbo (Dance Mix)' zijn top nummers.
En ja, inmiddels is mij duidelijk wat de foto op de voorkant van de CD voorstelt...