Santana - Definitive Collection (1995)

De liedjes zijn lang niet allemaal echt sterk. De meester speelt echter heerlijk.

Hij is inderdaad een meesterlijke gitarist maar ik ken niemand die zo goed kan spelen maar zoveel slechte albums heeft uitgebracht.

Nou, echt slecht wordt het hier nergens, wat mij betreft. De eerste tien, twaalf nummers waren singles uit zijn beste periode en zijn dus prima te verteren. Het country-roots uitstapje met Willie Nelson bevalt mij ook wel en de Buddy Holly-cover is ook niet onaardig gedaan, al is de uitvoering wel heel sterk geënt op de versie van Blind Faith.

Blijven over Hold on en Say it again, wat duidelijk popsingles zijn die onder druk van de platenmaatschappij tot stand zijn gekomen. Maar zelfs als het gaat om pure popsingles vind ik Hold on helemaal geen slecht figuur slaan, al is de rol van de meestergitarist daarin beperkt tot een kort solootje. Say it again vind ik wel een twijfelgeval.

Dit in Nederland uitgebrachte verzamelaartje geeft op een enkel schijfje eigenlijk best een mooi overzicht van de singles die Santana voor CBS (later Sony Music) maakte en is als zodanig eigenlijk redelijk compleet. Al kiezen ze dan gek genoeg wel in vrijwel alle gevallen voor de albumversies, maar per saldo vind ik die doorgaans beter, dus da's ook prima.
.
Natuurlijk hadden we in het jaar van uitgave (1995) nog geen weet van de wederopstanding op het Arista-label. En 'definitief' is deze collectie natuurlijk al helemaal niet. Dan moet er op zijn minst wat live- en albumwerk (met name van de eerste vier) bij. En dan heb je op zijn minst twee, en misschien wel drie, CD's nodig.

Leuke verzamelaar
Toch zou ik het album Abraxis ('70) en het Live/studio album Moonflower('77) nog steeds verkiezen i.p.v welke Santana verzamelaar dan ook
Dan heb je echt het beste werk in huis

Behalve het teleurstellende Say It Again, waarmee deze verzamelaar afsluit,, is alles op dit album voor mij wel het luisteren waard, al eisen vooral de eerste12 nummers mijn aandacht op. Daarna wordt het geluid wat meer dat van generieke pop/rock, en daarmee wat minder interessant dan de eerste periode waarin het prachtige gitaarspel van Carlos Santana extra benadrukt wordt en de latin percussie overheerst.
Heel mooi vind ik Soul Sacrifice en vooral Europa (die waanzinnige solo van Carlos Santana met fraaie "sustain"). De cd vond ik vorige week bij een kringloper voor bijna niets, en die heb ik dus mooi meegenomen.