Dez Mona - Origin (2015)

Als enorm liefhebber van een band of artiest is het altijd wat lastig om objectief te blijven zeker als de eerste single van een nieuw te verschijnen album, Does It Make You Happy, de hooggespannen verwachtingen heel erg op scherp zet. Want dat deed Dez Mona dus. Voor de zoveelste keer.

Waar ik een band als dEUS de laatste jaren toch wat slapper vind worden, daar proefde ik nog geen slijtage bij Gregory Frateur en Nicolas Rombouts, die de vaste kern van de band vormen.
Vooruit, het laatste album, tussendoortje The Red Piece (een soundtrack bij een dans van Ann van den Broek) was geen makkelijke kost maar goed, dat was dan ook een zijstapje. A Gentleman's Agreement uit 2012 en Hilfe Kommt uit 2009 scoren nog steeds torenhoog, net als het uit 2007 afkomstige Moments of Dejection Or Despondency. Ook het project Sága, waar ze nog steeds mee optreden was zo slecht nog niet.

Dez Mona doet me qua aanpak dan ook wel eens denken aan Zita Swoon Group van Stef Kamil Carlens. Het geluid is compleet anders, ook al vertonen ze raakvlakken, maar de intensiteit van hun muziek komt overeen, evenals het inslaan van allerhande zijwegen. Een kunstzinnig gezelschap.

Origin (met hulp van voormalig dEUS-lid Craig Ward) klinkt opvallend toegankelijk. Zouden ze dan eindelijk eens een wat groter publiek weten te bereiken? Ik betwijfel het, want ondanks de wat toegankelijker nummers blijft het een avontuurlijk album waar de theatrale zang van Frateur je wel moet liggen. Het is tevens een wat bedaard klinkende plaat geworden. De nadruk ligt op midtempo en ballads en desondanks is het niet heel zwaar of donker.

Dez Mona zoals ik ze graag hoor en gelukkig zetten ze de lijn voort met prachtige albums die weten te boeien. Origin kan zich rustig naast z'n voorgangers plaatsen. De beoordeling is hetzelfde gebleven.