Type O Negative - October Rust (1996)

Zelf omschreef Peter Steele October Rust eens als een slag van een moker die in zacht fluweel gewikkeld is. En dat is zeker een treffende omschrijving.
De eens zo gevaarlijk musicerende Steele maakt op October Rust muziek om met je meisje bij te zwijmelen. Wie had dat voor mogelijk gehouden? Waren op Bloody Kisses nog enkele ruwe randjes te bespeuren, op October Rust zijn ze echt helemaal verdwenen.
Dat betekent niet dat October Rust helemaal niets is. Immers voor prachtig meeslepende nummers als Love You To Death, Red Water en Haunted teken ik meteen.
Maar bij de flower power stuiptrekkingen in Be My Druidess of Die With Me frons ik toch de wenkbrauwen. Om van de verschrikkelijke Neil Young cover nog maar te zwijgen. Op Bloody Kisses vond ik die hippie uitspattingen nog een aardige vondst, maar hier is de balans compleet zoek. Vreemd genoeg bevalt de single My Girlfriend’s Girlfriend mij dan wel weer heel goed. Het is een vlot lopend nummer, voorzien van een leuke orgelmelodieen het kent een geestige tekst.
October Rust geeft mij nog altijd een tweeslachtig gevoel, maar ik houd het bij het voordeel van de twijfel.

Donkere wouden in Scandinavië.
Eeuwenoude eiken die daar hun laatste jaren slijten.
Pensioenleeftijd al lang bereikt.
Als wijze druïdes waken ze over jonge breekbare sparren.
Vergelijkbaar met kwetsbare pubermeisjes.
Boomholtes als gapende vagina’s.
Onaangetast, net een maagdenvlies.
Breed gespierde houthakkers worstelen zich door de dichtgegroeide plantenmassa.
Bewakend met bijl, hakmes en kettingzaag.
Zichzelf open snijdend aan protesterende doornenstruiken.
Weerstaand biedend tegen de beulen der natuurschoon.
Binnen een uur is het gebeurd.
Totale verwoesting.
Sappen sijpelen uit ontwrichte takken.
Op het donkergroene mosdek vormen ze een soort van bloedspoor.
Tranen in de vorm van zure regen dalen neder.
Exit October Rust.

Type O Negative probeert zich kwetsbaar op te stellen.
Meer diepgang en gevoel in de nummers.
Directheid heeft plaats gemaakt voor emoties.
De man van Staal opent zijn ziel.
Bewust van zijn eigen sterfelijkheid.
Juist deze reus zou op jonge leeftijd als een Goliath geveld worden.
David zou zich als een hartaanval melden.
Gun hem een rustplaats onder een hunebed.
Want ergens geloof ik in sterke gebondenheid met de natuur.
Anders kun je dat thema niet zo mooi verwoorden in een herfst album.
Peter Steele ontwikkelde zich als roofdier tijdens Carnivore tot de Green Man.
Menselijker.
Al blijft zijn voorliefde voor vrouwelijk schoon aanwezig.
Getuige nummers als Red Water en My Girlfriend’s Girlfriend.
Blijft natuurlijk een ladykiller.

Zijn gemis is groot.
Net als zijn gestalte en persoonlijkheid.
Juist nu het weer begint te veranderen.
Is zijn kille stemgeluid voelbaar.
IJzig als de eerste vrieskou.

R.I.P.

De tips vliegen je om de oren als je 'zoekende' bent en dat is natuurlijk erg leuk!

Op dit moment ken ik al redelijk wat melodische, melancholieke rock/metal platen en hoewel Type O Negative voor mij een bekende naam is, kende ik de albums nog niet zo goed.

Ik ga er maar even voor zitten, want loeiharde of heftige muziek lijkt mij dit niet te gaan worden als ik het mag vergelijken met wat ik allemaal deze week voor de kiezen heb gehad. Daar zaten echt oorverdovende, hoofdruis veroorzakende, hersenkrakende, en hevig 'angstaanjagende' aanbevelingen tussen, waarvan de meeste albums voorlopig niet of helemaal nooit in mijn muzikale straatje zullen gaan passen.

Nee, dan is dit album zelfs erg 'rustig' te noemen, maar het klinkt goed en de geluiden zijn mooi 'griezelig' op z'n tijd.

October Rust zal daarom nog wel een paar keer gedraaid gaan worden, vermoed ik!