Bring Me the Horizon - That's the Spirit (2015)
mijn stem
60 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Columbia
-
Doomed (4:34)
-
Happy Song (3:59)
-
Throne (3:11)
-
True Friends (3:52)
-
Follow You (3:51)
-
What You Need (4:12)
-
Avalanche (4:22)
-
Run (3:42)
-
Drown (3:42)
-
Blasphemy (4:35)
-
Oh No (5:00)
3
geplaatst: 30 juli 2024, 13:53 uur
Cliche matig, doorsnee, gladjes en absoluut nul goede songs. Snel vergeten. Dat jij dit op 1 hebt staan is mij werkelijk een compleet raadsel, maar muziek is soms raadselachtig.
0
geplaatst: 30 juli 2024, 17:16 uur
Misschien ligt het aan mij, maar wat is 'cliché matig, doorsnee en gladjes?' En slaat dat dan specifiek op dit album van BMTH of is het een oordeel over de band in algemeen?
Dat je het geen goede songs vind wil ik van je aannemen.
Maar Bring me the Horizon heeft een geheel eigen plek binnen het genre opgebouwd. Een geheel eigen stijl en een eh.... heel bijzonder publiek zoals eerder dit jaar bij een concert in Amsterdam bleek.
Het is een beetje speed-metal-doom achtig met, vind ik wel, aantrekkelijke songs.
Maar waar het cliché in zit en dat het gladjes zou zijn, verre van. Doorsnee, zijn er zo nog 50 bandjes in een dozijn?
Ik zou het niet denken. Dat ze bevriend zijn met een artiest als Yungblud kan ik mij nog voorstellen. Er lijkt niet veel op BMTH. Gladjes in de zin van voortkabbelende muziek binnen de lijntjes heb ik bij Oliver Sykes nog nooit bemerkt.
Dat je het geen goede songs vind wil ik van je aannemen.
Maar Bring me the Horizon heeft een geheel eigen plek binnen het genre opgebouwd. Een geheel eigen stijl en een eh.... heel bijzonder publiek zoals eerder dit jaar bij een concert in Amsterdam bleek.
Het is een beetje speed-metal-doom achtig met, vind ik wel, aantrekkelijke songs.
Maar waar het cliché in zit en dat het gladjes zou zijn, verre van. Doorsnee, zijn er zo nog 50 bandjes in een dozijn?
Ik zou het niet denken. Dat ze bevriend zijn met een artiest als Yungblud kan ik mij nog voorstellen. Er lijkt niet veel op BMTH. Gladjes in de zin van voortkabbelende muziek binnen de lijntjes heb ik bij Oliver Sykes nog nooit bemerkt.
0
geplaatst: 30 juli 2024, 17:28 uur
musician schreef:
Misschien ligt het aan mij, maar wat is 'cliché matig, doorsnee en gladjes?' En slaat dat dan specifiek op dit album van BMTH of is het een oordeel over de band in algemeen?
Misschien ligt het aan mij, maar wat is 'cliché matig, doorsnee en gladjes?' En slaat dat dan specifiek op dit album van BMTH of is het een oordeel over de band in algemeen?
Geldt eigenlijk vooral voor al het werk vanaf dit album. Dit was een soort omslagpunt waar ze een soort popmetal gingen maken. Heeft ze overigens geen windeieren gelegd. Alle haakjes die er vroeger nog aan hun muziek zat zijn vakkundig verwijderd. Is allemaal prima, en de band wordt daarmee aantrekkelijker voor een groter publiek. Maar ik vind de termen die Leonidas gebruikt inderdaad prima toepasbaar.
0
geplaatst: 30 juli 2024, 20:51 uur
Dank je Leonidas.
Ja, dat antwoord met scherpe randjes zou je misschien mogen verwachten van diehard fans van het eerste uur die ook die albums bestudeerd en becijferd zouden hebben.
Maar daar hoor ik die kritiek niet van. Natuurlijk, het ene album is beter dan het andere, dat geldt ook voor BMTH. Maar ik zie Leonidas, net als Arrie, niet eerder reageren als oude fan-rotten op oude BMTH albums. Trouwens, ook niet op nieuwe albums van BMTH.
Dus dat antwoord kan het haast niet zijn.
Ja, dat antwoord met scherpe randjes zou je misschien mogen verwachten van diehard fans van het eerste uur die ook die albums bestudeerd en becijferd zouden hebben.
Maar daar hoor ik die kritiek niet van. Natuurlijk, het ene album is beter dan het andere, dat geldt ook voor BMTH. Maar ik zie Leonidas, net als Arrie, niet eerder reageren als oude fan-rotten op oude BMTH albums. Trouwens, ook niet op nieuwe albums van BMTH.
Dus dat antwoord kan het haast niet zijn.
0
geplaatst: 30 juli 2024, 21:00 uur
Het punt is natuurlijk dat los van wat ze hiervoor hebben gedaan er vanaf dit album sprake is van een behoorlijk gladgestreken geluid. Daar hoef je het oude werk niet voor te kennen.
Ik ben verder gewoon bekend met hun oude en nieuwe werk.
Ik ben verder gewoon bekend met hun oude en nieuwe werk.
1
geplaatst: 31 juli 2024, 17:16 uur
(....) Hij lijkt te twijfelen aan zijn volgende stappen maar zet uiteindelijk zijn koffer naast de paraplubak en loopt schuchter naar de toog. Twintig paar ogen hebben hem opgenomen en hebben gezien dat hij niet uit de buurt komt. Na enig aarzelen bestelt hij een biertje.
‘We hebben alleen slap bier’ bekijkt de barman geamuseerd zijn gast. ‘De oorlog hé.’
De jongen knikt begripvol.
‘Je bent toch wel al achttien?’ herinnert de barman zijn verplichting. ‘Anders kost het me straks nog mijn vergunning.’
‘Ik ben negentien, eigenlijk.’ Als bewijs draait de jongen zijn baardeloze gezicht zo stoer mogelijk richting de man achter de tapkast.
‘Veel sterkers heb ik ook niet. De zwarte borrel is alleen voor de vaste stamgasten. En het is na zevenen.’
‘Oké. Ik vind een slap biertje prima.’
Er wordt een limonadeglas met een schuimloze inhoud neergezet. Het maakt wat herrie omdat de toplaag van de bar met mozaïeken steentjes zorgvuldig is ingelegd. Het glazuur glimt van het vocht dat de glazen achterlaten.
‘Viltjes zijn er niet, we hebben aan alles tekort. Wees alsjeblieft voorzichtig en niet teveel te morsen.’ Geïntrigeerd blijft de barman hem aankijken. ‘Moet je niet vragen wat dat is, een zwarte borrel?’
‘Ik geloof niet dat ik daar verstand van heb’. Enigszins in verlegenheid gebracht gaat de jongen op een barkruk zitten.
‘Ik hoop maar dat ik geen vergissing maak door je niet om je persoonsbewijs te vragen.’
Er volgt geen antwoord.
‘Dat is dan een kwartje. Of zal ik het opschrijven als je nog even wilt blijven zitten?’
De jongen trekt een vrij nieuwe zwartleren portemonnee uit zijn broekzak en haalt het gevraagde bedrag er uit.(....)
‘We hebben alleen slap bier’ bekijkt de barman geamuseerd zijn gast. ‘De oorlog hé.’
De jongen knikt begripvol.
‘Je bent toch wel al achttien?’ herinnert de barman zijn verplichting. ‘Anders kost het me straks nog mijn vergunning.’
‘Ik ben negentien, eigenlijk.’ Als bewijs draait de jongen zijn baardeloze gezicht zo stoer mogelijk richting de man achter de tapkast.
‘Veel sterkers heb ik ook niet. De zwarte borrel is alleen voor de vaste stamgasten. En het is na zevenen.’
‘Oké. Ik vind een slap biertje prima.’
Er wordt een limonadeglas met een schuimloze inhoud neergezet. Het maakt wat herrie omdat de toplaag van de bar met mozaïeken steentjes zorgvuldig is ingelegd. Het glazuur glimt van het vocht dat de glazen achterlaten.
‘Viltjes zijn er niet, we hebben aan alles tekort. Wees alsjeblieft voorzichtig en niet teveel te morsen.’ Geïntrigeerd blijft de barman hem aankijken. ‘Moet je niet vragen wat dat is, een zwarte borrel?’
‘Ik geloof niet dat ik daar verstand van heb’. Enigszins in verlegenheid gebracht gaat de jongen op een barkruk zitten.
‘Ik hoop maar dat ik geen vergissing maak door je niet om je persoonsbewijs te vragen.’
Er volgt geen antwoord.
‘Dat is dan een kwartje. Of zal ik het opschrijven als je nog even wilt blijven zitten?’
De jongen trekt een vrij nieuwe zwartleren portemonnee uit zijn broekzak en haalt het gevraagde bedrag er uit.(....)
Ik mag graag citeren uit eigen werk....
* denotes required fields.
* denotes required fields.