Normaal - Høken Is Normaal (1980)

deze plaat is ook O.H.I.O

*
Onmundig Heavig In Orde, voor de niet Achterhoekse user...

Gewoon een logisch vervolg van hun kruistocht ter evrovering van de achterhoek, geen enkel risico genomen maar gewoon het zelfde doen als op de vorige plaat, mij hoor je niet klagen.

Beste plaat van Normaal, elk nummer is een knaller...

HØKEN IS NORMAAL! Jazeker! ! ! Ik kan het beamen, omdat ik geboren en vet opgegroeid ben in de mooiste en vooral de gezelligste streek van Nederland, woar de leu allemaol nog "moi" teagen mekare zegt! Ik was 7 jaartjes oud, toen deze 4e studioplaat van Normaal verscheen, en mijn 11 jaar oudere broer draaide deze plaat destijds vaak. Ik kan mij nog iets bijzonders herinneren aan deze 4e studioplaat van Normaal; ik was bij het verschijnen diep teleurgesteld in het feit dat dit de laatste plaat was waar mijn HELD Frederick Puntdroad (Ferdi Jolij), op mee zou doen..."Puntdroad is oet Normaal..en ze hebt no een Engelsen gitarist" zei iedereen om mij heen. Vanaf de eerste LP van Normaal: Oerend Hard, was de halve familie bij ons thuis Normaalfan, incl. ikzelf....Zo'n rebellie bij ons uit de streek tegen "de stadse stoepenschijters"...4 gasten die HET verwoordden, wat de hele streek al een eeuwigheid dwas zat! Normaal speelden in de begindagen immers ook regelmatig 2 kilometer bij ons om de hoek, namelijk in de "Koeiestal" in de buurtschap Holterhoek onder Eibergen bij ons in de Achterhoek. Mijn oudste zus was er regelmatig bij! Normaal was kwalitatief uitmuntend en rebels...en dat ging hand in hand! Ik voelde als klein rotblaag al aan dat veel geestigheid en creativiteit weg kwam bij namelijk één Normaal-lid in het bijzonder: Frederick Puntdroad....en nu zou hij na HØKEN IS NORMAAL vertrekken!!! Hij was ook een beetje de persoon voor mij die met Normaal de brave burgerij ook een beetje schrik aan kon jagen met "nare" scherpe tekstregels, zijn meer dan foute stoffige pak/verschijning en geniale gemene "ontspoorde" stratocaster-riffs. En snik, snik...Mister Kapitein "HØKEN" Puntdroad ging WEG bij Normaal. Ik heb gelijk vanaf dat gevoel en nare besef Høken is Normaal altijd met een nare smaak in mijn oren geluisterd. Nu, een kleine 30 jaar later - het "trauma" is immers gedeeltelijk verwerkt- besef ik door HØKEN IS NORMAAL weer vaak en goed beluisterd te hebben dat dit misschien nog wel eens Normaal beste lp allertijden kon zijn. Ik ontdek werkelijk nog steeds geen één zwak nummer....het zijn gewoon zelfs DIAMANTEN van harde, stevige zeer doordachte krachtige Blues/Rock nummers waar je kippenvel van krijgt en waar je U tegen zegt! Om nog maar te zwijgen over de waardevolle werkelijk gouden teksten en die eeuwige hoes! (geniaal idee trouwens.) Wat een stel supermuzikantenn bij elkaar op deze plaat...hard geproduceerd en knetterstrak. Dit als basis om de subtiele woorden en emoties van Normaal destijds glashelder, keihard en op verslavende wijze via je boxen de kamer in te blazen. Ze gingen als crossmotoren toen, maar dan wel, bijna verborgen, heel subtiel...zelfs in de ruigste bochten. Alleen meestermuzikanten kunnen dat! Høken is NORMAAL! Normaal was hier HØKEN! Ik geef de maximale score...ik kan niet anders!

Hey Eddie,

Je schrijft op deze plaat geen enkel risico genomen?!?! Juist wel hoor; qua productie/geluis was men op deze plaat afgestapt van het typische oude Stones geluid die je op vooral de eerste 2 Normaal lp's wél regelmatig voorbij hoort komen. Høken is Normaal klonk destijd in één klap moderner, frisser en vooral nog weer iets harder. Ook transparant, helder en breed geproduceerd zodat alle getalenteerde individuele muzikanten goed te horen waren, en de wat gecompliceerdere nummers goed uit de verf kwamen. Iets dat mijn inziens destijds uitstekend is gelukt!

Wederom een topper van Normaal!!! Achteraf gezien geweldig dat ze toen én Puntdroad én Gaspiepe in de band hadden! Schitterend hoe die 2 stijlen in nummers als Ik wil noar huus en Ai, ai, ai bij elkaar komen. Geen enkel slecht nummer op deze plaat vind ik en met Jambalaya tevens een sublieme cover met fantastisch verhalende tekst! De sound is (zoals hierboven al aangehaald) inderdaad afwijkend van eerdere platen. Persoonlijk vind ik het een (h)eerlijke sound die de muzikanten perfect laat uitblinken!

Persoonlijk vind ik dit de beste plaat van Normaal, er staat geen slecht nummer op.
De eerste vier platen zijn het beste wat normaal ooit heeft uitgebracht al vind ik Ojadasawa de minste van de 4.
Alan Gascoigne was een meesterzet, na de prima live LP Springleavend vond ik Deurdonderen al minder goed.
Maar de eerste 4 en de live LP zijn klassiekers.

Was Alan nou wel of geen meesterzet? Op Springleavend speelde hij namelijk bestaande nummers in (geweldig overigens!) maar pas op Deurdonderen had hij wezenlijk aandeel in het schrijven van nummers. En die vind je al een tikkeltje minder dus ik begrijp je opmerking 'een meesterzet' niet helemaal.

Na het stevige Achterhoek Tjoek zetten ze diezelfde lijn kwalitatief voort op dit Hoken is Normaal. Misschien met wat minder Normaal klassieker erop, maar het rockt lekker weg.

Wat mij betreft juist met net zoveel Normaal klassiekers als op Achterhoek tsjoek. Probleem was/is alleen dat Bennie de produktie van dit album nooit heeft kunnen waarderen en er daarom ook maar weinig van live werd gespeeld (op de bijbehorende veldtocht na). Persoonlijk vind ik dat erg jammer want met de nummers zelf is niks mis vind ik.

Voor mijn gevoel het beste album dat Normaal heeft gemaakt. Produktietechnisch ook een behoorlijke stap vooruit. De sound leunde sterk tegen de hardrock aan. Elke compositie stond. Hoogtepunt was voor mij 'Postbode'. Maar eigenlijk zijn alle nummers op dit album goed. De formule om met twee gitaristen te werken vond ik ook een goede vondst. Het hoekige spel van Puntdroad contrasteerde op een mooie manier met de vloeiende solo's van Gascoigne. Jammer dat Puntdroad er vlak na de opnames uit is gewerkt. De gitaristen waren aan elkaar gewaagd.

Inderdaad jammer dat ze maar zo kort met (die) 2 gitaristen hebben gespeeld. Ze vullen elkaar geweldig aan. Geeft een heel aparte draai aan het Normaal geluid en daardoor is dit album in meerdere opzichten vrij uniek in hun discografie. Staat geen slecht nummer op wat mij betreft!

Jolink en gitaristen lijkt bij voorbaat geen best huwelijk. Ook ik smul vd een-tweetjes tussen Puntdroad en Gascoigne. Overigens vind ikzelf Paul Kemper de fijnste die ze hebben gehad en ook de sound samen met Jan Kersten kon ik zeer waarderen. maar inmiddels zijn deze allemaal alweer weg, Casgoine en Puntdroad zelfs al 2x.
Soms krijg ik sterk het idee dat Dhr Jolink niet gecharmeerd is van iemand naast hem die de kar ook kan trekken of de spotlights van hem wegtrekt. Wimke volgt hem altijd wel en Jan Manschot was natuurlijk zijn grote vriend. na zijn ongeluk most hij wel stoppen en Fokke was gewoon een prima drummer due de band wel volgt. Maar waarom het vooral wat gitaristen betreft een duiventil is geweest?

Bennie is een niet al te beste beoordeler van zijn eigen werk. De huidige 2015 bezetting noemt hij de beste ooit ?! Het zullen goede muzikanten zijn maar geen band die ooit kan komen met zulk gloedvol werk als deze LP Høken is Normaal. De klasse van deze 5 mans bezetting + pianist druipt er hiervan af. Je hoort een steengoeie band met 2 topgitaristen Puntdroad en Gaspiepe, de hart en ziel van Normaal (Wimken en Brekken Jan) en mijn held Bennie Jolink beter dan ooit in een geweldige productie. Hier is het nog lang niet Bennie en voornamelijk wat anonieme begeleiders. Maar Bennie vond de producer Peter van Asten niets terwijl Normaal hiervoor en hierna nooit beter heeft geklonken, hij vond dat Puntdroad geen progressie boekte en dat de band de gitarist voorbij was gestreefd (interview OOR 1982). Het zal in 1980 wel flink gerommeld hebben in de band dat hij deze mening had want de objectieve buitenstaander hoort alleen maar een geweldige nederrockplaat met goede songs die 35 jaar later nog fier overeind staan. De piano van gast Tom Salisbury is een goede toevoeging (Ai ai ai, Jambalaya). Er staan geen echt grote hits op maar als compleet album wellicht Normaal's beste!

Ik kan je zeker vinden mbt de huidige bezetting. Dat hij het de beste bezetting noemt, dat kan ik me ook wel indenken. Zou raar zijn tegenover hen als hij nu zegt dat het vroeger zoveel beter was. Dat zou immers een soort aanklacht zijn tegen de huidge bezetting.
Zelf vond ik het met paul nog lekkerder klinken, misschien ligt zijn gitaarstijl mij meer. Zeker ook in begin jaren 90 met bv Doe ff Normaal of Moar as t Mot. Maar het klopt wel dat het songmateriaal op de eerste albums wat beter lijkt, later bevat het naast een paar topsongs ook wat mindere stukken per plaat. Het geheel is in het begin wel beter.
Overigens lijkt het juist dat Bennie vooral troubels heeft met de gitaristen, of de reden die hij noemt wel de ware is of dat zij juist hem voorbij streven? Want het is wel een duiventil geweest op de gitaren daar.

Bennie is ook helemaal geen goede gitarist vind ik. Alleen op slide kan hij er wat van. Maar voor het overige? Nee, ik denk eerder dat zowel Frekie, Alan en Paultje maar ook een Jan Kolkman veel betere en vooral completere gitaristen zijn! En dat zorgt voor de nodige frustratie bij hét gezicht van de band uiteraard...

Høken is Normaal vertelt het verhaal van Kapitein Høken, de alom gevreesde monster keerl.

Bennie Jolink is door succes, heftig feesten en zijn grote bek een soort Kapitein Høken geworden. Hij is bepaald niet gemakkelijk in de omgang voor zijn omgeving (Zie ook mijn samenvatting van D'n Achterhoek Tsjoek" hoe het zo ver is gekomen). Hij feest wat af ("Jambalaya") want hij houdt daar van ("Ik hol van brekken") en gedraagt zich daarbij soms als een beest als ie weer eens te veel heeft gedronken.

We merken aan alles dat hij niet helemaal lekker in zijn vel zit en zeer humeurig geworden is("Nohlen", "Postbode", Nij-bouw blues"). Zijn werk als rock en roller ("Ik bun een rock en roller") doet hij fanatiek maar toch heeft iedereen kritiek en dat is ie meer dan zat. Toch beseft hij ook wel dat hij fouten heeft gemaakt en zijn leven moet beteren. Na het mislukte avontuur in de grote stad en flink drugsgebruik is het fijn om weer in de Achterhoek te zijn ("Ik wil naor huus"). Daar waar hij echt thuus is. Maar ook thuus, inmiddels de koning van de Achterhoek geworden, door het grote succes als rock en roller met Normaal is hij met feesten doorgeslagen . En het gedoe met allerlei wieven neuken zorgt voor veel ruzie en schuld ("Ai ai ai ai"). Succes heeft dus ook voor hem een flinke keerzijde.

Daar in de Achterhoek waar het leven mooi is ("Kiek es om ow hen") en hij doet aan heftig angoan stort hij zich met passie op het motorcrossen ("De motorcross is o.h.i.o "). Waarvoor hij zelfs zijn biertje laat staan! Maar uiteraard blijft hij als getergde daldeejer gelukkig ook trouw aan de rock and roll ("Ik blief bi-j rock and roll") met deze fantastische plaat als resultaat !

Leuk stuk Izzy Maurice.

...dus het is eigenlijk een concept-plaat. Zo had ik het nog nooit bekeken

Mooi bedacht en geschreven! Dit album is denk het hun meest (hard)rock gerichte. Geen carnavaleske singles te vinden. Nee het gitaargeweld voert de boventoon. Ze zouden hierna nooit meer een heel album lang zó rockend klinken.

Weer een topper ook hier weer geen verkeerd nummer op te ontdekken. Heerlijke stevige rock plaat. De motercross is O.H.I.O begint hij heerlijk mee met en lekker gevolg door nøhlen, zeker ook kwa tekst. Jambalaya(bewerking van hank Williams) vind ik leuk en goed gedaan. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Gewoon weer puikwerk. Beetje ondergewaardeerd misschien ook wel, maar dat kwam idd ook omdat Jolink duidelijk toen aan gaf niet tevreden te zijn met het eind resultaat. Ook was deze plaat en einde van het tijdperk joly. Wat veel høkers zeer deed. Grappig dingetje is, toen wij als 16 a 17 jarige deze platen grijs draaide in onze keet, dacht ik altijd dat joly 2 partijen ingespeeld had,maar bleek dat het gewoon de gaspiepe als was 2 fantastische gitaristen bij elkaar, jammer dat het maar voor kort was. Op het album de wilde joaren, staat en live registratie met die 2 op de snaren. Geweldig klinkt dat, moet en feest zijn geweest omdaar bij geweest te zijn.

Postbode ga mien huus niet voorbi-j
Want van sommige dingen maak ie mi-j heel bli-j
Vooral nieuw Normaal vinyl, maakt niet uut wat voor kleur
Aah daar komt het busje, ik open de deurrrrr

En daar kwam hij dan, de pakketbezorger met de nieuwe heruitgaves van de klassieke Normaal LP’s, “D’n Achterhoek Tsjoek” (1979) en “Høken is Normaal” (1980). Op deze pagina mijn bevindingen over deze nieuwe heruitgave van “Høken is Normaal” in de serie “50 jaar Normaal”.

Dat het 1 van mijn favoriete platen is moge duidelijk zijn uit de eerdere posts die ik heb gedaan over deze plaat. Oorspronkelijk kwam hij precies 44 jaar (!) geleden uit, oktober 1980. De 4-de LP van Normaal en de laatste (tot zijn terugkeer eind jaren 90) met oergitarist Ferdi Joly (Frederik Puntdroad). Bij het verschijnen van de plaat was Ferdi al net uit de band gestemd door zijn voormalige band maten (op verzoek van Bennie Jolink, hij eruit of ik eruit). Heel zuur voor Ferdy en geen fraai werk van Ben en de rest om het zo te laten aflopen. Maar omdat Normaal met Alan Gascoigne (‘”de Gaspiepe “) nog een zeer goede gitarist in de gelederen had maakte dat Normaal gewoon door kon met optreden. Het laatste concert met Joly vond plaats op 27 september 1980 in Dorpshuis Ruinerworld (waar overigens ook bootleg opnames van circuleren) 2 weken voor de release van “Høken is Normaal”.

Zowieso was Bennie op ramkoers op meerdere vlakken in deze periode. Zo was hij net gescheiden van zijn eerste vrouw Anneke Carlier, had de band gebroken met manager Joost Carlier (tevens broer van Anneke) en het schijnt in de Wisseloord studio in Hilversum bij de opname van de plaat ook gebotst te hebben met producer Peter van Asten. Ben vond de sound niet vet genoeg. De plaat moest zelfs afgemaakt worden met een andere producer Okkie Huijsdens (op de credits verantwoordelijk producer voor De Motorcross is OHIO) en die vervolgens ook de mix van de plaat deed.

Met de sound van de plaat en het werk van Van Asten is helemaal niks mis mee. Sterker nog het is wellicht de best klinkende Normaal plaat, de band knalt uit de speakers. Het vakmanschap van de producer is wat mij betreft het best te horen in “Ik Wil Noar Huus”. Waar op voorgaande LP's de nummers in een aantal takes op de band werden geslingerd zoals ze ook in het oefenhok klonken, hoor je nu de extra aandacht in de productie. Bennie hoor je (zoals op de hele plaat overigens) echt goed zingen. In het begin van “Ik Wil Noar Huus” rustig en aangeslagen maar in de loop van het nummer getergd, vol zelfvertrouwen met een ruige rock ‘n’ roll vibe. Je voelt dat het menens is, die man moet naar huus, anders gaat dit niet goed aflopen. Het nummer stijgt tot grote hoogte tijdens de heerlijk dubbele gitaar solo’s van Ferdi en Alan en dan is er nog de uitsmijter na een break met een coda waarin de verschillende instrumenten 1 voor 1 invallen inclusief de hamerende piano en dan de “na-na-na’s Ik Wil Noar Huus Yeah” gezongen uit Ben z’n tenen die het nummer teneinde brengen. Misschien wel het best geproduceerde Normaal lied ever. Vet!

Dan wil ik ook nog wat over de hoes zeggen. Het is een wat vreemde hoes waarvan mij niet duidelijk is wat het ontwerp moet voorstellen. Is het een close-up van een t-shirt? Zo ja komt dat ook niet echt goed over. Want waarom die wazige druk alsof het een foto is genomen van een beeldscherm met een niet al te grote resolutie? In de nieuwe versie zie dat een goede 1-op-1 reproductie van de hoes lastig was te maken. Ze hadden waarschijnlijk ook niet meer het oorspronkelijke bron artwork. Er is een kopie gemaakt van de oorspronkelijke hoes en ze hebben de achtergrond vervangen (zeg maar al het rood) door een print van rode stof en het logo meer naar het midden verplaatst. En is er dus een extra logo op de hoes gekomen van de 50 jaar Normaal serie. Daarmee ziet de hoes er iets anders uit nu. De achterkant en binnenhoes (inclusief songteksten) zijn wel goede 1-op-1 reproducties.

Het vinyl van deze jubileum editie heeft een mooie rooie bloody mary kleur, dat ziet er erg goed uit. En hoe klinkt de nieuwe versie dan? Ik heb vergeleken met de oorspronkelijke WEA platen uit de jaren 80, ik bleek er 2 te hebben. De originele eerste persing (regenboog gekleurd WEA label) en een reissue van waarschijnlijk iets later (met wit WEA label), waar ik geen verschil in geluid tussen beide kon ontdekken. De nieuwe versie klinkt net iets beter, bas en drum hebben meer punch en klinken helderder. Ik ben blij met de nieuwe jubileum editie. Het is een mooie aanwinst in de collectie, op naar de volgende worp in deze serie: “Springleavend” (1981) en "Deurdonderen" (1982).

Mooi om te lezen! Bij No Dust in Wezep is ie gewoon niet geleverd. Nada, niks ontvangen. Schijnt dat de oplage in mum van tijd was uitverkocht. Dat beloofd niet veel goeds voor alles wat nog komen gaat. Hebben ze zich bij Universal vergist in de te verwachten afnames? Of wordt op voorhand bij het intekenen onderscheid gemaakt tussen winkels? Wie het weet mag het zeggen...
Terug naar dit album; ik heb me altijd afgevraagd waarom het nummer “Høken is Normaal” nooit op het album met notabene dezelfde titel is gekomen. Had er prima tussen gepast naar mijn idee. Zou het komen omdat er nog een nummer met het woord “Høken" in de titel voorhanden was en ze die er sowieso op wilden hebben? En ze dus twee nummers teveel vonden? Of was het nummer “Høken is Normaal” nog niet af toen de plaat uitgebracht moest worden en ze het daarom op "Springleavend" hebben gezet? Zomaar een aantal redenen en vragen... Doet aan de kwaliteit van de plaat niks af. Een echte klassieker in de toch al niet misselijke Normaal discografie.

Naar aanleiding van de heruitgave van de LP “Høken is Normaal” poste ik laatst op dit forum een artikeltje. Inmiddels heb ik wat nieuwe leuke feitjes opgedaan om dat verder aan te vullen.

Eerst over de mix. In het prachtboek "Høken, Brekken en Angoan" dat recent uitkwam staat een krantenartikel met als kop “Opschudding bij Normaal tijdens mix voor elpee” waarschijnlijk uit juni 1980. Daarin staat dat de opnamen zijn voltooid en men nu bezig is met de mix. Verder staat er: Tijdens de bezigheden liepen de meningsverschillen over de mix tussen Van Asten/Denson (respectievelijk producer en technicus) en Normaal hoog op en heeft Normaal de samenwerking verbroken en gaat op zoek naar nieuwe platenvaklui.

De mix zou niet vet en niet rock & roll genoeg zijn. Dat Van Asten op dat moment grote hits scoorde met de Dolly Dots zei volgens Ben meer dan genoeg. Maar was die mix dan ook zo ruk? Ik denk dat ik bewijs heb gevonden op de box “Gewoon Deurdonderen” dat ook op Spotify staat.

Er staat namelijk een alternatieve versie op van “Jambalaya” (Kampvuur Laait), 1 van de nummers op de LP. Het kan bijna niet anders of dit moet de verfoeitochde Van Asten/Denson mix zijn. Het is dezelfde opname, dus geen demo of zo, met precies dezelfde speelduur en die klinkt inderdaad veel minder vet, alsof je naar de Dolly Dots luistert .

De instrumenten zitten erg van elkaar gescheiden in de mix en missen punch, waardoor het minder rockt. De vocalen van Ben zitten juist voorin in de mix en liggen er wat meer los bovenop en dat klinkt een stuk suffer. Dus wel degelijk fijn dat er een nieuwe mix werd gemaakt werd door Okkie Huijsdens die wel vet klinkt. Deze conclusie is uiteraard onder voorbehoud dat de aanname over mijn vondst van de alternatieve versie klopt.

Verder staat in hetzelfde artikel dat de LP “Kapitein Høken” zal gaan heten. In mei werd ook de single “Ik Bun een Keerl van Stoahl” uitgebracht dat flopte. Op de hoes daarvan maar ook in de videoclip (lang leve YouTube) speelt Henk Wolters (bekend van zijn typetje Hendrik Haverkamp) de rol van Kapitein Høken, heel karikaturaal met veel overacting zo’n beetje een als Bassie & Adriaan boef. Op de hoes van “Jambalaya” dat pas als latere single verscheen staat een helemaal hilarische foto van de kapitein met de hele band in de categorie "an de ogen ko-j 't wel zien 't tweede kratjen was al gewes". Kortom iedereen duidelijk flink aangeschoten.

Het gekke is dat “Ik Bun een Keerl van Stoahl” uiteindelijk niet op de LP kwam, terwijl het duidelijk in het concept paste en als aankondiging van de LP op single was uitgebracht. Ik citeer: “Ik bun een keerl van iezer en een keerl van stoahl, Zie kunt mien de pot op allemoal. Anpassen kan ik nu niet meer, Die fouten die maken ik keer op keer”. Dat is de kapitein ten voeten uit, maar dan toch niet op de LP, hoe zou dat zitten?

Mijn theorie hierover is als volgt. Er kwam dus een nieuwe mix, in de tussentijd flopte de eerste single en was er daardoor wellicht ook minder vertrouwen in het kapitein Høken concept. A&R van WEA heeft waarschijnlijk gezegd dat ze een pakkende single miste en of die in de tussentijd niet kon worden gemaakt met Okkie Huijsdens. Ze hebben waarschijnlijk de suggestie gedaan iets met motoren in de lijn van “Oerend Hard”. Toen heeft Ben “De Motorcross Is O.H.I.O” geschreven wat nog last minute toegevoegd werd als openingsnummer ipv “Ik Bun een Keerl van Stoahl” en werd het ook als aanjager van de nieuwe LP uitgebracht op single.

Ook de titel van de LP werd aangepast van “Kapitein Høken” naar “Høken is Normaal” en werden de dronken foto’s samen met de Bassie & Adriaan boef toch maar niet gebruikt in het artwork en verscheen de LP uiteindelijk in oktober in een meer neutrale hoes.

Laatste feitje dat ik ook nog wil noemen is dat de LP ook met Engelse teksten (vertaald door Alan Gascoigne) is opgenomen met het idee om de LP ook internationaal uit te brengen in Zweden, Duitsland en Zwitserland. Dit is niet doorgegaan waarschijnlijk omdat de LP geen groot verkoopsucces was in Nederland en ze het buiten de landsgrenzen naar grote waarschijnlijkheid toch geen zak van zouden snappen. Die Engelstalige versies zijn voor een groot gedeelte vele jaren later door Pseudonym uitgegeven. Leuk als curiositeit om Ben in het Engels te horen maar er gaat niets boven de Achterhoekse versie dat veel echter en oprechter is.

Dat Normaal en de platenmaatschappij WEA internationale plannen hadden was naast de persoonlijke spanningen die er al waren tussen Ben en Ferdi nog een extra bron van spanning tussen Ferdi en de band, want de Puntdroad had echt geen zin in het "buutenland".

Mooie info Izzy! En ik denk dat je maar zo eens gelijk kunt hebben in het geval van de albumtitel en het schrappen van Ik bun een keerl van iezer. Dat ze (de band) absoluut niet tevreden waren over het werk van van Asten was me bekend. In het boek 'Wat is Normaal' dat Manschot samen met Ruessink ooit schreef nadat hij al uit de band was, staat daar ook al iets over vermeld meen ik.

Eigenlijk zat de band in een moeilijke periode. Niet alleen vanwege het vertrek van Ferdy maar ook omdat grote hits en dus geld uitbleven. Motorcross is OHIO werd destijds ook geen hit en kreeg pas jaren later het stempel 'klassieker' voor zover ik me herinner.