Echolyn - I Heard You Listening (2015)

Wat een heerlijk album weer van deze band. Sinds Suffocating The Bloom ben ik al verkocht en dit album straalt naast een hoop speelplezier ook een hoop kracht uit. In de nummers komen elementen van een aantal albums voorbij. Er wordt teruggegrepen op Suffocating en As the World, maar ook Mei en het voorgaande album komen langs. Is dat erg? Welnee, Echolyn houdt haar eigen koers en weet elk album te verrassen met een andere invalshoek van de progressieve rock. De stemmen van Raymond Weston en Brett Kull blijven belangrijk evenals de steeds terugkerende samenzang. Is dit hun beste album? Nee, daarvoor net iets te wisselvallig. Zo zijn Carried Home en Once I get Mine mindere nummers in het Echolyn spectrum en mis ik af en toe de tempowisselingen in de nummers. Maar met Messenger of Allright, Empyrean Views, Sound of Bees en All this Time We're Given scoort dit album absoluut!

Schitterende eerste kennismaking met deze band. Had deze op goed geluk "gepreordered". Ik was gecharmeerd door de hoes en ze trok direct mijn aandacht. Sedert een goede week intensief aan het beluisteren. Ze brengen echt wel een volwassen geluid. Zeer boeiend allemaal. Vooral de eerste 4 tracks zijn een waar genot om naar te luisteren. Al doet de rest amper onder. Geweldige ontdekking!!!

Vorige week met de post toegekomen, samen met Mei, The End Is Beautiful en As The World. Ben tijdens het rippen van de schijfjes in iTunes naar As The World beginnen luisteren en halverwege - toen deze laatste nieuwe klaar was - overgeschakeld op de eerste drie nummers van die laatste. Zeker Empyrean Views en Messenger Of All's Right waren daar subliem van. De openingstrack heeft meteen zo'n meeslepende sfeer die echt de aandacht vasthoudt, zeker als je de tekst meeleest. De lawine als metafoor voor een burn-out, depressie of een ander diep dal? Vanavond nog eens integraal opleggen, ik voel dat dit groots wordt! Ben ook al zo'n fan van de voorganger en ik voel dat hij toch wel wat in dezelfde lijn ligt (waar As The World véél drukker is in de lijn van Suffocating The Bloom, hoewel ik beide zeker ook kan smaken).

Reusachtig groots is hij niet geworden, maar ik blijf er wel naar teruggrijpen. Helpt ook wel dat hij standaard samen met slechts een handvol andere schijfjes de voorbije twee maanden in m'n auto lag. Weinig skipnummers (Once I Get Mine...) en behalve Messenger Of All's Right en Empyrean Views, vind ik ook Sound of Bees en vooral All This Time We're Given prachtig (dat einde!). Niet voor niets op 8 beland in mijn top 10 van 2015! Nog maar eens die Mei, The End Is Beautiful, Suffocating The Bloom en As The World opleggen. (beautiful) Work to do.