In de “50 jaar Normaal” jubileum serie zijn we deze maand uitgekomen bij de heruitgaves van de LP’s “Steen, Stoal en Sentiment” en de mini-LP “Zo Kommen Wi-j De Winter Deur”, beide uit 1985. Hierbij mijn recensie van die laatste.
“Zo Kommen Wi-j De Winter Deur” is een mini-LP van slechts 7 nummers in de stijl van oude bruiloften en partijenmuziek in plaats van rock and roll. Op zich een leuk idee omdat dat ook een kant van de band is maar helaas is de uitwerking wat mij betreft niet zo goed. Songmateriaal is matig en muzikaal had er ook wat meer kwaliteit in gestopt kunnen worden. En om al dan niet bejaarde bijfiguren uit de kroeg (ook wel het gilde Van de Gulden Greep) te laten meezingen helpt ook niet mee aan de kwaliteit.
Leukste nummers zijn dan nog “Oh, Wat ’n Strop” en “'t Was Ver Noa Middernacht” die beide verhalen over drank overgoten avontuurtjes. “Ich Bin Der Kleine Jager” en “Henkie Boy” zijn in feite schlagers met koorzang en daar moet je van houden en dat doe ik niet.
Hendrik Haverkamp zegzingt “De Haverkamp Tango”. Volgens de overgave zou Hendrik bekend staan om zijn prachtig zangtalent maar bewijst hier nogmaals dat dat altijd al zeer ironisch bedoeld was. “De Jeneverstokkerij” is een variatie op “Kom d’r bi-j” dat eerder in 1985 op single verscheen maar doet daar ook nog voor onder.
Nee dit album is zelfs voor een tussendoortje vrij matig. Alleen geschikt voor de anhangers die de collectie compleet willen hebben.