Trivium - Silence in the Snow (2015)

Vanmorgen het nummer Until The World Goes Cold gehoord. Men wil graag Alter Bridge nadoen.... Maar dan minder....

The Crusade uit 2006 is mijn minst favoriete Trivium-album tot nu toe, onder andere doordat er alleen cleane zang gebruikt wordt door Matt Heafy. Zijn stem is net iets te vlak om dat een heel album vol te kunnen houden. Op gegeven moment wordt alles een beetje zeurderig en eentonig. Helaas vond hij het blijkbaar nodig om het experiment te herhalen, met als resultaat dat Silence In The Snow mijn op één na minst favoriete Trivium-album tot nu toe is. Het ligt echter niet alleen aan de zang van Heafy. Het grotendeels midtempo (en te melodieuze) songmateriaal is nu ook niet bepaald geweldig.

Herstel: The Crusade is eigenlijk best een fijn album. Met als gevolg dat Silence In The Snow nu definitief het minste Trivium-album tot nu toe is.

Ik heb dit altijd wel een degelijk album gevonden. Er staan alleen clean vocals op omdat Heafy geen screams meer uit kon brengen, iets wat later gelukkig weer terug zou komen. Ook zonder dit feit lag een album met weinig tot geen screams wel in het verschiet, die kant ging het bij de vorige ook al enigszins op. De rest van de band neemt hier ook duidelijk wat gas terug. Hoewel ik het er mee eens ben dat het album in zijn totaal hierdoor wat vlak is, kom ik er toch vaak naar terug - dit zal dan wel wel zijn omdat nummers als Dead and Gone, The Ghost That's Haunting You, en Silence in the Snow toch best prima zijn. Ook luister ik regelmatig naar deze band, ter afwisseling passeert hij dan ook al wat vaker. Hij komt echter niet hoog in de ranglijst te staan.

1. Shogun
2. In Waves
3. Ascendancy
4. Vengeance Falls
5. The Crusade
6. Silence In The Snow
7. Ember to Inferno