Disclosure - Caracal (2015)

Daar is hij dan! Lang verwacht! Het nieuwe Disclosure album, helaas wel wat trager dan de voorgaande, er zit een blokje op album waar pit in zit en dat is van ''Holding On'' tot ''Jaded'', verder is het soms iets te soft als je het aan mij vraagt. Maar de muziek is fijn, de vocalen zijn, zoals verwacht, goed en de typische Disclosure stijl is wel gewaarborgd.

Er heerst bij mij een klein vleugje teleurstelling over het pit in de nummer, ze zijn soms gewoon net iets te soft of te traag, maar misschien wend dat en kom ik met een paar dagen/uren/weken hier terug om mijn sterretje te verhogen (of te verlagen, je weet nooit )

Disclosure lijkt zich op Caracal wat meer vocaal te hebben geörienteerd. Een echte housetrack is er niet meer bij, house-geörienteerde popnummers zijn ervoor in de plaats gekomen. Kan ik mee leven, als het consequent goed gedaan wordt. Dat is hier echter niet het geval, het niveau is op geen enkel nummer zo hoog als een Latch of White Noise, en ook het niveau onderling is op Caracal erg wisselend. Qua productie zit het wel erg goed, vooral te horen op een toch wel lekker nummer als Nocturnal, maar als het gemiddelde tempo gedurende het vorderen van de plaat dan ook nog eens omlaag gaat begint het toch echt een beetje saai te worden. Er zitten genoeg prima songs tussen om er een degelijke voldoende uit te slepen, maar al met al is Disclosure sinds 2012 (met The Face, en de paar singles die later ook op Settle te vinden waren) naar mijn mening toch wat gestagneerd.

De broers Lawrence als Disclosure afgelopen jaar (2015) als nr 65 gekozen in de DJMag Top 100 DJs. Op hun vorige album (Settle) introduceerden ze Sam Smith en ook nu werken ze weer samen met een breed scala sterren: The Weeknd, Gregory Porter, Kwabs, Miguel en wederom Sam Smith. Het komt allemaal wat TE perfect over, en mist daardoor een beetje een ziel. De nummers met de eerder genoemde sterren zijn wel weer van een hoge kwaliteit.