Emily King - The Switch (2015)

Het lastigste aan het schrijven van een recensie is een recensie schrijven over een album waarvan je helemaal blij wordt, maar lastig onder woorden kan brengen waarom je er zo blij van wordt. Eigenlijk vind je dan dat het album gewoon door iedereen geluisterd moet worden. Juist die recensie moet die mensen zover helpen om het te gaan luisteren.
Dat heb ik nu ook zo’n beetje bij dit nieuwe album van Emily King. In 2014 hoorden we al het nummer Distance als voorbode. Die single, die mij altijd een beetje aan Minnie Riperton’s Loving You doet denken, werd voor mij één van de allerbeste singles van het hele jaar 2014. Die fijne muziek die je hoort op die single zet King moeiteloos door in de rest van het album. Een album vol frisse muziek. Er is over nagedacht en Emily King staat er zelf volledig achter. Sterker, ze gaat er volledig voor.
Wat je hoort als je naar Emily King luistert is een goede stem, een warme stem en een veelzijdige stem. Maar daar achter zit ook een hele sympathieke vrouw, een artieste die graag haar weg kiest en zingt wat ze wil zeggen. Tekstueel vaak vindingrijk en muzikaal immer rijk. Die combinatie van mooie stem, goede teksten, mooie muziek en een sympathieke uitstraling brengen dit album in een lift. In een onophoudelijke lift naar grote hoogtes.
De nummers zijn spannend en het album vormt daarmee één geheel. Naast de spanning die in de nummers zit kan de muziek van Emily King je ook heel goed ontspannen, zonder je aandacht te verliezen. De boog is als het ware altijd gespannen.

Veel verder dan deze lovende woorden kom ik eigenlijk niet. Wellicht is het leuk om te vermelden dat de persoonlijke favorieten op dit album The Animals en Believer zijn. Voor de rest kan ik alleen maar zeggen: LUISTER DIT!!! Spijt zal je niet krijgen.

(bron: Opus de Soul)