Meg Myers - Sorry (2015)

Zonder enige bombarie is daar dan eindelijk de aankondiging van het debuutalbum van Meg Myers. 3 nummers stonden reeds op haar laatste EP waarbij persoonlijke favoriet Go van die EP dit album helaas niet heeft gehaald.

Exclusief de 2 reeds uitgebrachte singles Sorry en Lemon Eyes staan ons 5 nieuwe nummers te wachten. Benieuwd of het net zo veel power bevat als de bekende nummers. De hoes had wat minder sober gemogen.

Lemon Eyes kan mij wel weer bekoren, heerlijk nummer.

Ga ik in de gaten houden. Vind haar tof en veelzijdig.

Wat een heerlijk album is dit. Desire vind ik één van de beste nummers van de afgelopen jaren en ook de singles Sorry en Lemon Eyes zijn goed. Er staan echter nog een paar pareltjes op dit album. Toen ik me na Desire meer in Meg haar muziek ging verdiepen bleek ik haar achteraf al te kennen van de fantastische single Monster van een paar jaar terug.

Weinig stemmen en berichten nog voor het (debuut)album van deze Myers. Ik heb haar leren kennen in het song van het jaar topic waar ze een aantal keer voorbij is gekomen. Het album trekt de lijn van de 'krachtige' nummers die ik daar heb leren kennen door. Mevrouw Meyers doet voorkomen of ze op (relatief) jonge leeftijd al aardig wat heeft meegemaakt en een erg positief zelfbeeld heeft ze aan al deze belevenissen niet overgehouden. Meerdere malen schreeuwt ze haar frustraties eruit.

Een nadeel van het album vind ik dat veel nummers (te) veel op elkaar vind lijken. Wie weet zorgen wat extra luisterbeurten er voor dat de afzonderlijke songs zich nog iets meer uitkristalliseren. Ondanks dit euvel blijft het album wel trekken. Ik zet het deze dagen regelmatig op en geniet steeds iets meer van mevrouw Myers.

Favorieten tot nu toe: A Bolt from the Blue, Desire, Lemon Eyes en The Morning After.

Ondanks dat er wat oudere nummers opstaan is dit een schitterend debuut. Meg is heel divers en houdt ook van experimenteren. Ze heeft een groot dynamisch bereik en ze is een van de beste zangeressen van de laatste jaren althans dat vind ik.

Na de al prima ontvangen EP is dit album een lust voor het oor! Vol overgave gezongen en de muziek doet de rest.

Een nieuwe ingang tot muziek voor mij: pop zonder storend te zijn, als een film; puur vermaak!

Niet eerder heb ik zo uitgekeken naar een debuutalbum als de eerste worp van Meg Myers. Met name de tweede ep stelde de verwachtingen eigenlijk oneerlijk hoog. Het resultaat valt me dan ook vies tegen. Weg is de meeste dynamiek, weg is de meeste spanning, weg zijn de kippenvelmomenten.

Al met al is Sorry zeker geen slecht album, maar Meg Myers kan beter, heeft meer smoel dan ze hier laat zien. De saaie productie is daar ook tekenend voor. Net als dat de beste nummers die van de ep zijn. Ik ben hier eigenlijk nu al klaar mee.

Een naar boven afgeronde 7, verder kom ik niet. Prima cijfer, ware het niet dat ik een dikke 9 verwachtte.

Ik ben wat gul geweest met vier sterren. De tweede helft van plaat is toch maar matig. Meg Myers lijkt me wel een bijzondere en eigenzinnige artieste, maar daar is op deze plaat eigenlijk vooral in het begin iets van te merken (tot en met Desire). Ben het wel grotendeels eens met Rudi hierboven.

Dit album is uiteindelijk wel een lichte teleurstelling geworden. Het voelt als mosterd na de maaltijd na het uitbrengen van diverse singles, die de verwachting flink deed oplopen naar dit debuutalbum. De overige, nieuwe nummers voegen echter weinig toe waardoor het weinig aantrekkelijk wordt om het album op te zetten en in plaats daarvan grijp je terug op die 2 a 3 meer dan prima singles.

Het album vormt daardoor helaas geen geheel, wat andere debutanten dit jaar als Wolf Alice en Courtney Barnett verrassenderwijs beter is gelukt.

Deze release heb ik compleet gemist. Binnenkort maar eens snel achteraan gaan, want ik ben erg benieuwd of ze het niveau van haar meer dan aardige, maar niet echt memorabele EP's kan overtreffen.