Normaal - Effen Zitten (2000)

Enige album dat ik van Normaal heb. Niet mijn genre, maar hier presenteren ze zich in de puurste (of zoals Golden Earring het noemde: Naked). Leuke tracks die bijna allemaal voor mij nieuw waren en lekker relax gespeeld.
Ik heb een versie met een live bonusdisc (inmiddels op MuMe toegevoegd). Hierop staat een geweldige leuke uitvoering van 'Oerend zacht': "Bertus op pantoffels en Tinus op de kousenvuuten"...

Geweldig en de 2-disc bij elkaar zijn absoluut dik 4 sterren waard.

Het nummer Stille getuigen doet me denken aan een Commander Cody lied.

In het kader van algehele (her)evaluatie van het oeuvre van onze Achterhoekse helden, heb ik alle (en dat zijn er veel) albums uitgebreid teruggeluisterd.

"Effen Zitten" (2001) markeert een nieuwe fase in de carriere van Normaal. Gitarist Paul Kemper is inmiddels uit de band en vervangen door Alain Gascoigne (De Gaspiepe), die ook al deel van de band uitmaakte in de topjaren 1980 - 1982. Daarmee heeft Normaal toch een doorstart gemaakt ook al was dat eind jaren 90 zeer onzeker mede ingegeven door mismanagement, rechtzaken en de depressie van Bennie Jolink.

Waar Normaal in de jaren 90 nog een stevige rockband was, is de toonzetting op deze plaat die opgenomen is in de eigen "Heuijberg" studio, veel rustiger en akoestisch. De gastenlijst is indrukwekkend: Pim Kops en Antonie Broek (beiden van De Dijk - maar ook de Engelstalige soloplaat van Ben, "Howling at the moon") doen mee, Rens van der Zalm, Hein Offermans, de blazers van Yammah Tammah en (op 1 nummer slechts weliswaar) Jan Manschot en Ferdi Jolij (beiden uit de oerbezetting van Normaal).

Daarmee komt Normaal op "Effen zitten" muzikaler over dan ooit met als insteek om het speelveld te verruimen van alleen grote zalen en feesttenten naar nu ook schouwburgen en theaters al waar ze subtieler kunnen høken. Het is een relaxte maar toch ook wat tamme plaat geworden met een duidelijke stijlbreuk ten opzichte van de Paul Kemper jaren en is daarmee een opmaat naar een nieuwe fase waarin Normaal minder gitaarrock gedreven zal zijn.

Het song materiaal levert geen nieuwe Normaal klassiekers op maar scoren meestal wel een voldoende. Beste nummers wat mij betreft zijn "Zo moar inens", waarvan de muziek duidelijk geleend is van "If i had a hammer" van Trini Lopez. "Wacht nog effen op mien" waar de band een overtuigende cajun sound weet neer te zetten, in mijn oren een hit die het ook goed zou moeten doen op de dansvloer. "Hitsen Annie" waar de muzikale toevoeging van de gasten het grootst is en zorgt voor een swingende New Orleans rock & roll sound met piano en blazers in de hoofdrol. Daarmee is dit de beste Normaal plaat sinds "Gas d'r bi-j" (1994).

Op de bonus cd nog meer Normaal unplugged, maar dan live opgenomen inclusief het grappige "Oerend Zacht".

Paar weken geleden dit album weer eens gedraaid, en verdraaid helemaal vergeten te stemmen. Dus bij deze En unplugged en live ingespeeld album, met diverse artiesten zoals Maurice hierboven beschrijft. Nu kan ik wel begrijpen dat veel høkers er niet zoveel mee konden in begin. Normaal stond toch altijd voor stevige rock met hier en daar en melige nummertje of en ballad. Plus er zit zo’n big band bij , dat je het nauwelijks en normaal plaat kan noemen. Maar miss dacht Jolink als ik er en solo plaat van maak trek het minder aandacht, Normaal muzikanten zitten er ook bij, dus ik zet er Normaal op. Nu gaat mijn muzieksmaak heel breed van country tot aan metal, dus kan ik dan wel zeggen dat ik het een leuke plaat vind. Opener zomar inens, ow eigen afkomst kön ie niet vervluuken, het mooie stille getuugen en wacht nog ff op mien springen er voor mij uit. Daarbij hoor ook het nummer : Now swing ik wear, dat samen met joly word gezongen en ook over hun gaat. Het nummer gaat vooral over dat ze blij zijn dat ze elkaar weer spreken en zien(na hun ruzie). Grappige is ook wel dat je ze hoort praten en overleggen tussen de nummers door en af en toe en snaar breekt. Nee ik kan het wel waarderen , maar snap ook dat andere aanhangers er niks mee kunnen en dit niet willen horen van hun band.

Leuk album, zonder hits.

Deze maand verschijnen de eerste 2 Normaal platen van na de eeuw wisseling op gekleurd vinyl. "Van Tied Tut Tied" (voorjaar 2000) en "Effen Zitten" (najaar 2000), LP's 23 en 24 alweer in de serie 50 jaar Normaal. Naar aanleiding daarvan heb ik stukjes geschreven over beide platen. Deze post gaat over "Effen Zitten", die hoorde bij de gelijknamige theater tour.

In 1999 was er het eerste (Engelstalige) solo album van Ben "Howling At The Moon", daarna volgde aan het begin van het millennium theater tours, maar ook optredens en platen in de oorspronkelijke bezetting en verschillende  samenstellingen inclusief een heel blik aan nieuwe bandleden dan wel gastmuzikanten. Zo goed als het oude Normaal zou het nooit meer worden toch volgden er nog een aantal platen die best de moeite waard zijn. Daarover meer bij de volgende worpen heruitgaves maar nu eerst "Effen Zitten".

Na 25 jaar hard rocken in zalen en feesttenten en een jubileum toernee in de zomer van 2000 was het tijd voor meer subtiliteit en ging Normaal voor het eerst de theaters in en daar effen zittend spelen voor een zittend publiek. Speciaal hiervoor werd ook nieuw semi-akoestisch werk gemaakt en uitgebracht op plaat met een passende titel.

Ik heb de show destijds niet gezien omdat ik mijn ooit favoriete band toen na al het gedoe rond het ontslag van Paul Kemper en een reeks van tegenvallende platen effen niet meer zo zag zitten. YouTube biedt mij alsnog een klein inkijkje. Zo te zien zal het best leuk geweest zijn want dit Normaal kan semi akoestisch prima uit de voeten maar het klinkt en oogt ook wel wat oubollig.

De plaat zelf is een weerslag van semi- akoestische "Heujberg" (hun eigen studio / repetitie ruimte) sessies opgenomen gedurende 2 weken in juli 2000 met de 5 man kernbezetting uit die tijd (Ben, Willem, Jan K., Fokke en Alan) plus een hele boel gasten (Pim en Antonie van De Dijk, de blazers van Jammah Tammah, Rens van der Zalm, Hein Offermans maar ook Jan Manschot en Ferdi Joly uit de oerbezetting van Normaal). Daniel Lohues zou produceren en wellicht ook meespelen maar die haakte last minute af.

Er staan weinig tot geen memorabele songs op "Effen Zitten", toch is het een fijne sympathieke plaat. Dat komt door de gezellige losse vibe en het goede spel van deze uitgebreide groep rasmuzikanten. Daarom leuk om deze plaat na 25 jaar weer terug te horen en op LP aan je Normaal collectie toe te voegen, veel beter ook dan "Van Tied Tut Tied" maar binnen het geweldige oeuvre van onze Achterhoekse helden is dit zeker geen essentiële Normaal plaat.

Beste nummers zijn wat mij betreft "Zo Moar Inens", "Wacht Nog Effen Op Mien", "Hitsen Annie" (1 van de weinige nummers die Jan Kolkman voor Normaal schreef) en "Now Swing Ik Wear" (van en met Ferdi Joly, en dat is heel tof om hem weer te horen 20 jaar na zijn vertrek uit Normaal).

In het begin was dit album even wennen, maar slecht is het niet. Het album kwam uit meen ik in 2000. Toen was ook ik nog wat jonger en wist niet wat ik er mee aan moest. Maar het luisterde wel lekker weg op de vrachtwagen zo in de avond. Lekker relaxte. Nu 25 jaar later vind ik het album nog beter dan ik het toen vond en draai het regelmatig en ja ook nog steeds in de vrachtwagen. Na loop van tijd toch een 4 sterren album voor mij