Normaal - Fonkel (2004)

Vandaag na een lange tijd weer eens beluisterd.
Prima album, staan fijne nummers op , ga hem zeker vaker opzetten.
Morgen is nog zo wiet weg, en daar had/heeft Jan Manschot ( rust zacht) een heel goed punt.

Bij het 20-jarig jubileum concert in 1995 kwam de oorspronkelijke Normaal bezetting voor het eerst sinds het vertrek van gitarist Ferdi Jolij (Frederik Puntdroad) in 1980 weer bijeen. Dit kreeg vervolg bij het 25-jarig jubileum in 2000. Dat beviel zo goed waardoor er in de jaren erna vaker shows volgden in de "olde" bezetting.

In 2003 verscheen op cd een fijne live registratie "Vernemstig Te Passe" van dit Normaal (inmiddels allen 50-ers) met een set van louter oude knallers uit de jaren 70. En in 2004 deze plaat "Fonkel" met alleen maar (fonkel) nieuw materiaal. Wat overigens tot gevolg had dat de Normaal bezetting van begin jaren 00 met Jan Kolkman en Alan Gascoigne toen nog in de band definitief tot het verleden behoorde.

Beide platen waren al jaren niet meer (of zeer lastig en duur) verkrijgbaar. Nu zijn ze opnieuw uitgekomen op gekleurd vinyl in de serie 50 jaar Normaal van Universal en heb ik met de platen op de pick-up dit stukje getikt. 

Met Ferdi en drummer Jan Manschot terug in de band klinkt Normaal weer als het Normaal uit de jaren 70, zij het veel minder ruig als toen. En op "Fonkel" ook, meer dan op welke Normaal plaat dan ook, als Boh Foi Toch (de andere band van Jan en Ferdi waarin roots en hoempa muziek in Achterhoeks dialect de hoofdmoot vormt).

Op "Fonkel" is duidelijk te horen dat Puntdroad anno 2004 nog altijd een zeer goede gitarist, songschrijver en zanger was. Hij heeft een aantal zeer fijne songs geschreven voor deze plaat zoals "Zoependoedewi-jwa Tapp'ndadoedie" (wat mij betreft de hit van de plaat, geweldig), "Ine Uut de Kantine" (cajun swing met glansrol van Roel Spanjers op accordeon) en "Weddie Wat Ze Zei" (swingende ballad met mooie solo's). Allemaal hoogtepunten op deze plaat. Welkom terug Ferdi!

Jan Manschot schreef voor deze plaat het gevoelige "Margen Is Nog Zo Wiet Weg" over jongeren problematiek. Beetje A-typisch voor Normaal qua onderwerp maar zeer mooi en passend bij het sociale hart van Jan.

Bennie Jolink leverde de meest rockende nummers aan op "Fonkel". De beste daarvan zijn "Wie An De Weg Wil Timmeren" (een typisch Jolink motto), "Mooi Bedankt" (met komisch verhalende tekst) en "Hee Zeg Hallo" (Fats Domino piano rock & roll) en in de categorie subtiel & swingend het geinige "Pincode".

Gastmuzikanten op Fonkel zijn o.a. Jan de Ligt (saxofoon), Roel Spanjers (piano en accordeon) en zowel Fokke de Jong en Tessa Boomkamp om Jan Manschot op drums te ondersteunen.

"Fonkel" is na dik 20 jaar nog altijd een prima en sympathieke Normaal plaat waarop de tandem Jolink/Jolij weer in ere werd hersteld. Heel fijn dat het aan het begin van de eeuw tot deze reünie kwam en oud zeer werd weggepoetst nog bij het leven van Jan Manschot. De cirkel was daarmee gelukkig weer rond.

Voor sommige anhangers zullen deze heruitgaves vermoed ik pas een eerste kennismaking zijn met deze platen aangezien "Fonkel" en "Vernemstig Te Passe" niet op Spotify staan en toendertijd ook niet goed verkrijgbaar waren. Ze zullen er net als ik blij mee zijn om deze platen nu op LP te bezitten en lekker te kunnen spinnen op de pick-up.

NB: Toch ook een puntje van kritiek aan het adres van beeldend kunstenaar Bennie Jolink. De plaat "Fonkel" is gestoken in een (fonkel) lelijke hoes die pijn aan je ogen doet, wat ging hier gruwelijk mis? Een budget feestwinkel gespecialiseerd in goedkope rommel zou zich nog schamen voor zo'n ontwerp -:) De jaren daarna volgden nog vele andere zeer lelijke hoesontwerpen van zijn hand maar deze is echt next level lelijk.