Half Moon Run - Sun Leads Me On (2015)

Hier kijk ik wel naar uit.

Ja alleen stelt Trust me wel een beetje teleur.

Trust stelt zeker niet teleur

Turn Your Love is ook on line. Beetje Maccabees achtig en niet zo interssant als Trust.

Weer een nieuw nummer, I Can't Figure Out What's Going On (Official Version) - YouTube

Album staat op spotify. Mooie warme productie in ieder geval.

Ja dit is nu typisch zo'n album met 2 gezichten. Er staan nummers op die qua klank en compositie als b-kantje door zouden kunnen gaan (Devil May Care/Consider Yourself) en dus niet op het ietwat te lange album zouden moeten staan. Maar het is ook een waanzinnig mooi geproduceerd album met fraaie hoogtepunten als het toegankelijke en met een fraaie melodie gebrachte Narrow Margins. Maar ook in het openingsnummer Warmest Regards is te horen hoe de band vandaag de dag wil klinken; nieuw en minder folky. En ja, ook Trust is daar een goed en bevredigend voorbeeld van.

Te lang album? Sinds wanneer is 47 minuten een te lang album? En die 2 nummers zijn juist te gek. Vooral Consider Yourself is een favoriet hier. Lekker up-tempo nummer (waarin zeer geslaagd geflirt wordt met elektronische invloeden) dat voor de broodnodige variatie zorgt.

En opener Warmest Regards minder folky? Neehoor.

Heerlijk melancholisch, dromerig album dit, dat je soms ook weer even flink wakkerschudt met wat elektronica of wat stevige gitaarriffs. Wat dat betreft is er niet veel veranderd tov het debuut. Qua songmateriaal ook weer net zo sterk.

Jaarlijstmateriaal. 4*

Wat een prachtige plaat. Zo ontzettend sfeervol. Daarnaast is de band niet bang om af en toe een ander gezicht te laten zien. Harder en ruwer. De mix maakt deze plaat verrassend. Het "hey ho" gevoel is dichtbij en toch volledig los gelaten, waarmee Half Moon Run laat zien zich te ontwikkelen naar een betere en meer interessantere band. Naar mijn mening staat er niet een zwakke broeder op de plaat, maar zijn een aantal songs veel spannender, gelaagder en sfeervoller en trekken het niveau enorm omhoog. Een plaat om te koesteren.

Het hele verhaal staat hier op WoNo Magazine

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Half Moon Run - Sun Leads Me On - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Een goed begin is het halve werk. Het is een cliché, maar het is ook vaak waar. Neem nu Sun Leads Me On, de tweede plaat van de Canadese band Half Moon Run.

Ik was tot dusver nog niet echt onder de indruk van de muziek van de band uit Montreal, maar de openingstrack van hun tweede plaat is werkelijk wonderschoon. Het is een track die je mee terug neemt naar de melodieuze Westcoast popmuziek uit de jaren 70 en dat is muziek die vaker terugkeert op Sun Leads Me On.

Half Moon Run is nog steeds niet vies van Fleet Foxes achtige folk, maar het geluid op de tweede plaat van de band is veel rijker en avontuurlijker dan het geluid op het debuut, dat me maar matig kon bekoren.

Half Moon Run laat op Sun Leads Me On de zon schijnen met gloedvolle gitaarmuziek, maar het experimenteert zo nu en dan ook flink met elektronica en invloeden uit de Krautrock. In een aantal tracks schuift Half Moon Run op richting de psychedelische Americana van een band als My Morning Jacket, maar Sun Leads Me On flirt ook opzichtig met grootse popmuziek (een aantal tracks doet denken aan Muse, een andere track aan Coldplay). Ook invloeden uit de muziek van stadgenoten The Arcade Fire zijn dit keer duidelijk hoorbaar.

Bands die kiezen voor een dergelijk breed spectrum klinken vaak stuurloos, maar Sun Leads Me On van Half Moon Run is een plaat vol focus en urgentie. Het is een plaat die gebruik maakt van de vele sterke wapens die de Canadese band in huis heeft.

De zang en de koortjes (van CSN allure) op de plaat zijn niet alleen prachtig, maar geven de plaat ook een aangenaam nostalgisch geluid. Het brede en trefzekere instrumentarium draagt bij aan het warme geluid van de plaat, maar is ook de motor van de veelzijdigheid.

Half Moon Run was op haar debuut nog geen hele opvallende band, maar laat op haar tweede plaat horen dat het zich op meerdere terreinen kan onderscheiden. Het is daarom jammer dat Sun Leads Me On tot dusver niet de aandacht en waardering heeft gekregen die de plaat zo verdient. Ik heb de tweede van Half Moon Run zelf ook lang laten liggen, maar vind het inmiddels toch een plaat die met kop en schouders boven de middelmaat uitsteekt. Erwin Zijleman

Volledig eens met wat Erwin hierboven zegt. Heerlijk album, mooi begin en einde. Alles loopt lekker in elkaar over, het past bij elkaar maar blijft toch nog divers. Ik vind het ook altijd wel lekker om een album te vinden waar geen slechte nummers op staan. Zeer goed!

Ik was de plaat een beetje uit het oog verloren, maar kwam de LP tegen in de uitverkoopbak. Hij staat weer geregeld op thuis. Voor mij heeft de plaat niets aan kracht, als dat het juiste woord is bij zulke soms delicate muziek, ingeboet. Het zit prima in elkaar, met prachtige details. Nieuwe plaat schijnt voor het najaar aangekondigd.

Lol, interlude Throes (0:54) is met 62+ miljoen streams veruit de meest afgespeelde track van dit album op Spotify. Daarna volgt Turn Your Love met net iets meer dan 20 miljoen.