Marike Jager - The Beauty Around (2006)

Een leuke Nederlandse muzikante/zangeres, heb haar zien optreden toen ik voor EuroSonic & Noorderslag werkzaam was, ook nog eens bijzonder sympathiek...

Ik las er net wat lovende artikelen over en ben eens op zoek gegaan. Gelukkig bewijst 3voor12.nl mij weer eens een dienst, want het album zit momenteel in de luisterpaal. En het klinkt na 1x al erg lekker allemaal moet ik zeggen. Melancholisch, jazzy, zomers, vrolijk..een mooie mix.

En gezien op Lowlands.. Ze is FAB! De CD momenteel on very heavy rotation en de meeste nummers schreeuwen om een repeat.
Een aantal nummers staan op haar demo CD 'Focus' aangevuld met ander werk. Zomers, vrolijk, maar ook melanchool met mooie teksten die tot nadenken aanzetten. Knap debuut! Fantastische evolutie (zo van het Kumulus Theater in Maastricht tot Lowlands in Biddinghuizen)

Ik heb de zeer sympathieke Marike al 2 keer live gehoord en kan niet anders zeggen dan dat ze muziek maakt die het hart raakt. Een rasartiest in hart en nieren. Dat blijkt ondermeer uit het feit dat ze zelf gitaar en piano speelt en met haar band zelf de liedjes schrijft en componeert. Dat is wel even andere koek dan een liedje van John Ewbank zingen. Marike haalt haar inspiratie voor een groot deel uit haar ervaringen met andere mensen en dat is eraan af te horen. Heerlijk om in deze tijd van vervlakking nog een geinspireerd artieste als Marike tegen te komen. Afgelopen weekend heb ik in de Ardennen een aantal nummers van haar nieuwe album gehoord en dat klonk veelbelovend alhoewel het wel te horen was dat de band nog moest groeien in de nieuwe nummers. Maar dat komt ongetwijfeld goed. Het oude repertoire swingde compleet de pan uit!

Sorry, maar ik vind dit allemaal een beetje overdreven. Muzikaal is het allemaal wel in orde, maar ik ga er bijna van geeuwen. Te saai, 13-in-een-dozijn, niet bijzonder genoeg. Wat eigenwijzer zou wel mogen.

Pop in de beste traditie van de benelux met Belgische tegenhangers a la Neeka en Ann Pierle. Spijtig genoeg past ze ook in dat rijtje wat betreft matigheid. Ik mis een frisse aanpak, het klinkt allemaal zo braaf naar theater-pop. Een vleugje americana of folk had de boel wat meer kleur kunnen geven.

intussen ook beluisterd (geleend) na dat ze haar nieuwe album had uitgebracht - dezelfde conclusie: niet in engels zingen als je accent en uitspraak engels talige mensen ergt!
Ik zou nooit proberen in nederlands te zingen, dus kan Marike beter in nederlands proberen te zingen.
een stem heeft ze wel maar dat is niet genoeg voor international markt.

Het eerste album van Marike dat ik ken, het nieuwe heb ik nog niet gehoord, maar ik moet zeggen dat ik daar wel benieuwd naar ben.
The beauty around heeft even tijd nodig om te gaan waarderen, maar er zit wel componeerkwaliteit in deze dame. Ze speelt blijkbaar ook prima gitaar en piano. De zang, hoewel niet slecht, zou soms wel iets brutaler kunnen. Iets meer durf om uit halen, hier en daar iets ruiger zingen, maar af en toe dan....die rustige zang hoeft niet weg hoor.
Leuk is dat in bijna elk nummer tempowisselingen voorkomen. Die houden de aandacht erbij, verrassen soms.
Hide and Seek springt er tussen uit als beste nummer. Ook leuk is af en toe het gebruik van een ouderwets klinkend orgeltje.

Het wordt beter en beter....Petje af voor het goed inzetten van keyboard.
Prachtig, dat jaren 70 Hammond achtige geluid dat ik meen te horen in onder andere Hide and Seek. De akoustische versie op het eind mag er ook wezen. Space, met alleen stem en keyboard is ontroerend. De plaat klinkt uberhaupt zo volwassen voor een tweede van een zo jonge musicus.

Die opmerking over haar Engelse uitspraak snap ik trouwens niet. Die is gewoon goed.

Nog steeds niet verder gekomen dan dit album, terwijl ze er al twee nieuwe heeft staan. Maar wat is Space toch mooi !

Soms wou ik dat ik bij sommige artiesten gewoon het debuut had ontdekt om ze vanaf dat album te kunnen volgen. Bij Marike Jager is dit ook het geval, want toen ik na haar mooie album "Here Comes the Night" de zogeheten back catalogue ben gaat verkennen, kwam ik natuurlijk ook uit bij deze eersteling.

Daar ligt dan ook het mankement van deze plaat: het is vooral een cd waarvan ik bij uitkomen enthousiaster had kunnen zijn, omdat Marike's andere albums, "Celia Trigger" en "Here Comes the Night" gewoon een stuk sterker zijn. Toch is dit ook een charmant plaatje, met een paar erg sterke nummers, zoals het speelse "Hide & Seek", dat in twee uitvoeringen langskomt. Het is een liedje dat neigt naar cabaret uit de jaren '30, met een prettige tekst (met Cypress Hill-citaatje). Zo is Marike op haar best: licht jazzy en met een goede tekst bij het nummer.

Hier scheelt het wat aan, want tekstueel is het niet altijd even sterk. Ze gaat van erg mooi naar wat flauw en cliché, niet zelden in hetzelfde nummer. Ook zijn de liedjes niet altijd even goed, puur muzikaal gezien dan, maar het instrumentarium is wel een gouden greep. De prominente toetsenbijdrages (o.a. Fender Rhodes, altijd heerlijk) van Henk Jan Heuvelink doen de liedjes veel goeds, hoewel de schoone deerne in kwestie zelf ook niet onverdienstelijk harmonium en piano speelt, al concentreert ze zich vooral op de gitaar. De liedjes krijgen zo ook een jazzy sausje mee, maar dan ook met enige instrumentale diepte en niet zozeer het jazz-geluid faken.

"Space", "Peculiar", het al eerder genoemde "Hide & Seek", dat zijn nou voorbeelden van echte klassenummers die alvast een voorschaduw werpen op de twee mooie platen die Marike hierna zou maken. Toch is het debuut ook geheel niet verkeerd, sterker nog: uiteenlopende dames als Anou, Laura Jansen, Ilse DeLange, Jacqueline Govaert en Caro Emerald kunnen hier nog genoeg van leren.

Dat keyboardspel haalt inderdaad deze plaat erg omhoog.

Als ik deze naam tegen kom, moet ikt och altijd denken aan Mick Jagger... op een of andere manier

Jij bent de zoveelste. Mensen die bij Marike Jager aan Mick Jagger denken, daar kan onderhand wel een praatgroep voor opgericht worden.

In een oogwenk lijkt het toch alsof net die ene CD in het rek die ik niet ken een nieuwe solo plaat zou zijn, de vergelijking qua naam lijtk me niet geheel on te recht..

Er zijn van die albums waarvan je wel eens denkt: hoe is die ooit in huis gekomen?

Ik heb werkelijk geen flauw idee wat ooit de aanleiding is geweest om tot aanschaf van The Beauty Around over te gaan.

Vanochtend, voor het eerst sinds jaren, weer eens uit de kast getrokken. Nergens opzienbarend album hoewel Space zeker wel de moeite waard is. Zeer ingetogen nummer met alleen een Wurlitzer als begeleiding.