Het geluid van deze australische band is nog meer verschoven richting progressieve metal a la Dream Theater, met overwegend lange, maar gelukkig wel boeiende songs. Nieuwe zanger Nathan Peachey past naadloos binnen het geheel en heeft voldoende kwaliteiten in zowel de lagere als de hogere regionen. Jammer is wel dat Teramaze hier wat minder origineel klinkt dan op voorgaande albums. Gelukkig maken de fijne gitaarriffs en de frisse en energieke aanpak van de songs veel goed.