Michael Monroe - Blackout States (2015)

De laatste keer dat ik iets met Michael Monroe beluisterde was meer dan 3 jaar geleden en dat was het debuut van Hanoi Rocks. Daar dat album in maart '81 uitgebracht werd zijn we inmiddels ruim 34 jaar verder.
Monroe geeft je alleen wel op een heerlijke manier het gevoel alsof de tijd heeft stilgestaan. Een heerlijke combinatie van classic rock (in de stijl van Springsteen) met modernere (punk) invloeden.
Het lijkt misschien een rare combinatie, maar het werkt echt en zorgt voor een heerlijk energiek rockalbum.
Monroe laat op een nummer als "Keep Your Eye on You" horen dat hij nog over een geweldige stem beschikt. Daarnaast weet hij een goeie mengeling te geven tussen wat meer midtempo (het eerder genoemde nummer) en wat harder werk (opvolger "The Bastard's Bash").
De toevoeging van de saxofoon bij "Good Old Bad Days" moest ik wederom even aan Springsteen denken.
Wat echter meer indruk achterlaat is het hier en daar heerlijk scheurende gitaargeluid, zoals op "R.L.F." en "Dead Hearts on Denmark Street".
Een mooie "eigen" combinatie van verschillende invloeden zorgt ervoor dat ik dit een heerlijk rock album vind. 3,5* met kans op verhoging wanneer hij indruk blijft maken (heb hem nu nog maar 2 keer beluisterd).