Anathema - A Sort of Homecoming (2015)

Heb je review net gelezen. Inderdaad onbegrijpelijk dat Danny steeds loops gebruikt (zowel ritmisch als voor echte gitaarpartijen) terwijl je zulke goede muzikanten om je heen hebt. Zij kunnen die partijen ook gewoon spelen en ik weet zeker dat je dan veel meer een live gevoel krijgt. Maar ik erger me hier al heel lang aan.

De bluray staat momenteel op maar ik ben bang dat ik een beetje Anathema-moe aan het worden ben. Ze komen nooit eens verrassend uit de hoek, de setlist is supercliché en altijd maar dat quasi-emotionele, zoetsappige gedoe, nee. Anathema is denk ik in één van Danny's loops belandt. Maandag in Tivoli, ben benieuwd of ze me daar toch nog weten te overtuigen maar ik vrees het ergste. Ik haak bijna af.

Afgegleden? Ach ieder zijn mening daarover. Ik ben juist geïnteresseerd geworden vanaf Weather Systems. Maar goed over deze plaat, de nummers worden hier nog meer uitgekleed en daardoor een stuk kwetsbaarder dan ze al waren. Een waar genot voor het gehoor, melodieus, rustiek en ideaal voor de natte en kille herfstdagen. Genieten!

Snap de discussie over de koers van deze band deels. Volg zelf deze band al sinds Crestfallen en tot weathersystems vond ik de ontwikkeling erg boeiend.

Tegenwoordig overheerst helaas het overdreven pathos in de muziek en tijdens optredens. Daar ben ik helemaal op afgeknapt. Desondanks blijft het muzikale vakmanschap, ook weer op deze release die ik toch maar weer besteld heb.

Het klinkt allemaal weer als een klok en er wordt goed gespeeld. Ook visueel is de DVD uitstekend. Daarom vindt ik een dikke onvoldoende zoals sommige voormalig liefhebbers hier geven erg overdreven. Maar ook bij mij beklijft na het horen/zien van deze registratie dat ik Anathema-moe geworden ben.......

Zit ook een stukje frustratie in denk ik. Wetende hoe goed ze waren en nog steeds zouden kunnen zijn is de lage stem een soort afstraffing.

En het feit dat het met deze stijl heel erg balanceren op een randje is. Zodra je eroverheen valt is het meteen helemaal niks meer. Blijft alleen een vervelend, pretentieus omhulsel over.

heel rustige versie van voornamelijk nummers van hun laatste cd's. Alles wordt wel heel erg uitgekleed. Waar ik de rustigere versie die te horen was op 'universal' wel wist te smaken, is dat hier minder het geval. Ik mis het 'rockerige'. Voordeel is wel dat mijn vrouw totaal geen bezwaren heeft als ik deze cd op leg ...

Dit moet het eerste Anathema album zijn sinds Eternity dat ik niet dadelijk bij release aangeschaft heb. Maar nu dan toch eindelijk bij een platenzaak opgevist. Ik was toch ook wel een beetje Anathema moe. Ik ben toe aan een nieuwe richting voor de band.

Maar toch blij dat ik tot aankoop ben overgegaan. Ik vind dit uiteindelijk wel weer een geslaagde live registratie. Het kader waarin deze concertreeks plaats vond is natuurlijk prachtig. Dat dit tot verstilde haast sacrale uitvoeringen leidt vind ik dan ook niet meer dan passend.

Enkele nummers bevallen me zelfs beter dan de studio versies omdat ze ontdaan zijn van de overtollige bombast, bv. bij The Lost Song 2 en Untouchable 2. Heerlijk vind ik het ook dat partijen die op de studioplaten zijn ingespeeld door gitaar of piano, nu door een ander instrument gespeeld worden. Verder kan ik genieten van kleine wijzigingen in de composities zoals het einde van A Natural Disaster.

Er wordt door iemand hier gezegd dat Vincent steeds slechter gaat zingen. Ik ben altijd al van mening dat Vincent live altijd wat te kort komt, maar op deze plaat vind ik het erg goed meevallen. Maar in de lagere regionen is hij inderdaad aan vastheid en volheid verloren, een euvel dat al terug gaat tot de begin jaren 00. In de hogere registers schittert hij echter als nooit te voren zoals in Take Shelter.

Al bij al een zeer sterk uitgevoerd live album weeral. Dat perfect is voor de koude maar rustige herfstdagen van dit moment.

Jeetje, de stem van meneer de zanger is echt tenenkrommend. Ik houd de hele tijd mijn hart vast dat hij uit de bocht vliegt, en zo klinkt hij zelf ook. Jammer, dit was wel een setlist waar ik van te voren mijn vingers bij aflikte.

Het is mooi en goed gespeeld… maar uiteindelijk is het toch wel een lange zit. Ik zet dan liever Universal nog eens op…