Mitchell Akiyama - Mort Aux Vaches (2004)

Wat een mooie plaat. Mitchell Akiyama op zijn best.

Hele mooie minimale ambient gemaakt met gitaar en wellicht hier en daar een piano. Dit alles door de computer gehaald en wat blijft zijn zeer mooie drones, knisperende geluidjes en subtiele lagen.
Dit is niet een aanrader voor mensen die van ambient houden, nee dit is een aanrader voor iedereen die graag mooie muziek wil luisteren.

5 sterren

Heel mooi inderdaad. Tot nu toe het beste dat ik heb gehoord in de Mort Aux Vaches serie.

4,5*

Helemaal mee eens Sietse, dit is al het goede wat ik in heel veel ambient-platen heb gehoord bij elkaar, fantastisch plaatje

Echt een schitterend nummer! 5*

Wat is deze na al die luisterbeurten toch nog steeds ongelofelijk goed

Er zijn niet veel albums die tegelijkertijd spanning en rust in zich hebben, maar dit is er wel eentje van. De balans tussen herkenbare gitaarklanken en meer vervormd geluid is ook super.

Misschien binnenkort hem eens naar 5* zetten, en nogmaals, zoals Sietse al zei, is dit niet een aanrader voor ambientliefhebbers, maar voor iedereen die van mooie muziek houdt

Er ligt op de bodem van dit album een soort basisgevoel dat de hele speelduur blijft aanhouden, maar welbeschouwd evolueert de plaat continu en is er helemaal geen sprake van een vaste achterliggende drone of zoiets. Geluiden durven er af en toe tussen te kruipen en verworden zelf dan tot de primaire grondlaag die eigenlijk dus helemaal niet identificeerbaar of überhaupt aanwezig is.

Deze Mort Aux Vaches is voor mijn gevoel een audioweergave van de natuur in zijn algemeenheid, uitgedrukt in een vaste klankatmosfeer. Verscheidene geluiden schuiven in en uit maar dragen, hoe verschillend ze ook zijn, allemaal eenzelfde kleur. Als verschillende filmbeelden met eenzelfde kleurfilter. En ondertussen blijft er telkens een gevecht gaande tussen harmonie en disharmonie, waarbij de laatste de eerste telkens probeert te doorbreken en daar op schijnbaar willekeurige momenten af en toe kort in slaagt. Veel puurder dan dit wordt muziek volgens mij niet.

Word er erg nieusgierig naar, zet hem op mijn verlangslijstje erbij

Mort Aux Vaches stond al heel lang in mijn luisterlijst. Al die hoge noteringen ...
Nooit de tijd genomen om deze plaat te luisteren en dan nu 2x gedraaid.

Geweldig hoe de muziek op dit album aan 1 zijden draadje lijkt te hangen. Soms breekt dat draadje bijna. Dan stottert, hapert en knispert de muziek vooruit, en staat soms heel even stil. Maar gelukkig blijft er continuïteit inzitten. Of een andere vergelijking; je zit in een spelonk en af er toe vallen er wat druppels water door een lichtstraal naar binnen. Het geeft geen beangstigend maar relaxt gevoel. Gyzzz noemt de muziek puur; dat lijkt me meer dan juist.

Erg mooie plaat van Mitchell.
Er hangt constant een soort van: mysterieus en donker sfeertje dat er voor zorgt dat het nummer de hele speelduur blijft boeien. Als hij dan nog eens zijn practige gitaarwerk soms laten binnensluipen is het zeker genieten geblazen.