The Beatles - Rubber Soul (1965)

Dit is mijn favoriete plaat van de heren. Ze staat net boven de weirdness van the white album. Ik kan het niet goed uitleggen. Gewoon een echt goed album. Geen enkel slecht nummer, samenhangend. Goed materiaal. Geen rare Octopus Garden, yellow submarine, obladi oblada, piggies of van dat gedoe.

Gisteravond werd op inititiatief de Fab4Cast het 60-jarig jubileum van deze LP gevierd in theater Aan de Slinger in Houten. Met dank aan alle betrokkenen (naast de makers van de Fab4Cast - in kekke suede jasjes a la John Lennon - o.a. Bertolf Lentink, Marieke Jager, Diederik Nomden, Jac Biko, Yorick van Norden en Piet Schreuders) was het een geweldige avond. En wat mooi om dit (nog) samen met mijn vader (80) te mogen meemaken.

Voorafgaand aan de show liet mijn vader nog zijn exemplaar van 'Rubber Soul' zien. Destijds op zijn verzoek door een vriend meegenomen uit Engeland, omdat de LP nog niet (goed) verkrijgbaar was in Nederland.

Door de Fab4Cast werd 'Rubber Soul' gepresenteerd als "het eerste echte meesterwerk" van The Beatles. Een prikkelende uitspraak die juist tijdens zo'n jubileum show voor de nodige discussie onder Beatles-liefhebbers kan zorgen. Het zette mij in ieder geval aan tot nadenken.

Feit is dat ik alle nummers op deze LP top vind. En juist de nummers die niet op single zijn verschenen spreken mij erg aan. The Beatles schuwen het experiment niet, wat resulteert in een heerlijke set pakkende afwisselende liedjes die je niet meer uit je hoofd krijgt. Het eerste echte Beatles-meesterwerk?

PS. beide nummers van George Harrison behoren tot mijn 3 favoriete nummers.

Ik realiseer me net pas, terwijl ik mijn veters sta te strikken, dat de albumtitel een woordgrapje is.

Oh, nou word ik nieuwsgierig. Altijd begrepen dat het een 'pun' is op de Stones, van wie de muziek (meer specifiek de zang van Mick Jagger) door Amerikaanse bluesmannen destijds wel eens omschreven werd als 'plastic soul'. Die woordgrap waar je het over hebt, heb ik ook nog nooit eerder opgemerkt. Maar nu je over je schoenen begint, vat ik 'm...

Het beste album van de heren tot nu toe. Ze zijn echt op hun best met eigen nummers. Norwegian Wood is het absolute prijsnummer van deze plaat zonder zwakke broeders.

Fraaie Beatles plaat, zoals altijd wel wat gefragmenteerd, met de Harrison nummers altijd wel als mijn favorieten. Al kun je hier natuurlijk niet om Norwegian wood heen. Prachtig nummer.
De opener kan ik nooit meer normaal horen, die gaat op een gegeven moment altijd over in 'Do you want to know a secret'. Dat moet toch een duur nummer geweest zijn die stars on 45, met al die Beatles samples.

De box set komt er nu dan echt aan: Rubber Soul: The Beatles, The Beatles: Amazon.fr: } - amzn.eu. Releasedatum (voorlopig): 2 oktober 2026.

Ja, ik las het gisteren. Top. ik zal hem wel weer aanschaffen....

Eén disc met sessiemateriaal, een disc met de Amerikaanse versie van Capitol en die vind ik persoonlijk heel aardig. Heb een paar jaar geleden zelf een CD-R gebrand met de Amerikaanse tracklist. De overige twee discs bevatten het album in stereo en mono.

Ik laat me graag verrassen door het sessiemateriaal, maar ik verwacht niet direct dat ik RS voor de vierde of vijfde keer ga aanschaffen. De Amerikaanse versie en de stereo- en mono-versie geloof ik verder wel. De laatste twee varianten heb ik sowieso al op een geluidsdrager.
Ik merk de laatste jaren steeds vaker dat ik uitgebreide reissues van albums die ik al jaren in de kast heb staan, slechts beluister via streaming, althans de extra's dan. Ik ben geen liefhebber van streamingdiensten, maar hier zijn ze dan toch wel weer goed voor.

Wel leuk nieuws trouwens, waar we als MuMe'ers vroeg bij zijn. Zou leuk zijn voor de nieuwspagina. Helaas is er geen mogelijkheid om Jeen Grievink rechtstreeks te bereiken, volgens mij.

[email protected]

Zoals het er nu voor staat zie ik mezelf de box set ook niet in huis halen. Ben nog steeds tevreden met de remaster uit 2009 en ik kon mijn CD exemplaar uit 1987 ook nog eens voor een leuk prijsje verkopen. Ik heb 'm zelfs nog ergens op musicassette; gekregen op mijn 13e verjaardag.
Qua outtakes levert Rubber Soul niets op. Logisch, toen ze aan de sessies begonnen in oktober 1965 hadden wisten de heren dat er nummers bijgeschreven moesten worden om het aantal van veertien liedjes te halen. En dan moest er ook nog een single komen.
John Lennon heeft toegegeven dat Run for your Life een noodgreep was. Hij was er absoluut niet trots op.
What Goes On stamt al uit 1963. Het nummer is alsnog uit de oude doos gehaald en door Lennon & McCartney wat opgepoetst. Er bestaat een acetate of proefpersing van de 'oude' versie. Wait was een leftover van Help.
George kon toeslaan en leverde twee composities aan.
Toch klinkt het album lekker consistent in mijn oren, ook al heeft de groep de nummers er echt uit moeten knijpen.
Wel fijn dat Day Tripper en We Can Work it Out een plek in de box set hebben gekregen. Ik vind het twee glorieuze nummers en ze horen er helemaal bij.

Leuk dat er iets komt...maar magertjes allemaal...

Alleen de sessies cd vind ik persoonlijk boeiend

Alle Beatles zelf hadden hun favoriete Beatles lp, Lennon had het meest met de witte, McCartney met Pepper, Ringo met Abbey road en George met Rubber soul, die Run for your life wel fantastisch vond. Rubber soul en Revolver zijn de 2 Beatles platen die ik mee zou nemen naar een onbewoond eiland. Met al die boxsetten, ik draai het één keer. Van Rubber soul zijn weinig left overs, ze waren zo productief, zeker midden jaren 60 dat er geen ruimte was om iets interessants op de planken te laten liggen.

Een eerste taster: https://youtu.be/Zq0HMLhaQOw?si=k6_fU6-qkJzGM-_W. (Michelle - Take 1).