Ulrich Schnauss - A Strangely Isolated Place (2003)

Deze plaat maakte altijd een geweldige dosis euforie in mij los maar.. ik heb het album nu een aantal jaren en ik moet zeggen hij begint een klein beetje vaal te worden, de bloem is aan het verwelken. Misschien heb ik hem te veel gedraaid.. is ie op. Blijft een goeie 4*

Leuk album, doet me soms wat denken aan Boards of Canada, maar het had misschien wat minder melig gekunt. Van sommige nummers ("A Letter from Home" bijvoorbeeld) krijg ik het beeld van 2 knuffelbeertjes te zien, die hand in hand door een bloemenveld huppelen, om het maar zo te zeggen xD
Aan de andere kant kan ik er wel weer vrolijk van worden : )
"Monday-Paracetamol" is echt een prachtnummer.
4*

Ik moest inderdaad ook aan een soort rustigere BoC denken. Prachtige muziek om bij weg te dromen. Gone Forever is mijn favoriet maar eigenlijk zijn ze allemaal wel leuk. 4*

BoC is veel meer de-tuned en donker... Ik vind niet dat je Ulrich met BoC moet vergelijken. BoC zijn goden en Ulrich komt in de buurt, maar toch liggen de stijlen echt mijlenver uit elkaar.

Het is niet omdat je op je weg de eerste god in je leven bent tegengekomen dat het ook daadwerkelijk een god is/was.
Misschien was het wel een miezerige kruimel die in jouw ogen een god leek...
En dat kan hoor met veel verdovende middelen.( zonder ook trouwens , wat je maar wilt )

Klopt dat je ze niet kan vergelijken., maar doe dat dan zelf ook niet.

Wat is clear day toch een meesterlijke track!! Daarvoor opzicht mogen ze in zijn geboorteplaats Kiel voor de beste man een standbeeld neerzetten.

Toch een heel ander geluid als zijn Far Away Trains Passing By. Iets euforischer misschien maar vooral het gebruik van vocalen hier en daar was even wennen. Moet er wel aan toevoegen dat het uiteindelijk wel went en dat deze nog groeimarge heeft.

Een beetje op de rand van Muzak, maar valt toch net de goede kant op. Blijft uiterst plezierig als dromerige achtergrondmuziek of soundtrack tijdens lange busreizen in verre oorden.

Ulrich Schnauss, een Duitse artiest en elektronische muziekproducent, staat bekend om zijn etherische soundscapes en unieke mengeling van ambient en shoegaze. Zijn werk wordt gekenmerkt door dromerige melodieën en complexe texturen die luisteraars meenemen op een auditieve reis. Schnauss’ stijl is zowel introspectief als betoverend, wat zijn muziek een bijzondere aantrekkingskracht geeft.

A Strangely Isolated Place, uitgebracht in 2003, is een album dat de luisteraar onderdompelt in een wereld van geluid en emotie. Dit album, gecreëerd door Ulrich Schnauss, biedt een bijzondere mix van ambient, elektronische en shoegaze-elementen die samen een unieke luisterervaring vormen.

Gone Forever opent het album met een delicate, hypnotiserende melodie. Het nummer heeft een betoverende kwaliteit, deels door de spaarzame maar effectieve zang. Deze track zet echter slechts de toon voor een deel van het album, waarin melancholie en hoop soms harmonieus samengaan.

On My Own heeft een meer poppy karakter vergeleken met de andere nummers op het album. Hoewel het een aangename luisterervaring biedt, mist het de magische sfeer die in een aantal andere tracks wel prominent aanwezig is.

A Letter from Home onderscheidt zich door een aanstekelijk ritme. Dit nummer verliest echter wat van de etherische kwaliteit die andere tracks kenmerken, wat het minder geschikt maakt voor wie op zoek is naar puur droomachtige muziek. Desalniettemin voegt het een interessante dynamiek toe aan het album.

Monday-Paracetamol begint spannend en ontwikkelt zich tot een sprookjesachtige melodie die bij mij beelden oproept van oude sciencefictionfilms. Dit nummer weet een perfecte balans te vinden tussen opwinding en sereniteit, waardoor het een van de hoogtepunten van het album is.

Clear Day mist de spanning en dynamiek die de nummers hiervoor kenmerken. Het voelt wat vlak en langdradig aan, wat het een van de minder memorabele momenten van het album maakt. Blumenthal biedt een betere melodie dan sommige andere tracks, ondanks het gebrek aan dynamiek. Het nummer weet toch een bepaalde gemoedstoestand te vangen die goed aansluit bij de algehele sfeer van het album.

In All the Wrong Places brengt iets meer tempo en dynamiek. Hoewel het niet het beste nummer op het album is, biedt het genoeg variatie om de luisteraar geïnteresseerd te houden. Het heeft een zekere energie die het onderscheidt van de meer dromerige nummers.

Het titelnummer, A Strangely Isolated Place, begint met een sprankelende energie die daarna overgaat in een meer ambient en rustgevende sfeer. Hoewel het slot misschien iets te langdradig is, biedt het een aardige afsluiting van het album, waarbij de luisteraar rustig kan afdwalen.

In conclusie is A Strangely Isolated Place een album dat in momenten de complexiteit en de schoonheid van Schnauss’ muzikale visie laat zien. Het album is een reis door soundscapes die zowel vertrouwd als vreemd aanvoelen, en biedt een diep emotionele luisterervaring. Een aantal nummers draagt bij aan het algehele gevoel van isolatie en introspectie, een ander aantal creëert een gevoel van twijfel.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl