Flying Colors - Second Flight: Live at the Z7 (2015)

Voor zij die niet genoeg kunnen krijgen van Neal Morse (gerelateerde) muziek: (nog) een live-album. De beste man is een goede muzikant, maar om nou alles live uit te brengen...

Ach... een bevestiging van hoe goed dit project is kan geen kwaad! Het 2e album is living proof hoe lekker de heren muziek maken, dus komt u maar

Na elk studio album een live album is een beetje overdreven.

Ach van deze prima artiesten kan ik het hebben. Moet het album nog draaien. Geef later commentaar!

Ik moet toe geven dat het wel weer allemaal lekker klinkt. Iets losser/natuurlijker dan in de studio.

Knappe registratie dit hoor. Peaceful Harbor krijgt hier echt een geweldige uitvoering, bibbers.....

Zojuist colder Months weer eens gedraaid. Prachtig!

Hier is het hele album ook weer gedraaid en het melodieuze karakter van de nummers, waar de stem van de zanger zich prima voor leent, maakt die 100 minuten een lange zit voor mij. Gaat mij bij Flying Colors in de eerste plaats om Steve Morse, die buiten Deep Purple om al jaren met Dave LaRue speelt. Na Overture / Open Up Your Eyes is het vooral de 2e disc die het er vanaf Colder Months tot Infinite Fire toe doet voor mij. Peaceful Harbor, de epics, Mask Machine; allemaal hoogtepunten. Een verschil met het vorige livealbum is dat de covers, songs uit het repertoire van de individuele leden, plaats hebben gemaakt voor het nieuwe materiaal van Second Nature.

Ik begon neutraal aan deze liveplaat, uitgeleend door een vriend zonder dat ik wist wie de bandleden waren, maar ik kwam toch al spoedig onder de indruk, eerst door het trio 10-minuten-plus-nummers, daarna door het meeslepende Mask machine en nog later ook door de rest. Een live-album vind ik niet per se de beste manier om met een band kennis te maken, maar hier werkt het wonderwel omdat alles zo goed klinkt en omdat er geen ellenlage solo's of sfeerpassages in zitten. Sterk materiaal, met een geweldige Portnoy die zich tevens goed inhoudt wanneer hij niet los mag gaan, een lekker felle gitarist, en (voor mij de belangrijkste troef) een leadzanger met een prachtige en intrigerende stem die het ene moment knap de hoogte in gaat maar dan even later juist prachtig kraakt als de oudere Gene Clark, soms gewoon ondefinieerbaar mooi, en altijd "sprekend" en karaktervol. De eerste CD zit na de lange opener wat meer in de richting van de AOR, niet altijd spectaculair maar wel steeds degelijk, maar de tweede CD wordt stapje voor stapje steeds beter en kan ik ook bijna onbeperkt horen. Heerlijke kennismaking.
        Bij het geleende digipack zit ook een Blu-ray met het hele concert, nog niet bekeken maar ik verheug me er nu al op. (Wel net stiekem vast even een stukje Mask machine op YouTube bekeken – wat is dat toch een heerlijk nummer.) Eerst het audioconcert nog een paar keer draaien.

Ergens wel raar dat bij de videoregistratie van een bepaald concert een boekje zit met foto's van een heel ander concert (Neal Morse draagt gedurende het gehele concert een overhemd met korte mouwen, maar op de foto's een overhemd met lange mouwen).