Steeleye Span - Sails of Silver (1980)

Het is alsof de klok wordt teruggedraaid. De na “Rocket Cottage” opgestapte leden Peter Knight en Bob Johnson zijn vier jaar na hun vertrek weer terug en Carthy en Kirkpatrick hebben de band weer verlaten. Toch is er wel het een en ander veranderd, niet in het minst in het muzikale landschap. Steeleye Span was daar toch wel als een van de dino’s gaan gelden in een tijd die sowieso niet heel gunstig was voor folkartiesten.

“Sails of Silver” voelt wel alsof er concessies worden gedaan aan de tijdsgeest. De nummers zijn wat korter geworden en het titelnummer klinkt wel erg poppy. Het wordt er vervolgens niet echt beter op. Sterker, de vraag dringt zich op of we nog wel met dezelfde band te maken hebben. Want waar is de samenzang gebleven? Waarom is Knight’s vioolspel zo weinig prominent? Waarom doet Prior zo vaak de leadzang? En de belangrijkste: waarom kiest de band hier vooral voor eigen nummers in plaats van de trad.arr.’s waar ze zo groot mee zijn geworden?

Er worden dus nogal wat van de oude constanten opgegeven – en wellicht kon de band toen ook niet anders. Veel heeft het allemaal niet geholpen. “Sails of Silver” verkocht niet geweldig en de band verdween weer uit het zicht en het zou jaren duren voor er een opvolger verscheen. Nogal wat anders dan het waanzinnige releaseschema dat de band in het vorige decennium had.

Tim Hart moest zich overigens om gezondheidsredenen na “Sails of Silver” zelfs terugtrekken uit de muziek – een incidentele bijdrage daargelaten heeft hij toen zijn vroege dood niet meer als muzikant gewerkt.