JW Roy - Dry Goods & Groceries (2015)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: JW Roy - Dry Goods & Groceries - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

JW Roy ben ik de afgelopen jaren wat uit het oog verloren. De Brabantse singer-songwriter maakte tussen 1997 en 2004 een viertal prachtige Engelstalige rootsplaten, maar koos na Kitchen Table Blues uit 2004 voor een andere weg.

In eerste instantie kon ik zijn Nederlandstalige muziek (in Brabants dialect) nog wel waarderen, maar op een gegeven moment ben ik toch afgehaakt.

Het onlangs verschenen Dry Goods & Groceries kwam voor mij dan ook als een verrassing en wat is het een aangename verrassing.

In een tijd waarin muziek steeds meer een gebruiksartikel dreigt te worden, verrast JW Roy met een prachtig uitgevoerd boek. In dit boek vertellen gerenommeerde schrijvers (onder wie Bert van der Kamp, Geert Henderickx en Leon Verdonschot) en muzikanten met een rootshart (onder wie Tim Knol, Frédérique Spigt) mooie verhalen over muzikanten die de rootsmuziek groot hebben gemaakt en randverschijnselen binnen de rootsmuziek.

Het levert een heel mooi boek op (dat ik zeker niet zou laten liggen), maar uiteindelijk draait natuurlijk alles om de muziek. Ook deze muziek is prachtig.

JW Roy kiest na meer dan tien jaar weer voor het Engels en levert een plaat vol mooie en indringende verhalen af. Het zijn verhalen die worden gegoten in songs waarvan je alleen maar zielsveel kunt houden.

JW Roy overtuigt op Dry Goods & Groceries met ingetogen en traditioneel aandoende rootssongs (met Townes van Zandt al duidelijk voorbeeld), maar imponeert net zo makkelijk met spierballen rootsrock met Bruce Springsteen allure.

De muzikanten die hem omringen zetten een vrijwel onweerstaanvaar rootsgeluid neer en JW Roy zingt met hart en ziel. Het levert een plaat op die over het algemeen netjes binnen de lijntjes kleurt, maar het kleurwerk is van internationale allure. Misschien wat minder authentiek dan zijn Nederlandstalige werk, maar platen als Dry Goods & Groceries kan ik persoonlijk niet vaak genoeg horen. Erwin Zijleman

Ik ben eerlijk gezegd enthousiaster over het boek dan over het album. Ik heb het aangeschaft naar aanleiding van een instore-optreden bij Plato, waar ik toevallig belandde. Het is natuurlijk een erg mooie, goed verzorgde uitgave en de verhalen zijn erg leuk om te lezen.

De muziek is ook zeker niet slecht, maar wel erg netjes binnen de lijntjes, zoals erwinz al eerder treffend opmerkte. Het pakt me daardoor eigenlijk nauwelijks, omdat de plaat nauwelijks verrassende of intense momenten kent en zich daardoor voor mij ook onvoldoende onderscheid.

Het is een prima achtergrondplaatje, maar onvoldoende spannend om echt op te zetten om goed naar te luisteren. Er gebeurt daarvoor te weinig en is op een gegeven moment voor mijn gevoel ook wel wat meer van hetzelfde. Daarvoor is ook de zang mij wat te veel binnen hetzelfde bereik.

Toch is de aanschaf van deze uitgave meer dan de moeite waard door het mooie geheel, de muziek blijft echter op drie sterren hangen.