Nadia Reid - Listen to Formation, Look for the Signs (2015)

Nadia Reid is 23-jarige singer-songwriter uit Nieuw-Zeeland, haar moeder komt echter uit Engeland en haar vader heeft Ierse roots. Ze is een van een veelbelovende nieuwe lichting, waartoe ook haar goede vriendin Aldous (Hanna) Harding behoort. Harding debuteerde eind vorig jaar op schitterende wijze met haar titelloze album. Erwin Zijleman schreef er een mooie recensie over.

Ze hebben een zeer goede band, schreven in het verleden overigens al samen een aantal songs. Het eerste wat opvalt bij beluistering is het gemak waarmee Nadia zingt, een natuurtalent. Ze kreeg nooit zangles, echter wel gitaarles. Haar timbre is ook prachtig en haar zang wordt volgens mij terecht af en toe vergeleken met Jennifer Warnes en Joni Mitchell ten tijde van Blue.

Mitchell behoort overigens tot haar favoriete muziek, maar haar eerste grote inspiratiebron waren The Be Good Tanyas, met daarin onder anderen Jolie Holland. De invloed van Holland is af en toe terug te horen in haar muziek. Bovendien zijn er verder vooral Americana invloeden te horen. De cd had overigens wel enige tijd nodig voordat hij me wist te overtuigen.

Waarschijnlijk had dat te maken met haar enigszins aparte frasering. Bovendien zijn de meeste songs behoorlijk ingetogen van aard. Je moet er dus echt goed voor gaan zitten. De songs werden geschreven in de periode 2012 – 2014. De oudsten zijn Just to feel alive, Some are Lucky en Holy low. Laatstgenoemde behoort tot mijn favoriete liedjes.

Van dit nummer staat ook, als bonustrack, een heerlijke rockversie op het album, toepasselijk Holy loud genoemd. Liedjes schrijft ze wanneer ze droevig is. Of wanneer ze terugdenkt aan iets raars wat ze mee heeft gemaakt. De teksten zijn veelal suggestief, erg volwassen en veelal autobiografisch.

Listen to Formation, Look for the Signs bewijst andermaal dat Nieuw-Zeeland over jonge veelbelovende singer-songwriters beschikt.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Nadia Reid - Listen To Formation, Look For The Signs - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Precies een jaar geleden werd ik compleet betoverd door het geweldige debuut van de Nieuw-Zeelandse singer-songwriter Aldous Harding. Het leverde uiteindelijk een van de betere platen van het jaar op.

Dit kunstje wordt dit jaar herhaald door de ook uit Nieuw-Zeeland afkomstige Nadia Reid, die met Listen To Formation, Look For The Signs een waar droomdebuut aflevert.

Nadia Reid is bevriend met Aldous Harding en laat zich net als Aldous Harding beïnvloeden door folk uit de jaren 60. Hoewel er zeker raakvlakken zijn met de muziek van Aldous Harding domineren uiteindelijk de verschillen.

Nadia Reid kiest over het algemeen voor een vrij sobere akoestische instrumentatie, die vervolgens fraai wordt ingekleurd met heerlijk stemmige klanken, maar pakt zo nu en dan wat steviger uit.

Folk staat centraal op Listen To Formation, Look For The Signs, maar Nadia Reid verwerkt ook invloeden uit de country, blues, jazz en de Americana in de breedste zin van het woord in haar muziek.

In de wat meer ingetogen tracks dringt de vergelijking met Joni Mitchell zich op, maar in vocaal opzicht vind ik de stem van Nadia Reid een stuk aantrekkelijker. Nadia Reid verrast op haar debuut met gelouterde vocalen, die iedere song op de plaat net dat beetje extra geven dat nodig is om je te onderscheiden van de enorme concurrentie in dit genre.

Zeker wanneer de instrumentatie sober en eenvoudig is vertrouwt Listen To Formation, Look For The Signs volledig op de prachtige stem van Nadia Reid en het is een stem die je bij de strot grijpt. Wanneer Nadia Reid stil is verrast haar debuut met een opvallend subtiele maar ook verrassend trefzekere instrumentatie, waarin vooral het breed uitwaaiende gitaarwerk veel indruk maakt.

Listen To Formation, Look For The Signs is een plaat waarvoor je moet gaan zitten, want bij vluchtige beluistering mis je het meeste van het moois dat Nadia Reid te bieden heeft. Als je er eenmaal voor gaat zitten laat Listen To Formation, Look For The Signs je niet snel meer los.

Nadia Reid heeft een debuut van een enorme schoonheid gemaakt en het is een debuut dat heel veel impact heeft en vol staat met songs die iets met je doen. Nadia Reid staat misschien wat stijfjes op de cover van haar debuut, maar in muzikaal opzicht beweegt ze zich soepel en als één van de grote nieuwe talenten in het genre. Man, wat ben ik onder de indruk van deze plaat. Erwin Zijleman

Na Red River Dialect is dit de tweede geweldige tip van Lura (waarvoor mijn oneindige dank). Eerst beluisterd, daarna nog een keer, toen aangeschaft en sindsdien niet meer iets anders opgezet. Inderdaad een droomdebuut!

Dat is wel heel erg lang, Tonio. Maar het is leuk om zo'n positieve reactie te krijgen, dat is de belangrijkste reden, waarom ik ooit recensies ben gaan schrijven. De minder bekende muziek in de belangstelling te brengen van anderen, die minder tijd hebben om te luisteren. Ik zal praktisch nooit over bekende artiesten schrijven.
Maar ere wie ere toekomt, Red River Dialect werd mij getipt door Ducoz.

ctrl+f Laura Marling

Niet eens?

Is dit een cryptogram?!

Heb het album al een tijdje geleden besteld bij mijn platenhandelaar, maar het is nog niet gearriveerd. Jammer, want wat ik er van gehoord heb smaakte naar meer. De stem lijkt inderdaad in de verte op die van Laura Marling, maar heeft genoeg eigen karakter. Dit op grond van twee gehoorde nummers. Ben benieuwd.

Misschien had je het beter bij De Konkurrent zelf kunnen bestellen : https://www.konkurrent.nl/

Prachtplaat! Met stip de top 10 van mijn eindlijstje binnengestormd...

Je hebt een goede smaak, het album behoort ook voor mij tot de mooiste van dit jaar. Bij mij is het album op 10 geëindigd.

Hm de cover is niet zo mooi getekend moet ik eerlijk zeggen.

Benieuwd naar de rest van je lijstje!

Wellicht dat deze je beter bevalt... http://studiodenk.tumblr.com

Oh haha die eerste was geen eens getekend zie ik nu.

"Als de rook om je hoofd is verdwenen"

Hoe bedoel je ik rook al een tijdje niet meer.

Eindelijk deze week gearriveerd en uitvoerig beluisterd. Voor mij een instant classic.
Tjonge, die stem (inderdaad: aparte frasering). En dan die niet al te vrolijke songs. Echt iets voor mij. Avontuurlijke productie bovendien. De naam van de gitarist is me even ontschoten (op de inlay ontbreekt nogal wat info, wat een klein minpuntje is), maar hij verdient op zijn minst een schouderklopje. Als ik het album eerder had ontvangen, had het hoog in mijn top-10 over 2015 gestaan, zo hoog is mijn waardering.

Bijgaand de credits van het album, heartofsoul:

Nadia Reid, gitaar en zang
Sam Taylor, gitaar
Richie Pickard, bas
Joe McCallum, drums
Anita Clark, viool

Bedankt, Lura. Toen ik thuiskwam (ik toetste mijn bericht in in de Bibliotheek) vond ik de namen van de musici vermeld in de recensie in Uncut. Had ik toevallig nog liggen.

Nadia mag je inmiddels wel een bedankje sturen Lura want ik heb de plaat (lp in dit geval) uiteindelijk ook maar besteld. Bhi Bhiman ook trouwens.
Ik had al wel een paar nummers gehoord op Youtube, maar nadat ik het hele album vond op nadiareid.bandcamp.com en beluisterde was ik om.
Prachtig, en gevarieerder dan ik aanvankelijk dacht. Ik kan niet wachten om het pakketjes binnen te hebben. Nogmaals bedankt voor de tip!

Graag gedaan!

Net binnen op cd. Prachtig. Enkel die bonustrack hoefde voor mij niet. Voor de rest haalt ieder nummer een zeer hoog niveau

Zo eens in de zoveel tijd loop je nietsvermoedend tegen een muzikaal pareltje aan. Dit was zeker ook het geval bij "Listen To Formation, Look For The Signs", het debuutalbum van de Nieuw-Zeelandse singer-songwriter Nadia Reid. Ik had wel wat over haar gelezen en het nummer "Call The Days" beviel me erg goed, maar ik had niet durven dromen dat haar debuutalbum zo magnifiek zou zijn. Op het eerste gezicht is Nadia Reid gewoon een jonge vrouw met een gitaar, met een grote, niet al te modieuze bril op haar hoofd. Maar dan is het wel een vrouw met talent voor het schrijven van buitengewoon fraaie liedjes, liedjes die onder de huid kruipen en niet meer weggaan. Het helpt dat ze daarbij ook nog eens gezegend is met een prachtig stemgeluid, misschien wel een van de mooiste stemmen uit het genre. Vooralsnog zijn mijn favoriete nummers op het album "Seasons Change" en (nog altijd) "Call The Days", maar welbeschouwd staat er geen enkel matig nummer op de plaat. Het prima bonusnummer "Holy Loud", een 'luide' versie van "Holy Low", licht alvast een tipje van de sluier op van hoe Nadia's liedjes zouden klinken als ze begeleid wordt door een voltallige (rock)band.

Volgende maand live te zien in Nederland en België:

17/02: Rotterdam, V11, Netherlands
18/02: Utrecht, TivoliVredenburg, Netherlands
19/02: Brussels, Botanique, Belgium

Zo'n rocker als Reaching Through is niet echt terug te vinden op de opvolger. Dit eerste album klinkt dus wat veelzijdiger, maar met de hoeveelheid rockdames die we nu hebben vind ik haar rockliedjes geen meerwaarde hebben, vooralsnog. Erg mooi album is dit verder, denk dat ik het nieuwe iets beter vind.

Nu weet ik waaraan nummers zoals Some Are Lucky mij doen denken: This Mortal Coil (oa Song to the Siren). Heeft wellicht te maken met die stemverheffingen, geluidstechnisch kan ik het niet anders omschrijven =)