John Sokoloff & Twilight Blue - Vacation Beach (1993)

"There is one good thing about music: when it hits you, you feel no pain." Dat zei Bob Marley ooit.

Maar bij John Sokoloffs wonderschone muziek voel je misschien soms toch wat (harte)pijn. Ondervind zelf maar. Ga gewoon maar eens luisteren, doe je ogen dicht en geef je helemaal over.

De muziek en de songs vind ik erg moeilijk te omschrijven, woorden schieten al gauw tekort. Het enige wat wel volstrekt duidelijk en te benoemen is, is dat de harmonieen en melodieen en precies die (vele) ene noten je in de ziel raken. Het is echte 'luistermuziek', muziek waar je even voor gaat zitten en waarin de prachtige composities je raken. Sokoloff presteert het om met zijn songs zowel melancholie en zelfs enige droevenis als tegelijkertijd blijdschap en vrolijkheid op te wekken. Hoe 'ie het voor elkaar krijgt weet ik ook niet maar het heeft iets met zijn pianospel en briljante componeerkwaliteiten te maken, zijn albums kunnen je in duizelingwekkende vaart langs 'moodswings' leiden.
Hoe moet je nu bijv. een diamant als de titelsong omschrijven?.. het is alsof je wordt meegenomen in een wandeling langs de strandlijn, de piano je toezingt en alsof piano, fluit, percussie, bass en elektrische gitaar in deze song met elkaar 'praten' bijna, zo communicatief reageren de verschillende instrumenten op elkaar.
Al zijn albums zijn overigens instrumentaal, latere albums herbergen ook songs met blues- en jazz of zelfs rocktintjes.

Het handelt zich hier om het debuutalbum van John. Over dit album vertelt hij zelf:
"Vacation Beach is an area in Northern California on the Russian River - where I spent the summers of my youth...When I returned there as an adult I expected to see the same familiar faces....But they were gone...Time had passed. The irony of a beach called Vacation Beach (with the sadness of the ghosts of the past) is what this album is about. In essence, you cannot go home again....Or maybe you can...This is the thesis of "Vacation Beach"...".

Onder zijn latere albums zijn enkele nog prachtiger juweeltjes, vandaar dat dit album 'slechts' blijft steken op een 4 a 4,5 (helaas naar beneden afgerond).
Hoe je aan de albums van John Sokoloff moet komen is me overigens een raadsel. Luisteren via youtube lijkt voorlopig de enige mogelijkheid. John heeft er een eigen 'channel'.

Zijn albums zijn enkel digitaal te verkrijgen volgens mij. Deze en het album Valleys zijn in ieder geval te koop op iTunes en Amazon.

Die indruk heb ik ook freddze, dat zijn albums uitsluitend digitaal te verkrijgen zijn (via zoeken op internet dan). Maar aan de andere kant bestaat dat niet want ik heb foto's gezien van een album van hem in een echt CD-hoesje. Een fysieke CD. Ergens in Los Angeles is er vast een winkel die de CD nog steeds in het assortiment en te koop heeft.

Maarre.. "maar van die drie andere platen is de kwaliteit dus niet goed genoeg[!] om op Mume te kunnen.."
De kwaliteit niet goed genoeg??!! De kwaliteit van de muziek is fenomenaal!
Het zal toch niet zo zijn dat omdat er toevallig geen goede foto van een hoesje te vinden is dat een album als Bliss Misplaced van MuMe wordt geweerd? Dat zou een aanfluiting voor het forum zijn.
Verzin een list.
John Sokoloff - Bliss Misplaced is gewoon een supergoede CD en hoort hier in de collectie.

Deze site wil niet enkel een muziekforum zijn, maar wil ook mooi ogen, dus geen brakke afbeeldingen en geen fouten in de tracklijsten, het label, etc.... Daar ziet de crew streng op toe. Maar hoe die drie andere dan wel kunnen worden toegevoegd, da's een discussie voor dit topic. Mijn list is dat je 'm zelf contacteert en vraagt of hij geen betere plaatjes van de hoezen heeft voor ons (zie ook mijn bericht aldaar).

Ok. Doe ik.

Kan me er dood aan ergeren dat een Sufjan Stevens plaat van het jaar is geworden maar bij albums van John Sokoloff niemand stemt of iets schrijft over de luisterervaring. Men laat John volkomen links liggen.

Hij staat gewoon op Spotify hoor. Luister maar eens.

Update:
Ik verhoog de waardering naar 4,5 sterren: bijna een meesterwerk.

Nieuwsgierig geworden naar het album wat MuMe buddy buizen zo aan het promoten was een luisterbeurt gewaagd via spotify. Vorige week voor het eerst en vandaag nog maar 'n keer. Krijg er niet het juiste gevoel bij. Is waarschijnlijk niet mijn genre en de associatie met liftmuziek (sorry) komt toch echt om de hoek kijken. Ben best een piano liefhebber maar dit gaat 'm niet worden voor mij. Had me meer van deze strandvakantie voorgesteld. Niets zo subjectief als muzieksmaak

Goh wat jammer dat deze muziek jou niet aanspreekt. Maar smaken verschillen inderdaad. Onze Heer heeft vreemde kostgangers: ook muzikaal ontheemden die bij John Sokoloff geen gevoel krijgen dus blijkbaar.
De term 'liftmuziek' laat ik geheel bij jou, eerwaarde Broem.

Daar heb ik bij voorbaat al 'sorry' voor gezegd. Ben een pianoliefhebber maar dan toch iets meer richting de klassieke kant (b.v. Frabizio Fraterlini) Muzikaal ontheemd valt ook wel mee (schat ik in) Not my cup of tea

Ik plaagde wat, Broem.

Heb zojuist € 8.99 via I-tunes uitgegeven Buizen, hoop dat het de moeite waard is ? Jammer overigens dat het alleen digital te koop is, mijn voorkeur gaat noch altijd uit naar het ouderwetse fysieke schijfje. Anyway ik zal tzt laten weten wat ik ervan vindt.

Ik heb de cd via YouTube beluisterd: Sokoloff Vacation

Da's ook een goede tip.
Het echt allerbeste album (vind ik dan) van John Sokoloff is Bliss Misplaced. Ook op YT te beluisteren.

Mooiste nummer van dat album is Valleys

Ik heb 10 minuten kunnen aanhoren en zelden heb ik zo'n welgekozen eufemisme als 'liftmuziek' gelezen. Het zal je maar overkomen: je staat in de centrale hal van Burj Khalifa in Qatar, op het punt om in de lift te stappen hoor je dat dit gespeeld wordt in de lift - je moet naar de 124e verdieping; ik zou me bedenken. Krijg visioenen van Gheorge Zamfir, de Zuidamerikaanse fluiters en meer van die kitsch; ik word hier depressiever van dan van Grooverider - Mysteries of Funk (1998)

Nog een tweede poging gewaagd - voor de contra-expertise - en kan nu wel zeggen dat dit niet voor mij is weggelegd.

Richard Clayderman - Ballade pour Adeline is nog zo'n associatie

Apart, hoe smaken zo kunnen verschillen.
Dank voor de links en tips, allicht kan die muziek me ook bekoren.

En dan ga jij maar gewoon lekker met de trap, naar de 124e verdieping, of nog hoger, Mjuman.. kijken of je op het eind van die prestatie nog zo hoog van de toren blaast..

Hahaha

Lijkt me sowieso geen leuke bestemming, Qatar. Ik wou je net aanraden om anders eens Keith Jarrett - The Köln Concert (1975) te proberen - daar word je ook rustig van, of anders iets van de hier uiterst populaire Nils Frahm - dat trek ik nog net, een enkele keer niet. Maar ja als je gaat lopen dollen, doe ik dat uiteraard niet

Heren, heren toch... deze discussie gaat op en neer als een als een...lift zeg maar

Als er maar wel vaart in zit, we moeten naar de 124e

Vooruit nog één dan: Sebastian Plano - Impetus (2013)

Toch echt wel goede tips Mjuman, ik ben wel in voor af en toe een semisimpel pianoriedeltje. Doe mij maar een reisje Qatar, pak ik een dagje lift.