I Am Oak - Our Blood (2016)

Dat werd weer eens tijd: een sterke, volwaardige studioplaat van I Am Oak. Tussendoortje Ols Songd (2014) mocht dan prima zijn, het kon de I Am Oak-honger niet stillen na respectievelijk Oasem (2011) en diens snelle opvolger Nowhere Or Tammensaari (2012). Dit waren onvervalste bandplaten, maar Our Blood laat singer-songwriter Thijs Kuijken weer alleen horen. Een formule die prima werkt. Our Blood is een verstild album geheel gewijd aan het overlijden van zijn vader en het verweken daarvan. Waar organische gitaarstormen de liedjes op Nowehere nog openbraken, is dit het meest intieme album dat Kuijken ooit schreef. Het maakt Our Blood een hoogst ontroerende, maar geen loodzware plaat. De sfeer is positief en kalm. Kan ook niet anders, want Kuijken beheerst de kunst van het weglaten uitstekend. Hier en daar vallen nietsontziende stiltes, hetgeen voelt als een warm deken. Kuijken heeft daarmee een uniek geluid gevonden. Kenmerkend voor I Am Oak is de trage en dromerige folk, gezongen met quasi-verveelde praatzang. Bij beluistering van Our Blood valt op dat er weinig nieuwe inzichten te horen zijn en toch is de rek er nog lang niet uit. Liedjes als 'Omen', 'Way Out' en 'Own' zijn schitterend, en zeker geen herhalingsoefening. Op Our Blood hoor je daarom een vernieuwing in de diepte. Je hebt artiesten die tig keer min of meer dezelfde plaat schrijven en daar glorieus mee weg komen. Dan doe je iets heel erg goed. Kurt Vile en Beach House gingen Kuijken recentelijk voor. Deze artiesten weten met ogenschijnlijk eenvoudige liedjes toch onder je huid te kruipen. Waar de magie precies in zit, is lastig te definiëren, maar geef Our Blood wat tijd en je hebt een authentieke plaat die snijdt, beklijft en niet meer los laat.

Van: Daans Muziek Blog

Weer een hele sterke plaat van I Am Oak. Echt nieuwe paden bewandelt Thijs Kuijken niet, hooguit hooruit wat subtiele ontwikkelingen. Sommige nummers zijn ook iets langer dan we van hem gewend zijn, of klinken iets 'voller'. Thematisch gaat 'Our Blood' over de dood van zijn vader, maar heel concreet wordt dat niet; het is niet een hele sombere plaat.

De liedjes op 'Our Blood' zijn over het algemeen weer erg ingetogen (enkele uitspattingen daargelaten) en doen niet hun best om indruk te maken op de luisteraar (zoals geldt voor alle I Am Oak platen). Voor wie goed luistert, gaan de liedjes langzaam maar zeker onder de huid kruipen. Ook nu dus weer. "Omen", "Volcano", "Dacem", "Way Out", "Own" (hoogtepunt) zijn mijn favoriete liedjes. Afsluiter "Your Blood" is ook een mooi en meeslepend nummer.

Ik heb de plaat via Snowstar besteld en de EP 'Wild Birch' erbij gekregen. Mooi is dat de hoes hetzelfde landschap laat zien als de albumhoes, maar dan in de herfst. De EP is op 30 december 2015 opgenomen en bevat 4 fijne nummers: "Landmark", "Asunder", "Need By Need" en "Oray". Deze klinken nog iets kaler dan het werk op 'Our Blood'. Fijn dat het "Need by Need" dan ook op plaat is verschenen, al vind ik de live versie (zie mijn link in de eerste post) nog mooier.

Overigens staat "Kulta" (zie link in eerste bericht) toch gewoon op het album met de titel "Gold".
4*

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: I Am Oak - Our Blood - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Thijs Kuijken heeft de afgelopen jaren als I Am Oak gewerkt aan een even prachtig als eigenzinnig oeuvre.

Twee jaar na Ols Songd, waarop oude songs in een nieuw jasje werden gestoken, is I Am Oak terug met Our Blood.

Het is weer een typische I Am Oak plaat geworden, al zet Thijs Kuijken ook op al zijn platen stapjes in andere richtingen en dat doet hij ook dit keer.

Gebleven zijn de zeer ingetogen en zich vaak langzaam voortslepende songs met mooie dromerige vocalen en vaak een wat melancholische ondertoon. Our Blood laat daarom een bekend geluid horen en het is nog steeds een geluid van grote schoonheid.

De songs van I Am Oak zijn geworteld in de folk, maar hebben door het lage tempo ook volop raakvlakken met de roemruchte slowcore bands uit het verleden. Our Blood is vooral zeer ingetogen, maar zo nu en dan verrast I Am Oak met een net wat voller geluid of met een voorzichtige uitbarsting, al zijn deze ook dit keer schaars.

Vergeleken met de vorige platen zijn de teksten op Our Blood nog wat persoonlijker dan we van Thijs Kuijken gewend zijn. Een deel van de teksten refereert naar het overlijden van zijn vader of naar het verlies van dierbaren in het algemeen. Het zorgt er voor dat Our Blood een indringende plaat is, die je langzaam maar zeker opslokt.

I Am Oak maakte ook op haar vorige platen al indruk met wonderschone folksongs, maar op de nieuwe plaat zijn deze songs nog net wat mooier en bijzonderder. I Am Oak heeft hierdoor inmiddels een geheel eigen geluid ontwikkeld. Het is een geluid waarin donkere tinten domineren, maar de muziek op Our Blood straalt ook warmte uit.

Ook deze plaat van I Am Oak is weer op verschillende manieren te beluisteren. De lome en wat dromerige songs lenen zich uitstekend voor ontspannen of wegdromen, maar I Am Oak heeft ook een plaat gemaakt waarvan je alle geheimen wilt ontrafelen. Met name dan hoor je dat Our Blood toch weer anders is dan zijn ook al zo goede voorgangers en hoor je bovendien hoeveel moois er is verstopt in de songs van Thijs Kuijken.

Our Blood doet het heerlijk bij het troosteloze weer dat op het moment van het schrijven van deze recensie voorbij trekt, maar ook wanneer de zon weer gaat schijnen zal ik Our Blood koesteren. De mooiste plaat van I Am Oak tot dusver. Iedereen die de voorgangers kent weet hoeveel dat betekent. Erwin Zijleman