Cowboy Junkies - Notes Falling Slow (2015)
mijn stem
5 stemmen
Canada
Pop / Rock
Label: Razor & Tie
-
I Did It All for You
-
Dragging Hooks, River Song Trilogy, Part III
met Michael Timmins, Margo Timmins en Alan Anton
-
Bread and Wine
-
Upon Still Waters
met Michael Timmins en Alan Anton
-
Dark Hole Again
-
Thousand Year Prayer
-
I'm So Open
-
Small Swift Birds
-
Beneath the Gate
-
Close My Eyes
-
One Soul Now
-
Why This One
-
My Wild Child
-
From Hunting Ground to City Street
-
The Stars of Our Stars
-
Notes Falling Slow
-
No Long Journey Home
-
He Will Call You Baby
-
Simon Keeper
-
The Slide
-
Brand New World
-
Still Lost
-
Cutting Board Blues
-
Spiral Down
-
My Little Basquiat
-
Someday Soon
-
Follower 2
-
It Really Doesn't Matter Anyway
-
Blue Eyed Saviour
-
Mountain
-
My Only Guarantee
-
Also One
-
Shrike
-
Morning Cried
-
Cold Evning Wind
-
So They Say
-
Three Wishes
-
The Slide
-
Done Your Time
-
Ikea Parking Lot
0
geplaatst: 10 november 2015, 14:52 uur
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Cowboy Junkies - Notes Falling Slow - dekrentenuitdepop.blogspot.nl
De Canadese band Cowboy Junkies bestaat dit jaar al weer 30 jaar. In die 30 jaar heeft de band een prachtig oeuvre opgebouwd, waarbinnen de hoogtepunten niet alleen zijn te vinden in de beginperiode (The Trinity Session, The Caution Horses en Pale Sun, Crescent Moon), maar zeker ook in de afgelopen jaren (de vier delen uit The Nomad Series).
In het eerste decennium van het huidige millennium was de band wat minder op dreef. Diverse leden van de band kregen kinderen en twijfelden nadrukkelijk over de muziek en toekomst van de band.
Platen als Open (2004), One Soul Now (2007) en At The Ends Of Paths Taken (2007) staan daarom zeker niet bekend als hoogtepunten in het oeuvre van Cowboy Junkies, maar het zijn juist deze drie albums die centraal staan op het onlangs verschenen Notes Falling Slow.
Deze uit vier cd’s bestaande verzamelaar bevat de drie genoemde albums integraal en biedt hiernaast een bonus-disc met overgebleven materiaal uit deze periode. Ik heb de genoemde platen wel in huis, maar grijp er eerlijk gezegd nooit naar. Ten onrechte naar nu blijkt, want de genoemde drie platen zijn veel beter dan de critici (en de fans van de band) destijds deden vermoeden.
Zo valt Open op door een heerlijk broeierig en psychedelisch geluid waarin ook ruimte is voor stevig en gruizig gitaarwerk. Dat gruizige gitaarwerk hoor je ook op One Soul Now, al zijn de songs op deze plaat weer wat directer en melodieuzer. At The Ends Of Paths Taken laat zowel de rauwe als de ingetogen kant van Cowboy Junkies horen en grijpt je op bijzondere wijze bij de strot.
Op alle platen is er natuurlijk een hoofdrol voor de fantastische vocalen van Margo Timmins, maar ook in muzikaal opzicht valt er heel veel te genieten op deze wat onderschatte platen, waarbij vooral het bijzondere gitaarspel van Michael Timmins en de heerlijk ingetogen spelende ritmesectie opvallen.
De hoge kwaliteit wordt overigens doorgetrokken op de prima bonus-disc, zodat ik het idee heb dat ik er in één keer vier hele goede Cowboy Junkies platen heb bijgekregen. Het wachten is natuurlijk op nieuw werk van de band, maar ook met deze bijna vergeten platen uit het verleden kom ik de tijd voorlopig wel door. Wat een bijzondere band is dit toch. Erwin Zijleman
De krenten uit de pop: Cowboy Junkies - Notes Falling Slow - dekrentenuitdepop.blogspot.nl
De Canadese band Cowboy Junkies bestaat dit jaar al weer 30 jaar. In die 30 jaar heeft de band een prachtig oeuvre opgebouwd, waarbinnen de hoogtepunten niet alleen zijn te vinden in de beginperiode (The Trinity Session, The Caution Horses en Pale Sun, Crescent Moon), maar zeker ook in de afgelopen jaren (de vier delen uit The Nomad Series).
In het eerste decennium van het huidige millennium was de band wat minder op dreef. Diverse leden van de band kregen kinderen en twijfelden nadrukkelijk over de muziek en toekomst van de band.
Platen als Open (2004), One Soul Now (2007) en At The Ends Of Paths Taken (2007) staan daarom zeker niet bekend als hoogtepunten in het oeuvre van Cowboy Junkies, maar het zijn juist deze drie albums die centraal staan op het onlangs verschenen Notes Falling Slow.
Deze uit vier cd’s bestaande verzamelaar bevat de drie genoemde albums integraal en biedt hiernaast een bonus-disc met overgebleven materiaal uit deze periode. Ik heb de genoemde platen wel in huis, maar grijp er eerlijk gezegd nooit naar. Ten onrechte naar nu blijkt, want de genoemde drie platen zijn veel beter dan de critici (en de fans van de band) destijds deden vermoeden.
Zo valt Open op door een heerlijk broeierig en psychedelisch geluid waarin ook ruimte is voor stevig en gruizig gitaarwerk. Dat gruizige gitaarwerk hoor je ook op One Soul Now, al zijn de songs op deze plaat weer wat directer en melodieuzer. At The Ends Of Paths Taken laat zowel de rauwe als de ingetogen kant van Cowboy Junkies horen en grijpt je op bijzondere wijze bij de strot.
Op alle platen is er natuurlijk een hoofdrol voor de fantastische vocalen van Margo Timmins, maar ook in muzikaal opzicht valt er heel veel te genieten op deze wat onderschatte platen, waarbij vooral het bijzondere gitaarspel van Michael Timmins en de heerlijk ingetogen spelende ritmesectie opvallen.
De hoge kwaliteit wordt overigens doorgetrokken op de prima bonus-disc, zodat ik het idee heb dat ik er in één keer vier hele goede Cowboy Junkies platen heb bijgekregen. Het wachten is natuurlijk op nieuw werk van de band, maar ook met deze bijna vergeten platen uit het verleden kom ik de tijd voorlopig wel door. Wat een bijzondere band is dit toch. Erwin Zijleman
* denotes required fields.
* denotes required fields.