Enya - The Memory of Trees (1995)

Weer geniaal

En dan met name Anywhere is

Het moeilijke bij de muziek van Enya is voor mij in hoevere het nu kunst of kitsch is. Zolang ik haar heb gevolgd is het wel muziek die wat met me doet, maar dit houdt niet automatisch in dat ik al haar cd's achter elkaar kan draaien. Dit heeft denk ik te maken met een bepaalde truc die ze uit de kast haalt. Een sample van haar stem als instrument te gebruiken en daar overheen de echte vocalen ten gehore brengt. Dit alles op een bed van andere electronische klanken.

Als ik in de juiste stemmng ben kan ik echt van haar muziek genieten. Met mjn ogen dicht zie het mooie Ierse landschap aan me voorbij trekken. Mooie beekjes in een ietwat desolate sfeer, met in mijn achterhoofd het idee dat de open haard heerlijk brandt en daardoor voor een behaaglijke sfeer zorgt. Dat is wat er tot nu toe bij mij is opgekomen bij het draaien van The Memory of Trees. De stem van Enya maakt dit sfeervolle beeld compleet.

Hoe mooi dit album ook in eklaar zit, is het voor mij niet het beste wat ik van haar heb gehoord. De songs liggen denk ik te veel in een bepaalde stemming waardoor het de neiging heeft te verzanden in een behang aan muziek en klanken. Desalniettemin is The Memory of Trees zeer geschikt om te draaien op de late avond bij een stukje kaas en een heerlijk drankje om de dag stijlvol af te sluiten en daarvoor dan ook mijn betrekkelijke hoge waardering er voor.

deze kwam uit als ik zowat begon naar muziek te luisteren, we werden doodgegooid met Anywhere Is, maar dat vond ik toen niet erg en nu nog steeds niet..schitterend nummer..magische videoclip...
ahh mijmeren....des zomers ergens in de schemering aan een vijvertje liggen, flesje wijn, kratje bier, pretsigaretten en deze muziek...als ik dit hoor heb ik zin om aan stadsvlucht te doen...

Waardige, toch iets mindere opvolger van Shepherd Moons. Schitterende melodieën, mystieke sfeer en beeldend neergezet.

het grote probleem met enya is dat de platen toch allemaal erg op elkaar lijken. dit album begin sfeervol, daarna een kleffe single, dan een DCD-achtig nummer, dan weer sfeer, dan weer klef,dan sfeer, dan klef, dan sfeer en sfeer. kunst of kitsch vraagt gerards dream. ik zeg kitsch, wat vaak mooi verpakt is.

Wel treffend omschreven. Ik had zelf ook al bedacht dat track 3 nogal DCD achtig was. Vind het niet echt een probleem, wel fijn meerdere albums van haar te hebben met elk enkele mooie liedjes. De kleffe liedjes sla ik dan over. Blij dat ik cd's heb, op vinyl steeds maar de pickuparm verplaatsen is niet echt relaxed. Maar Enya wel.

Helaas een matig album. Maar toch staat hier mijn lievelingsnummer op: China Roses.

Waverick, je spreekt de waarheid. Matig, zij heeft beter gedaan. Na drie kwartier aanhoren heb je het echt weer voor langere tijd gehad met haar voortkabbelende, zeer rustige liedjes.

De promo-cd-single weer eens opgezet: Anywhere Is / China Roses / Hope Has a Place / On My Way Home

Maar afgezien van een drietal bekende (hit) nummers kan Enya me weinig boeien. Deze vier zijn echt voor diep in de nacht als je last hebt van insomnia.

Ik dacht aan Watermark en Shepherd Moons wel genoeg Enya in te hebben. Maar ja, mijn vaste leverancier van goedkope cd's had deze voor een euro. Toch weer gekocht en moet zeggen dat het helemaal niet verkeerd is. Anywhere Is kan me niet boeien, vind het zelf een vervelend nummer. Wanneer de klanken weids en traag zijn en Enya me lekker laat dromen van Noorse fjorden en het Noorderlicht dan is het best een genietbaar album. Vooruit, 3 sterren.

Nog vijf euro en je hebt ze allemaal.

Stem verhoogd naar ☀️☀️☀️☀️. Tot mijn eigen verbazing keert dit schijfje regelmatig terug in de cd speler. TMOT is beter dan ik dacht, al blijft Anywhere Is een matig nummer. De sfeer van dit album is verslavend lekker voor mijn brein en oren. Nog even en ik ga alle albums kopen.