Beau - That Thing Reality (2016)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Beau - That Thing Reality - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Beau is een duo uit Brooklyn dat bestaat uit Emma Rose Jenney en Heather Golden en het is een duo waar, zeker in de Verenigde Staten, inmiddels al een tijdje behoorlijk druk over wordt gedaan.

Na beluistering van Beau’s debuut That Thing Reality kan ik alleen maar concluderen dat al deze drukte volkomen terecht is. Het debuut van Emma Rose Jenney en Heather Golden is immers een debuut om te koesteren.

De twee jonge vrouwen uit New York beginnen bij de folk, zoals die een aantal decennia geleden populair was in inmiddels peperdure wijken in Manhattan en verrijken de folk van weleer vervolgens met 1001 invloeden.

Zo is de openingstrack voorzien van een speels ritme, stevig gitaarwerk en wat sprookjesachtige effecten uit de dreampop, maar Beau blijft ook met enige regelmaat dicht bij de folk uit vervlogen tijden. Ook wanneer Emma Rose Jenney en Heather Golden kiezen voor akoestische gitaren en emotievolle vocalen klinkt het debuut van Beau eigentijds en dat maakt het debuut van het tweetal bijzonder.

That Thing Reality staat vol met mooie en intieme popliedjes, maar het zijn ook popliedjes die urgentie uitstralen. Dit bereikt Beau door de instrumentatie net wat zwaarder aan te zetten of te kiezen voor klanken die net wat rauwer zijn dan in dit genre gebruikelijk is, maar ook de stemmen van Emma Rose Jenney en Heather Golden spelen een belangrijke rol bij het uitstralen van urgentie.

Het Amerikaanse duo kan prachtig zingen, maar kiest ook meer dan eens voor een punky attitude, wat That Thing Reality niet alleen voorziet van urgentie, maar ook van kracht en eigenzinnigheid.

Die punky attitude wordt overigens moeiteloos ingeruild voor zoete en verleidelijke pop zoals die door Lana del Rey wordt gemaakt, of door de al eerder genoemde invloeden uit de dreampop, wat van That Thing Reality een verrassend veelzijdige plaat maakt.

Ondanks de grote veelzijdigheid is het debuut van Beau echter ook een homogene plaat, die van de eerste tot de laatste noot imponeert. Dat doet het New Yorkse tweetal uiteindelijk vooral door de puurheid, intensiteit en energie van hun muziek. That Thing Reality werd op voorhand al een sensationeel debuut genoemd, maar het is er ook echt een geworden. Erwin Zijleman

Net nu ik het debuutalbum van BOY heb ontdekt komt er uit de New Yorkse kunstkringen een gelijkwaardig pareltje. Bestaat het eerstgenoemde vooral uit mierzoete popliedjes, in dit geval kan Heather ‘Boo’ Golden er ook nog een soul-achtig randje aan geven. Dat zij en Emma Rose Jenny al levenslang hartsvriendinnen zijn kan je aan alles horen, hier staat echt een duo dat elkaar begrijpt en dat ook over weet te brengen op de luisteraar. Resultaat is een gevarieerd album dat geen moment verveelt met veel slimmigheden en met een paar fantastische uitschieters. Dan heb ik vooral over C’mon Please, afrekeningkanon en al twee maanden lang mijn meest gedraaide nummer, en de twee andere echte uptempo singles Animal Kingdom en Mosquito. Maar voor de echte albumparel moeten we tot het einde wachten. Lullaby is een klein stiekem meesterwerkje, om heerlijk bij weg te dromen. Minimale begeleiding, maar zo veel gevoel. Dit is wat ik de afgelopen dagen steevast luister vlak voor het slapengaan. Wanneer die strijkers voorzichtig opkomen, och och…

Tel daar nog Karma (niet op de plaat helaas), One Wing, Roam en nog het feit dat Heather ook nog eens een bloedmooie meid is, daarbij op, en je hebt een duo dat na slechts één EP en één album mijn hart al gestolen heeft.