Funkadelic - Funkadelic (1970)

Schande, waarom staan bij dit album nog geen berichten? Het begin van een geniale reeks albums. En wat voor een begin. Druggy funky psychedelica van de bovenste plank. George Clinton voert samen met Zappa het klassement aan van de meest geniale gekken in de musicbizz.

Schitterende, psychedelische plaat dit...rock 'n roll die groovet, funkt en nog meer van dat alles...
Van opener 'Mommy...' over 'I Bet You' en 'I Got a Thing...', eigenlijk alleen maar hoogtepunten op dit schijfje.
Misschien wel van alle Funkadelic-hoogtepunten het hoogste, meest tot de verbeelding sprekende werkstuk, in goede banen geleid door opper-funker George Clinton en zijn meer dan uitmuntende mede-gekken...

Good old music!!!! Een van de geniaalste songs ooit in de jaren,70 gemaakt!!!

sowee, meteen zin om een joint te draaien (en da doek zelden)

zeer relaxed , de klanken van op dit moment music for my mother

funkadelic, waar was je al die tijd

tss tss

mensen luister dit...

funkadelic, gekomen om altijd te blijven...

Wat een waanzinnige plaat... Het beste wat ik totnogtoe van Clinton en co. hoorde

YEH!! Lang leve The P-Funk!!

Nou, juist omdat dit geen p-funk is, maar psychedelische blues vind ik dit album zo tof...

Is funk/soul ook goed?

I Got A Thing (You Got A Thing) is denk ik wel het beste nummer van de hele plaat.

Dat nummer kun je wel funk/soul noemen. De rest toch minder.

Als LSD kon praten, dan klonk het als deze plaat.

Als ik me niet vergis speelden ze I Got a Thing You Got a Thing de afgelopen keer in 013.

Klinkt misschien gek maar soms lijkt zijn stem wel een beetje op die van Jim Morrison.

heerlijke funk-waanzin is dit
doet me soms denken aan the butthole surfers
lekker flippen man

Die gitaren in 'I Bet You'. Het hele nummer is gewoon top.

Niet voor niets de nummer 2 in m'n top 10

Eensch, echter in 1973 (of was het nu 1974...?) kwam Larry Graham, eindelijk zich losgemaakt van de familie Stone, met zijn Central Station......en tja, dat oversteeg imo toch deze (ook geweldige) plaat...

Erg goede plaat, maar dit is precies de psychedelische, soulvolle funk van Sly & the Family Stone.

Wat een heerlijk album!

Lekker vaag en geweldige gitaarsolo´s! Het groovt echt enorm! 4,5 ster voor Funkadelic.

Dat vind ik ook. Verder vind ik dit een prima album, maar wel teveel nadruk op (psychedelische) rock en minder op (P-)funk. Parliament's beginalbums kunnen mij beter bekoren.

What Is Soul? vraagt Funkadelic zich af op het laatste nummer van deze plaat. Nou, precies dat nummer bevat nog het meeste een soulful groove. De inhoud van de rest van de plaat is terug te vinden in de naam van de groep en dus ook van het album: een soort van psychedelische funkrock. Het vormt het begin van een hele serie fraaie platen van deze groep.
En wat een heerlijke brei van geluiden, in de vorm van gitaren, stemmen, harmonica's, funky bassen en drums, synthesizers en nog veel meer stort zich over ons uit tijdens dit Funkadelic. Echt, de groove is in your heart, in your head, als je hiernaar luistert. Dit album is ook ongelooflijk cool (dat heb ik nog nooit opgeschreven bij een plaat, maar hier klopt het echt). Alle nummers zijn erg goed, mijn favoriet is I Bet You, maar de rest doet er nauwelijks voor onder. Wat een ultralekkere retegoede plaat!

De eerste 3 albums van Funkadelic kunnen me veruit het meest bekoren. Veel meer psychedelica, niet al te strak gemixt en oh oh oh wat een lekkerrr gitaar(wah)werk van Eddie. En wat een aanstekelijke teksten met soms wat theatrale uithalen. Groovy baslijnen, hier en daar doorschakelen door Tiki Fulwood (I Got a Thing). Allemaal zeer goed uitgebalanceerd. Talloze geniet-sessies gegarandeerd.

De latere (P-Funk) albums zijn hier allemaal weer de deur uit. Dat strakkere gefunk is wel grappig enzo, maar stelt in vergelijking met de eerste 3 alleen maar teleur. Dit is het waar het om te doen is. Wat mij betreft natuurlijk

Dit album heeft jarenlang in mijn top 10 gestaan en zit daar nog steeds behoorlijk dicht bij in de buurt. Het is een geweldig album voor gitaarliefhebbers, met minutenlange psychedelische jams in meerdere nummers. De teksten zijn vaak nogal flauw (daarom luister ik liever naar Sly & The Family Stone), maar "I Bet You" laat zien dat Clinten ook erg goede songs kan schrijven: het is een perfect voorbeeld van hoe je met humor een serieuzer punt kan maken. Daarnaast vind ik "Qualify & Satisfy" ook overtuigend.

Ja hier ben ik het wel mee eens, al kan standing on the verge of getting it on daar zeker nog bij. Daarmee zijn de Funkadelic platen waar Hazel het meeste op te horen is en veel inbreng had ook wel genoemd dacht ik zo.

Een bekentenis: buiten Maggot Brain is mijn kennis van dit collectief zo goed als onbestaande. Ik heb me nu voor het eerst aan het titelloze debuut van Funkadelic gewaagd, en me gelijk wat ingelezen, en de fundamenten van deze groep zijn blijkbaar in 1964 reeds ontstaan via George Clinton's doowop-band The Parliaments. Parliament, die andere band met George Clinton, bracht in 1970 trouwens ook zijn debuut uit.

Maar goed, de muziek dus. Met o.a. Sly Stone en Jimi Hendrix als inspiratiebronnen, ontstond er zoiets als psychedelic funk. De naam van deze band is daar al een mix van natuurlijk: Funk + Psychedelic = Funkadelic. De plaat wordt dan ook afgetrapt middels een zelfverklarend nummer: Mommy, What's a Funkadelic?. En bijzonder fraai en (jawel) soulvol afgesloten met de vraag What Is Soul?. De heren zijn zo vriendelijk geweest gewoon zelf het antwoord te geven.

Daartussenin vinden we nog 5 interessante songs, met invloeden uit oudere soul, rock (& roll) en R&B, maar ook je reinste blues (het zompige Qualify and Satisfy. De teksten zijn soms wat cryptisch, in de tijdsgeest en daarmee ook gelijk in de huidige tijdsgeest (want er vallen heus wel wat parallellen te trekken). En, bovenal, die groove. Die lekkere, onweerstaanbare, übervette groove die doorheen het hele album aanwezig is, maakt dit genieten!

Ik vind deze nog niet even goed als Maggot Brain, die dankzij met name het monumentale titelstuk nog een beetje intenser is, maar dit ligt me zeker! Op naar de volgende.

4 sterren

Uitstekend geformuleerd!
Het werd hierna allemaal nog leuker / beter.