Deze plaat knalt echt heerlijk uit de startblokken met "Fjallið", een sterk roffelende blastbeat vermengt met gruizig gitaarwerk en (in het begin) melodieuze riffs erdoor verweven. Vooral het begin en einde zijn heerlijk door dat laatstgenoemde gitaarwerk, maar verder is het nummer ook wel solide, degelijke Black Metal. "Sál" trekt (helaas) met betrekking tot het melodieuze gitaarwerk helaas de lijn niet voort, maar is verder wel weer een degelijk uitgevoerde BM track.
De trage manier waarop ze in de eerste 4 minuten van "Falið" is dan weer niet zo mijn ding en vind ik stilistisch ook niet bij het voorgaande en het erop volgende passen. Daarna gaan ze weer los en komt er tot mijn vreugde hier en daar weer wat opvallend/origineel gitaarwerk voorbij. Verder begint de toevoeging van "het mannenkoor" me in positieve zin op te vallen (was in een van de voorgaande tracks ook al op subtiele wijze er wat in vermengd).
Het nummer "Sár" vind ik ook verassend door de combinatie van melodieuze, hier en daar voor Black Metal begrippen bijna "swingend" gitaarwerk en de epische aanpak door (wederom) het "mannenkoor". Zij staan deze keer iets meer op de voorgrond in het deel waar ze hun bijdrage leveren.
In "Fallið" is eigenlijk wederom het gitaarwerk het meest opvallende en van genregenoten onderscheidene werk. Daarnaast komt er na zo'n 3,5 minuten een akoestisch intermezzo dat bijzonder sfeervol en goed erin is verwerkt.
Sterk uitgevoerde Black Metal waarbij ik twijfel tussen 3,5 en 4*. Voorlopig houd ik het op dat laatste, maar deze zal voor het einde van het jaar nog wel vaker de revue passeren.