0
geplaatst: 8 november 2015, 09:26 uur
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Fridolijn - Catching Currents - dekrentenuitdepop.blogspot.nl
De naam Fridolijn (van Poll) zal niet bij iedereen een belletje doen rinkelen, maar ik ken haar nog van de band Finn Silver. Finn Silver debuteerde een jaar of vier geleden met het fraaie Crossing The Rubicon, dat met name in Nederland en Japan warm werd onthaald.
De aangename jazzy klanken van Finn Silver deden het bij mij goed op de zondagochtend, maar de plaat bleef uiteindelijk vooral aan de oppervlakte hangen.
Fridolijn deed het na Finn Silver even rustig aan, maar keert nu terug met haar eerste soloplaat. Catching Currents doet het, net als de muziek van Finn Silver, uitstekend op de zondagochtend, maar Fridolijn maakt op mij solo toch meer indruk dan met haar voormalige band.
Op Catching Currents vermengt Fridolijn op fraaie wijze invloeden uit de jazz, singer-songwriter muziek en folk. Samen met een aantal prima Britse muzikanten smeedt Fridolijn deze invloeden aan elkaar in een eigen geluid, waarin met name de af en toe opduikende en bijzondere ritmes van Richard Spaven (Jose James, Flying Lotus) en het schitterende toetsenwerk van Grant Windsor (Jose James, Gregory Porter) van grote waarde zijn.
Waar Finn Silver vooral vertrouwde op de jazz, zet Fridolijn solo een veelkleurig geluid neer waarin steeds andere accenten worden gelegd, waardoor de plaat je op het puntje van de stoel houdt. De instrumentatie is warm en veelzijdig, legt bijzonder fraaie accenten en is over het algemeen vrij ingetogen.
De prachtige stem van Fridolijn krijgt hierdoor alle ruimte en dat is een wijs besluit. Op de plaat van Finn Silver was al te horen dat Fridolijn een uitzonderlijk zangeres is, maar op Catching Currents zet ze een flinke volgende stap en blijft ze maar verrassen met nieuwe kleuren in haar bijzondere geluid.
Fridolijn kan ontroeren met ingetogen folk, verleiden met zwoele jazzy songs met een zweem van triphop of een vleugje Twin Peaks en imponeren met tijdloze popsongs vol ingehouden vocaal vuurwerk. Waar haar stem vier jaar geleden aan de oppervlakte bleef hangen, weet Fridolijn me dit keer vol te raken met haar mooie en intieme songs. Het levert een prachtige plaat op, die zeker niet alleen geschikt is voor de zondagochtend. Erwin Zijleman
De krenten uit de pop: Fridolijn - Catching Currents - dekrentenuitdepop.blogspot.nl
De naam Fridolijn (van Poll) zal niet bij iedereen een belletje doen rinkelen, maar ik ken haar nog van de band Finn Silver. Finn Silver debuteerde een jaar of vier geleden met het fraaie Crossing The Rubicon, dat met name in Nederland en Japan warm werd onthaald.
De aangename jazzy klanken van Finn Silver deden het bij mij goed op de zondagochtend, maar de plaat bleef uiteindelijk vooral aan de oppervlakte hangen.
Fridolijn deed het na Finn Silver even rustig aan, maar keert nu terug met haar eerste soloplaat. Catching Currents doet het, net als de muziek van Finn Silver, uitstekend op de zondagochtend, maar Fridolijn maakt op mij solo toch meer indruk dan met haar voormalige band.
Op Catching Currents vermengt Fridolijn op fraaie wijze invloeden uit de jazz, singer-songwriter muziek en folk. Samen met een aantal prima Britse muzikanten smeedt Fridolijn deze invloeden aan elkaar in een eigen geluid, waarin met name de af en toe opduikende en bijzondere ritmes van Richard Spaven (Jose James, Flying Lotus) en het schitterende toetsenwerk van Grant Windsor (Jose James, Gregory Porter) van grote waarde zijn.
Waar Finn Silver vooral vertrouwde op de jazz, zet Fridolijn solo een veelkleurig geluid neer waarin steeds andere accenten worden gelegd, waardoor de plaat je op het puntje van de stoel houdt. De instrumentatie is warm en veelzijdig, legt bijzonder fraaie accenten en is over het algemeen vrij ingetogen.
De prachtige stem van Fridolijn krijgt hierdoor alle ruimte en dat is een wijs besluit. Op de plaat van Finn Silver was al te horen dat Fridolijn een uitzonderlijk zangeres is, maar op Catching Currents zet ze een flinke volgende stap en blijft ze maar verrassen met nieuwe kleuren in haar bijzondere geluid.
Fridolijn kan ontroeren met ingetogen folk, verleiden met zwoele jazzy songs met een zweem van triphop of een vleugje Twin Peaks en imponeren met tijdloze popsongs vol ingehouden vocaal vuurwerk. Waar haar stem vier jaar geleden aan de oppervlakte bleef hangen, weet Fridolijn me dit keer vol te raken met haar mooie en intieme songs. Het levert een prachtige plaat op, die zeker niet alleen geschikt is voor de zondagochtend. Erwin Zijleman
* denotes required fields.
* denotes required fields.