Witchcraft - Nucleus (2016)

Dit album heeft goede momenten, maar is aan de andere kant ook een hard gelag. The Outcast is erg prettig, maar Breakdown een complete draak. Ik mis de oude Witchcraft.

Eens. The Outcast en opener Malstroem zijn erg lekkere nummers. Maar het album heeft te veel net-niet-momenten. En Breakdown, door RuudC al aangehaald, mag wat mij betreft nu al de boeken in als slechtste song van 2016.

Is dat misschien omdat men pas met jaarlijstjes bezig is geweest dat men in het begin van het nieuwe jaar zo makkelijk met dit soort nietszeggende uitspraken komt? Het jaar is nog lang hoor.

Toegegeven, ik chargeer nogal, want het jaar is inderdaad nog jong, maar die uitspraak is puur bedoeld om uit te drukken hoe slecht ik dat nummer vind. Maar laat ik het dan zo zeggen: als ik de tien slechtste songs van de afgelopen twaalf maanden op een rijtje moet zeggen - die ik heb gehoord, uiteraard - dan zal Breakdown daar absoluut bij zitten. Natuurlijk zijn er veel meer slechte nummers, maar hier valt het nog eens extra op omdat de song ontzettend lang duurt. Ik gok dat jij, met een score van 4.5, waarschijnlijk een stuk milder of wellicht juist lovend in je oordeel bent?

Er komt misschien nog een nieuw album van Marco Borsato. Veel te voorbarige stelling.

Ik zal het zeker niet uitroepen tot beste nummer van het jaar 2016.

Maar ik vind het wel een prima nummer. Zeker als afsluiter werkt het goed. Al komt er bij mij Chasing Rainbows nog achter.

Ja bij mij dus ook. Dat doet de afsluiter dan weer helemaal teniet vind ik.

btw. Een dezer dagen verschijnt nieuw solowerk van Pelander.

Acht jaar geleden had ik ook al het nodige te zeggen over Nucleus, maar sindsdien heb ik er niet meer naar geluisterd. Tot nu dan en naar mijn idee is de teleurstelling alleen maar gegroeid. Geen Ola Henriksson meer, waarmee Magnus Pelander als enige van de klassieke line up overgebleven is. Met de wijsheid van nu vraag ik me af of Pelander echt goed gedaan heeft aan de platen na Legend. Nucleus en Black Metal zie ik nog met regelmaat in de vinylbakken staan, waardoor ik de indruk krijg dat de band nauwelijks nog fans over heeft.

Vooruit, Nucleus is geen slechte plaat. Het heeft echt heel goede momenten. Er zijn helaas ook wel veel stukken die weinig indrukwekkend of ronduit slecht zijn. Ik had The Outcast hier als favoriet nummer staan, maar hoe heb ik dat kunnen doen met de valse fluitpartijen in de opening? Ja, het rockt verder wel lekker, maar dat is het. De titeltrack vind ik nog steeds wel erg sterk. Een goed opgebouwde epic waar de melancholische sfeer met behulp van de zangeres een prachtige afsluiting krijgt. Pelander is het zingen niet verleerd, maar het goed musiceren wel. Op veel momenten lijkt de muziek wat stuurloos en geïmproviseerd. Dat is de grootste verandering ten opzichte van de compactere nummers van de vorige albums. Het geluid is nog steeds wel vrij bluesy. De moderne klanken van Legend sluimeren nog steeds rond. De tweede helft van dit album is beduidend minder dan de eerste. Helpless is nog goed te doen, maar Breakdown doet zijn naam eer aan. Een ongelooflijk waardeloos en overbodig kwartier aan geluid.


Tussenstand:
1. The Alchemist
2. Legend
3. Firewood
4. Witchcraft
5. Magnus Pelander - Magnus Pelander EP
6. Nucleus