Witchcraft - Nucleus (2016)

Eens. The Outcast en opener Malstroem zijn erg lekkere nummers. Maar het album heeft te veel net-niet-momenten. En Breakdown, door RuudC al aangehaald, mag wat mij betreft nu al de boeken in als slechtste song van 2016.

Acht jaar geleden had ik ook al het nodige te zeggen over Nucleus, maar sindsdien heb ik er niet meer naar geluisterd. Tot nu dan en naar mijn idee is de teleurstelling alleen maar gegroeid. Geen Ola Henriksson meer, waarmee Magnus Pelander als enige van de klassieke line up overgebleven is. Met de wijsheid van nu vraag ik me af of Pelander echt goed gedaan heeft aan de platen na Legend. Nucleus en Black Metal zie ik nog met regelmaat in de vinylbakken staan, waardoor ik de indruk krijg dat de band nauwelijks nog fans over heeft.

Vooruit, Nucleus is geen slechte plaat. Het heeft echt heel goede momenten. Er zijn helaas ook wel veel stukken die weinig indrukwekkend of ronduit slecht zijn. Ik had The Outcast hier als favoriet nummer staan, maar hoe heb ik dat kunnen doen met de valse fluitpartijen in de opening? Ja, het rockt verder wel lekker, maar dat is het. De titeltrack vind ik nog steeds wel erg sterk. Een goed opgebouwde epic waar de melancholische sfeer met behulp van de zangeres een prachtige afsluiting krijgt. Pelander is het zingen niet verleerd, maar het goed musiceren wel. Op veel momenten lijkt de muziek wat stuurloos en geïmproviseerd. Dat is de grootste verandering ten opzichte van de compactere nummers van de vorige albums. Het geluid is nog steeds wel vrij bluesy. De moderne klanken van Legend sluimeren nog steeds rond. De tweede helft van dit album is beduidend minder dan de eerste. Helpless is nog goed te doen, maar Breakdown doet zijn naam eer aan. Een ongelooflijk waardeloos en overbodig kwartier aan geluid.


Tussenstand:
1. The Alchemist
2. Legend
3. Firewood
4. Witchcraft
5. Magnus Pelander - Magnus Pelander EP
6. Nucleus