Francis Albert Sinatra & Antonio Carlos Jobim - Francis Albert Sinatra & Antonio Carlos Jobim (1967)

Afgelopen week in Parijs gekocht, namelijk nooit eerder gezien in Nederland. Heerlijke Bossanova's! Prachtig album van Frank Sinatra uit een tijd dat hij al niet meer zo in was als 10 jaar ervoor.

Let vooral op hoe vreselijk langzaam de zangpartijen zijn. Daarin herken je de ware meester.

Smooooooooooth.

Kwalitatief hoogstaand half uurtje, zelfs voor Sinatra sceptici goed te pruimen.

Het is dat Sinatra zo prachtig zingt op dit album (hij had er duidelijk zin in), maar anders kwam dit album bij mij misschien niet meer uit de kast.

Ik weet dat Jobim een grote naam is, maar het bossa nova-sausje van dit album lust ik niet. Bovendien vind ik Jobim's stem niet erg kleuren met die van Sinatra. En de stereotiepe arrangementen van Ogerman vind ik helemaal verschrikkelijk.

Na een warme dag op kantoor is dit het ideale muziekje voor in de tuin.

Buitje net voorbij, witbiertje binnen handbereik. Heerlijk.

Sorry, herman, dat ik hier nu blijf hangen. De rest van de week ga ik echt voor de Tropicalia!

Eindelijk in bezit van deze ultieme zomeravondplaat van Sinatra. Een zeer geslaagd uitstapje naar bossa nova. In 1971 is het nog eens dunnetjes over gedaan met Sinatra & Company. Maar dat album redt het niet tegen deze plaat. Gelukkig is het thema verder niet uitgemolken.

Als ik de berichten mag geloven waren de opnames niet altijd even makkelijk. Maar het resultaat mag er zeker zijn. Voor mij zeker top 3 materiaal als het aankomt op de Sinatra albums.