Last in Line - Heavy Crown (2016)

Onverwachts Jimmy Bain's zwanenzang geworden. Ik heb begrepen dat de beste man nog een best grote inbreng heeft gehad in de uiteindelijke sound van dit album. De een zal dit inderdaad zien als weinig originele muziek, daar waar de ander de trip down memory lain wel kan waarderen. Ik denk dat ik wel bij die laatste doelgroep hoor, want ik vind dit toch wel een erg degelijk album.
De heren wilden duidelijk terug naar de originele Dio sound en slagen hier nog best goed in. Zanger Andrew Freeman doet het best goed als zanger. Hij probeert soms wel iets teveel op Dio te lijken, maar doet dit ook nog best aardig. Hij weet wel gelijk lekker te vlammen op albumopener "Devil in Me" en het uptempo "Martyr". Op dit laatste nummer laat Freeman iets meer van zichzelf zien dan de Dio copycat die hij in het openingsnummer probeert te zijn.
Instrumentaal gezien staat het album als een huis. Gitarist Vivian Campbell laat goed horen de iets zwaardere stijl van gitaarspelen nog niet verleerd te zijn. Best knap na al die jaren bij Def Leppard.
Daarnaast staan de bas en drums ook lekker vol in de mix en hieraan kan je goed horen dat de heren dit album in goede harmonie hebben gemaakt. Ze staan allen op hun eigen manier in de picture en dat is heerlijk om naar te luisteren.
Heavier dan het meeste andere spul dat van het Frontiers label afkomt, maar dat viel te verwachten met dit concept. Als liefhebber van (old school) Heavy Metal vind ik dit toch weer een lekker album hoor.

Eens, hierop hoor ik heel weinig Dio op terug. Dat de zang niet hetzelfde peil heeft als het origineel is te begrijpen, maar het songmateriaal is uiterst zwak, dat had ik anders verwacht van Vinny Appice, Jimmy Bain en Vivian campbell (met ook nog es Jeff Pilson achter de knoppen). Ik heb deze kritiek eerder op internet geuit met het antwoord van mensen die zeiden "Ze proberen ook niet per se Dio te kopiëren."
Maar vergeet niet dat Vivian Campbell aan het begin van dit project de naam Dio wilde claimen (te idioot voor woorden), Misschien is met het niet krijgen van de naam ook het idee van de muzikale koers weg gekieperd...