Carmen - Dancing on a Cold Wind (1975)

Carmen hanteert een heel aantrekkelijke mix van Spaanse flamenco-muziek en progrock. Ondanks de flamenco is dit een vrij rustig album, alleen het eerste nummer Viva mi Sevilla kent uptempo gitaarwerk en veel heftig castagnettegeklepper. Het album Fandangos in Space is heel wat wilder. Dit album is echter sfeervoller en roept zelfs een beklemmende sfeer op aan het einde bij Remembrances.
De groep heeft maar drie albums gemaakt. Het derde heet The Gypsies, maar dat is een stuk minder van niveau.

Inderdaad: mooie mix van flamenco en prog. Een geheel eigen geluid. Wat dat betreft is die daarbij in de buurt liggende latinsound van die godvergeten (zichzelf voortdurend herhalende) Carlos Santana toch echt anders (en eigenlijk stomvervelend). Zeker dit album is een stuk subtieler van opzet en heel gevarieerd opgebouwd (wat dat betreft is er een zekere vergelijking te trekken met bijvoorbeeld een album als Thick as a Brick van Jethro Tull); zang, thema, zang, gitaarsolo, zang, ander thema et cetera. Eigenlijk evolueert de muziek telkens naar een andere gemoedsstemming, en dat alles doorspekt met warmbloedige Spaanse emotie.