Dit album op cd heeft een nog al moeilijke geschiedenis. De originele opnamen lagen opgesloten in een lastige license deal ergens tussen de band en EMI. En dus toen het cd-tijdperk begon zat er maar 1 ding op voor de band: het geheel nagenoeg in z'n geheel opnieuw opnemen. Er zijn wel wat elementen van de originele opnamen gebruikt maar met name de toetsen zijn nu volledige synthetisch (i.p.v. het vele gebruik van stringsynth, orgels en analoge synths op het origineel).
Het was deze jaren 80 versie die ik als eerste leerde kennen ook omdat de originele vinyl uitgave altijd al op niet al te best vinyl was geperst.
Maar nu heeft de band het voor elkaar gekregen om de originele opnamen los te peuteren en met volledige medewerking van EMI uit te brengen. Schitterende opgepoetste opnamen zijn het geworden en het werpt een heel ander licht op deze muziek. De jaren 80 versie is misschien zelfs nog wat symfonischer maar de originele opnamen hebben een kracht en charme die de jaren 80 versie ontstijgt. Wat een openbaring is die originele versie zeg.
Hun website =
Welcome to the The Enid - theenid.co.uk en daar zijn de eerste 2 albums in Original Master vorm te bestellen nu.
Oh ja, wat voor muziek is het? Nou zeker geen pop maar symfonische rock van de allerbovenste plank. Velen hebben het geprobeerd om met een rockband in klassieke stijl te spelen maar er is er maar één die echt de klank en de compositorische ambitie waar maakt en dat is The Enid.