Bombay - Show Your Teeth (2016)

Lekker, alleen kan het debuut niet evenaren. Dat was een enorme verassing waar het plezier van afdroop. Dit spettert minder. Misschien heeft dat te maken met het feit dat het geluid van de band wat nonchalanter is, meer lo-fi en ietjes minder rock 'n roll. Live nog steeds wel de moeite waard overigens! Middenstuk met Sea, Friendly Fire en Bleach is het sterkst.

Ik had hier minder van verwacht. De eerste singles wisten mij niet te grijpen en ik miste de sound van het eerste album waarbij elke single raak was voor mij. Nu heb ik dat nog het meest met Slow Motion. Overall is het ok, maar het spettert inderdaad minder.

Live is het ook niet meer wat het geweest is. Niet beroerd maar een behoorlijke muur van geluid en die stemvervormer doet het ook niet voor mij. Die is ook hoorbaar op het album. Verder maakten ze een opgefokte indruk afgelopen zaterdag op Grasnapolsky.

Nee, dat doet terug verlangen naar de tijden dat Linda van Leeuwen er nog was en zij samen met Matthias speelde ten tijde van het eerste album. Een album dat wat mij betreft behoort tot het beste wat de laatste jaren van onze bodem is afgeleverd. En live was toen elk concert een feestje. Daar kon je blind voor tekenen voor een avondje Bombay Show Pig. Achteraf jammer dat ik ze maar 2x heb meegemaakt in die bezetting.

Vooralsnog blijft het bij deze ene luisterbeurt en grijp ik graag terug naar Vulture / Provider.

Wat worden we dit kalenderjaar verwend met goede muziek ban eigen bodem. Eefje de Visser, I Am Oak en ook deze plaat van Bombay mag er zijn. Ik had deze band bijna links laten liggen, maar de single Gold Rush trok me over de streep om de plaat toch te beluisteren. En daar heb ik absoluut geen spijt van gekregen. Heerlijke niets-aan-de-hand indierock. Goede stem en aanstekelijke melodieën. Doet me bij vlagen een beetje denken aan Balthazar. Ik ga de plaat die ze onder de bandnaam Bombay Show Pig uitbrachten ook gelijk maar even uitchecken.

Dit is een plaat die mij heen en weer doet slingeren. Steeds heb ik het idee dat hier veel meer in had gezeten als Bombay die sluier van lo-fi had afgelegd en voor een iets helderder geluid was gegaan. Overigens zonder de alternatieve rock en indie pop te verloochenen. De meeste songs hebben iets wat aantrekt. Daar ligt het zeker niet aan. Het feit dat Show Your Teeth mij geregeld aan Caesar doet denken en daar achter beelden van bands als Avi Buffalo doet oproepen zonder daar negatief door beoordeeld te worden, geeft aan dat het met de meeste songs wel goed zit. En toch blijft het allemaal net te kleurloos. Omdat het een bewuste keuze lijkt, is het geen gemiste kans. Dat neemt niet weg dat ik dat toch blijf vinden. 1 * minder dus dan er had ingezeten. Ook een beetje door die irritante stemvervormer.

Het hele verhaal staat hier op WoNo Magazine.

P.s. De verhalen hierboven lezend. Ik beloof de eerdere plaat snel te gaan luisteren. Is er nooit van gekomen.

Voorganger Vulture/Provider is wat mij betreft een van de beste platen uit de NL geschiedenis. Zo rijk als die plaat is aan instrumentatie en variatie, zo worden ze zelden gemaakt. Je hoorde aan die plaat het spelplezier, de spontaniteit en ook de urgentie. Ik heb het idee dat ik aan deze plaat juist hoor dat hij maar moeizaam tot stand is gekomen. Ook de lo-fi sound valt wat tegen ten opzichte van de voorganger. Dat er (hele) goede songs uit de koker van deze band komen, da's een ding dat zeker is, maar veel songs verdrinken op deze plaat naar mijn idee in de productie. Da's jammer en daarom blijft ie voor mij op de 3 sterretjes hangen.