Peter Hammill - The Fall of the House of Usher (1991)
mijn stem
17 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock / Neoklassiek
Label: Some Bizzare
-
An Unenviable Role (2:27)
-
That Must Be the House (4:59)
-
Architecture (3:37)
-
The Sleeper (3:22)
-
One Thing at a Time (2:51)
-
I Shun the Light (3:38)
-
Leave This House (5:18)
-
Dreaming (3:44)
-
A Chronic Catalepsy (3:16)
-
The Herbalist (3:43)
-
The Evil That Is Done (3:14)
-
Five Years Ago (3:27)
-
It's over Now (3:45)
-
An Influence (3:19)
-
No Rot (2:09)
-
She Is Dead (6:47)
-
Beating of the Heart (5:15)
-
I Dared Not Speak (1:42)
-
The Haunted Palace (4:21)
-
She Comes Towards the Door (2:28)
-
The Fall (3:10)
0
geplaatst: 5 augustus 2010, 00:14 uur
Bij de release ook al niet al te best ontvangen. Ik moet eerlijk toegeven dat deze ook hoogst zelden de kast uitkomt. Ik zie er als een berg tegenop om op deze manier dat hele verhaal af te moeten werken. Maar toch: het is niet allemaal holle bombast. Ronduit mooi vind ik bijvoorbeeld The Haunted Palace, waarvan de versregels van Poe zelf zijn.En ook She Is Dead en Architecture kunnen mijn waardering wegdragen.
Vergeleken met de eerste versie van dit album, waarin vooral toetsen en geprogrammeerde drums werden gebruikt - en waarop helaas de speelfouten opvielen - is de rebuilt-versie een stuk opener qua geluid. Ook de toegevoegde instrumenten dragen hieraan bij. Een goede job, dus. Meer pluspunten heb ik helaas niet.
Alles bij elkaar absoluut geen aanrader. Toch een soort krukkige opera. Ik erger mij dood aan de meeste bijdragen van Andy Bell, en vooral aan die van Herbert Grönemeyer. Daar komt nog bij dat bepaalde stukken absoluut niet in het echte verhaal voorkomen, bijvoorbeeld dat van wonderdokter Herbert (The Herbalist). Ook is er geen sprake van een romance - beantwoord of niet - tussen Madeleine en de ik-persoon, die hier Montresor (My Love!) genoemd wordt. De spanning die tastbaar is tijdens het lezen van het verhaal, ontbreekt hier volledig. Jammer maar helaas.
Vergeleken met de eerste versie van dit album, waarin vooral toetsen en geprogrammeerde drums werden gebruikt - en waarop helaas de speelfouten opvielen - is de rebuilt-versie een stuk opener qua geluid. Ook de toegevoegde instrumenten dragen hieraan bij. Een goede job, dus. Meer pluspunten heb ik helaas niet.
Alles bij elkaar absoluut geen aanrader. Toch een soort krukkige opera. Ik erger mij dood aan de meeste bijdragen van Andy Bell, en vooral aan die van Herbert Grönemeyer. Daar komt nog bij dat bepaalde stukken absoluut niet in het echte verhaal voorkomen, bijvoorbeeld dat van wonderdokter Herbert (The Herbalist). Ook is er geen sprake van een romance - beantwoord of niet - tussen Madeleine en de ik-persoon, die hier Montresor (My Love!) genoemd wordt. De spanning die tastbaar is tijdens het lezen van het verhaal, ontbreekt hier volledig. Jammer maar helaas.
* denotes required fields.
* denotes required fields.