The Everly Brothers - Born Yesterday (1986)

Tjee, dat nummer In The Arms Of Mary is verdomd mooi, en de rest ook, maar ik luister toch nog het meest naar het bovenstaande nummer

4*

Prima album van The brothers! Ietsje minder dan voorganger EB84 maar nog altijd prachtig. Deze versie van Why worry is toch wel heel wat mooier dan die van Dire Straits vind ik. Jammer dat dit album niet de aandacht kreeg die z'n voorganger wel kreeg. Nummers als Amanda Ruth (best heavy voor Everly begrippen), Ride the wind, Thinkin' bout you, Always drive a cadillac, Born yesterday en I know love zijn de broers op het lijf geschreven. Volgens mij kun je ze elk willekeurig nummer voorschotelen en maken ze er met hun unieke samenzang iets moois van!

Persoonlijk vind ik de opvolger van EB84 een tikkeltje beter. Uiteraard had EB84 met 'On The Wings Of A Nightingale' de ultieme comeback single. Op 'Born Yesterday' staat geen echte single maar over de gehele linie vind ik de selectie van liedjes beter. Don Everly schrijft op zijn oude dag zelfs nog een klassieker met het prachtige titelnummer.
Doordat Dave Edmunds het hele album deze keer produceert klinkt dit album ook veel consistenter.
EB84 was en is een prachtige comeback plaat, met Born Yesterday lieten de broers horen dat het geen eenmalige toevalstreffer was.

Ik heb ze de afgelopen week weer eens een aantal keer gedraaid. En ik blijf er toch bij dat ik EB84 net even een tikkeltje beter vind. Daarop staat wat mij betreft geen enkel minder nummer. Zelfs het door mij eerder als minder bestempelde Asleep heeft 'iets'. Op deze vind ik Don't say goodnight niet echt geweldig. Maar toch is dit Born yesterday ook niet misselijk hoor! Jammer dat ze het jaren 80 materiaal, voor zover ik weet althans, nooit live hebben gespeeld. Nu is het te laat...

Ik heb ze ooit een keer live gezien in de Veemarkthallen te Leeuwarden. Rare zaal was dat overigens. Het rook er zelfs nog naar vee. Dat was in 1988. Toen speelden ze alleen de oude hits tot pakweg 1962 aangevuld met 'On The Wings Of A Nightingale'. Het was in 75 minuten bekeken en daar zat ook nog een break tussen waarin de broers achter de coulissen verdwenen en gitarist Albert Lee de kans kreeg om met de rest van de begeleidingsgroep een up tempo country rocker ten gehore te brengen. Let wel, daar zat ook een topmuzikant als Buddy Ebsen bij. Het stond dus als een huis.
Ik geef meteen toe dat ik teleurgesteld was. Niet zozeer dat het zo kort duurde maar dat de broers niet verder gingen dan het geijkte werk. Het zou fantastisch zijn geweest om dingen te horen als 'The Price Of Love', 'Gone Gone Gone', 'Love Is Strange', 'Bowling Green' en een paar nummers van het meesterwerk 'Roots'. Maar niks van dat alles. Ze bleven zorgvuldig binnen de grenzen van hun topperiode opereren.
In 1995 kwamen ze naar de Oosterpoort in Groningen en heb ik mijn ouders getrakteerd op een avondje Everly Brothers. Zij zijn met de muziek opgegroeid. Ook zij kwamen aan het eind van de avond naar buiten met hetzelfde verhaal, maar daar waren zij dik tevreden mee.
Vreemd om te moeten constateren dat de broers na hun succesvolle comeback vrijwillig weer terugvielen in het stramien dat in 1973 uiteindelijk de breuk veroorzaakte.

Mooie info uit 1988! Helaas was ik toen amper 12 en niet in de gelegenheid om naar zulke dingen te gaan. Ik ben toen in 1995 ook geweest maar dan in Ahoy. Samen met m'n ouders en een maat van me. Geweldig om ze een keer gezien te hebben. Alleen had ik na afloop ook zoiets van; ik mis een hele hoop moois! Zelfs On the wings of a nightingale deden ze niet
Inderdaad jammer dat ze dus eigenlijk sinds de comeback in de jaren 80 alleen maar hun oudste werk veilig bleven brengen. Niet echt spannend. Al zullen veel (de meeste?) mensen daar wellicht dik tevreden mee zijn geweest.

Afgelopen week op vinyl gekocht. Na het weer een aantal keer gedraaid te hebben verhoog ik naar 4*. Waarom? Omdat dit een heel fijn album is waar eigenlijk geen minder nummer opstaat! Beweerde ik eerder nog dat ik EB84 ietsje beter vond; dat trek ik terug. Deze Born yesterday is minimaal net zo mooi.

Het ziet er naar uit dat je uiteindelijk op mijn lijn terechtkomt qua waardering, vielip...

Haha ja dat was mij ook al opgevallen inderdaad. Ik was al benieuwd of het je op zou vallen

Dit is een redelijk album, waarop vooral de vocalen van Don en Phil goed tot hun recht komen, maar het geluid van het album, dat ik op cd beluisterde, vind ik niet zo mooi. Ook de productie (al was de producer dan Dave Edmunds) bevredigt mij niet zo erg. Het zullen wel die vermaledijde jaren 80 zijn- laat ik het daar maar op houden. De toetsen (al speelde dan Pete Wingfield op dit album) vond ik bijvoorbeeld helemaal niet mooi (die klinken mij veel te modern), maar misschien verlangde ik in mijn hart wel naar een rock 'n' roll album, terwijl dit album meer pop/rock is.
De songs voor dit album zijn goed gekozen - ik vond bijvoorbeeld Amanda Ruth en Arms of Mary en vooral het door Don Everly gezongen titelnummer erg mooi. Alleen de Sam Cooke-cover You Send Me vond ik helemaal niets.

De cd (1985) vond ik onlangs voor een habbekrats bij een kringloper; zal binnenkort de vinylversie die ik -zo ontdekte ik zojuist- nog in de platenkast heb staan, eens draaien om vast te stellen of het geluid daarvan beter is. Maar misschien ligt het wel aan mijn verkoudheid van eind december, die nog steeds niet helemaal verdwenen is.

Niet onaardig album. Muzikaal niets mis mee.
Ze hebben zich prima aangepast aan de 80's.
En laat ik daar in het algemeen de bibbers van krijgen. . Nee geef mij maar de " oude" everly's.

De jaren 80 albums van The Everly's staan nog steeds niet op Spotify volgens mij. Wordt zo langzamerhand wel een keer tijd lijkt me.

Ach, koop gewoon de LP's, die zijn vaak voor een habbekrats te krijgen. Prima geluid.

Ik heb deze ook nog, net als EB 84. Ik ben het met jullie eens dat dit album kwalitatief weinig onderdoet voor z'n voorganger. Misschien wel van hetzelfde niveau, alleen ontbeert-ie natuurlijk die fantastische, door Paul McCartney geschreven hitsingle met die hemelse samenzang.

Ik vind het met die jaren tachtig-invloeden op dit album nogal meevallen. Ja, het toetsenwerk misschien, maar het kon een stuk erger. Dit album heeft, met name dankzij de akoestische gitaren, een vrij natuurlijk geluid, vind ik. Ja, als je van jongs af aan een Everly-fan bent en bent opgegroeid met de hits uit hun gouden tijdperk, dan klinkt dit anders, dat hoor ik ook. Maar soms is het een zegen om dat soort 'historische' ballast niet mee te hoeven torsen.
Al snap ik het ook weer wel; ik heb dezelfde ervaring met de artiesten waar ik zelf mee opgroeide. Nieuwere platen klinken dan niet zoals je gewend bent en zijn dan bijna automatisch 'minder'...

Wees gerust; ik heb ze keurig in de kast staan!



Ik snap wat je bedoeld maar bij de Everly's heb ik dat dus helemaal niet. Ik draai hun jaren 80 platen nog het meest eigenlijk. Terwijl ik als klein jochie de singles en lp's van m'n ouders grijs heb gedraaid.