Sivert Høyem - Lioness (2016)

Nee, hier in het zuiden bevalt de zanger uit het noorden prima.

Over het algemeen dan

Oh jee, er zijn er meer...

Beetje hetzelfde wat ik heb met de nieuwe Suede, bezwerend bij vlagen maar ook af en toe heel sappy. Dit spreekt me wel meer aan, wellicht nog wat rondjes laten draaien.

Een hele krappe vier, vooral op het eind zakt het niveau echt weg. Voorlopig krijgt ie het voordeel van de twijfel.

Wat een onvoorstelbaar zalig nummer is Sleepwalking Man toch! En slechts een tikkeltje minder is Fool to Your Crown. Met zo'n knallers als opening is het zeker geen schande dat het album naar het einde toe wat minder wordt. Ik denk dat Lioness wel in mijn top 10 van 2016 zal staan.

Erg mooie plaat, kijk uit naar het optreden in Vera volgende week!

[quote]Kronos schreef:

Afgezien van zijn stem haalt hi solj het Madrugada niveau helaas niet, en aangezien mensen worden gelinkt waarmee ze het meest succesvol zijn.

klik

Live opname van 2 meter sessies inclusief interview. In ieder geval fantastisch gezongen!

Sinds vorige donderdag "Industrial Silence" van Madrugada leren kennen.. Damm.... wat een zalige plaat! Daarstraks gekeken of deze band nog optredens doet maar is blijkbaar al bijna 10 jaar geleden gestopt door overlijden van hun gitarist.. Zeer jammer..
Dan maar even naar de man's solo werk geluisterd en direct verkocht! Wat een stem! Hij doet me zeer fel aan Eddie Vedder denken, Into the Wild.. Prachtig! Ook wel muziek die Mark Lanegan zou kunnen brengen maar dan zou het donkerder klinken..
Zaterdag komt hij naar België en kunnen we jammer genoeg niet dus dan maar in November naar onze toffe Noorderburen Kaartjes Paradiso in the pocket!
Er zijn er nog verkrijgbaar moesten sommigen onder jullie nog niet weten dat hij nog eens jullie land passeert..

Thanks! Idd, Fantastich!

Check vooral ook The Nightly Disease. Net zo meesterlijk als Industrial Silence.

Ooit zag ik Madrugada optreden op Pukkelpop in de tent, ergens begin 2000 of zo. Het was een majestueus optreden en ik was meteen verkocht. Ik heb ze daarna nog een paar keer live zien optreden, oa ook in de Melkweg waar Sivert met zijn broekriem de boel letterlijk opzweepte. De albums Industrial Silence en The Nightly Disease zijn voor mij nog steeds de beste albums die ze ooit gemaakt hebben. Die zijn grijs maar nooit kapot gedraaid. Sivert's solowerk kon ik tot nu toe minder waarderen want de donkerheid ontbrak. Toch wil ik deze een kans geven. Zou nog een mooie verrassing zijn, zo op het eind van het jaar.

Ik vindt Sivert's nieuwe album Zalig! Veel donkerder dan zijn andere albums dus misschien iets voor u om te proberen. Ik heb na de eerste luisterbeurt direct tickets besteld voor het optreden in de Paradiso. Het was echt een fantastisch optreden. Wat een stem heeft die kerel toch! Echt jammer dat hij zo goed al onbekend is hier in België.
Het was een zalige setlist, inclusief "Majesty" van Madrugada, mijn vriend zijn favorietje..

"The Nightly Disease" ga ik zeker proberen. Bedankt voor de Tip!

Heej Mel24, zeg gerust 'je' tegen me, dan voel ik me 10 jaar jonger!
Als je van de donkere kant van Sivert houdt zeker de eerste twee albums van Madrugada luisteren. Echt onmisbaar! Zijn stem is inderdaad magic. Die maakt bij kennismaking meteen indruk. Dat in combinatie met die donkere sound was voor mij destijds ook echt een geweldige ervaring. Naarmate de jaren verstrijken ging dat magische er een beetje vanaf omdat de albums in mijn ogen wat 'liever' werden en dat vond ik jammer. Maar ik zou zeggen geniet er vooral van want de man is een geweldige verschijning op het podium en zijn muziek is nog altijd bovengemiddeld goed!

Ik ben een fan van de stem van Sivert, maar nog meer van de band Madrugada.
Ik heb deze plaat geluisterd en moet zeggen dat hij wat tegenvalt in zijn geheel.

Sleepwalking man is echt een topper, super gloomy nummer.
De rest is naar mijn mening het tegenovergestelde, in ieder geval een stuk minder.

Daar waar ik zijn vorige albums wat te rauw vond , bevat dit album ook wat poppy zachtere nummers.
Op zich iets wat ik graag wou horen van hem maar het zijn helaas nummers die mij weinig raken.

Toch heb ik weer een mooi nummer van de man met de mooi stem. Thieving heart kan ook nog.
Denk dat ik binnenkort maar een "best of" ga samenstellen dan.
Komen dan op:
inner vision /innovations/sleep walking man/thieving heart/warm inside/moon landing/blown away/
free as a bird/prisoner of the road

Sivert Hoyem is gezegend met een stem waar je alleen maar van kan dromen, wat een genot om naar te luisteren.
Als hij de reclames uit de folder van de plaatselijke bakker voordraagt vind ik het ook best.
Met zijn band Madrugada heeft hij mij nooit volledig weten te overtuigen, hoewel elke plaat wel enkele pareltjes bevat.
Inmiddels begint zijn solo-oeuvre ook al redelijke vormen aan te nemen, maar ook hier geldt, het is voor mij een kwestie van doseren.
Lioness vormt tot nu toe waarschijnlijk man's meest toegankelijke worp, weinig uitgesponnen songs die zwanger zijn van spanning en variatie.
In dit geval is dat absoluut geen schande, de insteek van Hoyem is vrij eenvoudig; relatief korte bondige songs waar alles draait om de stem van Sivert.
Niet dat de muzikale omlijsting slecht is, integendeel, maar de aandacht gaat duidelijk uit naar de vocale prestaties van de Noor.

Dat levert een hele rits prima nummers op, opener Sleepwalking Man is van een prachtige eenvoud.
Opvolger Fool to Your Crown is vrij degelijk maar klinkt mij bij vlagen ook wat te vluchtig.
De titelsong vind ik alweer wat sterker, hoewel de opgezwollen arrangementen tegen het kitscherige aan zitten, werkt het als geheel wel degelijk.
It Belongs to Me en My Thieving Heart vormen ook prima tracks, waarbij het duet tussen zangeres Marie Munroe en Hoyem een fraai contrast oplevert.
Helaas vind ik Void en The Boss Bossa Nova wat minder sterk, hoewel de laatste vanuit muzikaal oogpunt ontegenzeggelijk knap in elkaar steekt.
Nee, geef mij dan maar Oh, Spider!, de wijze waarop Sivert zich door het nummer heen ''croont'' kent een verslavende uitwerking.
Met The Riviera of Hades wordt weer raak geschoten, hoewel niet de meest gevarieerde track op Lioness, levert het akoestische getokkel en het strijkersarrangement een fraai melancholisch plaatje op.
Met afsluiter Silences dompelt Hoyem zich nog eens onder in een mierzoet bedje van cello's en violen, hoewel het glazuur je van de tanden spat, komt de zanger ermee weg, puur omdat zijn zang de aandacht blijft trekken.

Lioness vormt wat mij betreft het beste wat Hoyem tot nu toe heeft uitgebracht. De kracht zit hem in de eenvoud, de arrangementen zijn stuk voor stuk fraai verzorgd, de songs zijn 'af' en de productie is heerlijk warm. Void en The Boss Bossa Nova voorkomen een knock-out maar voor het overige is het plaatje heel fijn onder de huid gekropen.

Ik kan er nooit helemaal de vinger op leggen wat het nu precies is maar hoe geweldig ik Sivert ook vind ik moet echt in de stemming zijn voor zijn muziek. Als dat zo is kan ik helemaal opgaan in een album van hem maar toch zet ik zelden spontaan een plaat van hem op.

Kan ik helemaal inkomen, daarom vormt Lioness voor mij ook de plaat van Hoyem die ik het vaakst draai.
Toegankelijk, geen lange muzikale exercities en in dit geval ook niet zo donker en traag dat er een bepaalde mate van lethargie optreedt.
Van zijn band Madrugada heb ik een playlist samengesteld, dat werkt voor mij beter dan de afzonderlijke platen in zijn geheel beluisteren.

[quote]milesdavisjr schreef:


Ik heb precies hetzelfde gedaan, overigens ook voor Sivert solo:)

Overigens is Madrugada's debuut Industrial Silence het enige album dat ik vaak in zijn geheel draai.

[quote]MarkS73 schreef:


Goh, wat zei ik toch een rare dingen vorig jaar. Inmiddels ben ik sinds het verschijnen van het laatste album zijn hele oeuvre weer eens aan het draaien en de klik met zijn solowerk is toch wel gekomen. Prachtig album, Lioness...
Sleepwalking Man, Fool to Your Crown, Lioness, My Thieving Heart, The Boss Bossa Nova, het zijn allemaal geweldige nummers. Wat een stem heeft die man...

Niks mooiers dat dit, hoeveel platen heb ik niet in mijn collectie zitten waar ik in eerste instantie met een grote boog omheen liep. Wijsheid komt met de jaren.

Mijn meest fraaie platen zijn de werkstukken waarvan de geheimen zich pas na enige tijd ontvouwen en waar ik moeite voor hem moeten doen.

Dat geldt trouwens niet voor Lioness, dat album vond ik direct al sterk.