Erroll Garner - Concert by the Sea (1956)

Legendarische opname van een prachtig concert. Een goede manier om de muziek van Erroll Garner te leren kennen.

Ik schrijf even een stukje over van de hoes...door George Avakian (geen idee wie de beste man is??)

Erroll gives it a slightly off-center rock, in wich he seems to pluck notes out of the piano instead of depress keys.

Prachtige pianojazz van een virtuoos waarbij het lijkt alsof de noten een voor een uit de lucht komen vallen.

ogen dicht en vangen maar....

Deze quote las ik ook gisterenavond tijdens beluistering en dat is precies wat je hoort, uitstekend verwoord. Vier sterren voor dit album van een pianist, wiens stijl je blind uit dat van 1000 van zijn collega's herkent.

Legendarisch,
platgegooid met Garner toen ik jong was!
Lijkt of ie in zijn uppie quatre mains speelt.
Dat gehum en gekreun, prachtig, een artiest in opperste concentratie.
Play Misty for me!

Over & over again!

BerreBar

Hmm.... ik quote mezelf even.1,5 jaar later heb ik duidelijk een wat breder beeld.

Pianojazz van een virtuoos, maar niet geheel mijn smaak.

prachtige cd van een pianovirtuoos , jazzy , live , en zeer sterk !

de man heeft een eigen hoekige stijl die soms overloopt in zeer vloeiende klanken .

Een overvloed aan tierelantijnen en noten, zoals hierboven gezegd, kan er inderdaad voor zorgen dat de muziek sfeerloos en eentonig wordt, maar in mijn optiek beheerst Garner op deze cd de kunst van op het randje balanceren perfect. Schitterende cd waar het plezier vanaf spat. Ik vind Garner ook een erg sympathieke man, die naar het schijnt altijd zijn publiek wilde vermaken in plaats van ze te minachten.

"Concert by the Sea" is een prachtig piano jazz concert van Erroll Garner. Deze pianovirtuoos verrast met mooi afwisselend spel en zorgt voor variatie gedurende de hele plaat. Knap, want meestal ben ik snel afgeleid als een plaat gedomineerd wordt door een instrument. Errol Garner wordt op "Concert by the Sea" begeleidt door Eddie Calhoun op bas en Denzil Best op drums. Dit zorgt net voor een wat smeuïger geluid. Mooi om te horen is de passie van Garner tijdens het spelen. Af en toe hoor je hem mee hummen op de muziek. Garner speelt mooie melodieën en hanteert spannende pianoriedels (om het maar zo even te noemen). Gewoon een mooie jazzplaat!

Toen ik een tijdje geleden mijn cd-collectie afstofte besefte ik dat ik deze ook nog liggen heb; eigenlijk al ruim tien jaar in mijn bezit maar nooit een 'sense of urgency' bij gehad (want waar is dat eigenlijk goed voor bij muziek?). Nu was ik al vrij zeker dat dit niet ging tegenvallen, maar wat was dit een schitterend optreden!

Vanaf die eerste tikjes van 'I'll Remember April' voel je al aan dat dit erg goed zal zitten. Erroll Garner stond bekend als 'de vrolijke pianist' en dat is er hier overduidelijk aan te horen: de rode draad doorheen dit optreden is een heerlijk aanstekelijk positieve vibe. Zelfs een wat melancholieker stuk als 'Autumn Leaves' krijgt hierdoor een heel romantische lading: prachtig, prachtig, prachtig! 'Red Top' bijvoorbeeld, dat nummer wil je later op de avond in fijn gezelschap luisteren met een glas in de hand; zo'n nummer tovert zelfs op het gezicht van een doorgewinterd pessimist een glimlach, al is het maar voor die paar minuten.

Misschien is dat de grote kracht van dit album; die combinatie van 'feel good' en ontzettende virtuositeit? Op de een of andere manier klinkt Garner zo toegankelijk, zo alledaags, maar tegelijkertijd zo ontzettend goed. Grote hulde want wat is dit een klasseplaat!